In the beginning, God created the heaven and the earth. Later, He created the things which are to be in the heaven and on the earth. It was a situation, when the empty things were to come into fullness. The first day one thing; the second day another thing; and on the third day another thing - thus He was creating one thing after another everyday. In this way, He, who was working for six days, took rest on the seventh day. He sanctified the seventh day. The seventh day became holy. Till today, we observe the custom of worship of the Sabbath Day. He who worked for six days did no work on the seventh day. He rested on the seventh day. But what God created on the earth, started to be fruitful and multiplying on the seventh day.
After that, Adam was created there as a man with a soul. The Lord put Adam to dress and keep the garden of Eden. Thus the man, who is put to dress and keep the garden of Eden, gets a helpmeet in the flesh. He calls her Eve (Gen. 3: 20). The Lord God commands a law at first to that Adam. The word given to him was, “But of the tree of knowledge of good and evil, thou shalt not eat of it.” (Gen. 2: 17). You can have all the good things and gifts received from this garden. But you shall not eat only the fruit of the tree of the knowledge of good and evil received from this garden. This was the law given to him.
The one, who was created for tempting, was put into that place. He is named as the serpent in the scriptures. This tempter tempts Adam who has got a soul. How does he tempt him? That tempter works there, in order to tempt Adam to do the forbidden thing, which the Lord had already forbidden him to do. The word that you shall not surely die in the day you eat of it was given by him (Satan) there (Gen. 3: 4). This is the word of the Devil; this is the word of the serpent. The Lord's word is already uttered there, that “in the day you eat of it you shall surely die”. Eve transgressed and ate the fruit. After she had eaten, Eve gave it to Adam also. He too ate it. Did the two who had eaten the fruit attain the death in their bodies, as it was told? No, they did not attain! The law and commandment given to them by the Lord God was, “In the day that thou eatest thereof, thou shalt surely die”. “You will die in the day when you eat it”. This is the word. But Adam and Eve did not die in flesh on the day they ate it. Only after that, children are born to Adam. The seed of Adam generates. Satan said, “ye shall not surely die on the day you eat”. Here, whose word seems to be fulfilled? Does not what Satan said seem to be correct? The death meant by the Lord's word that you shall surely die in the day you eat of it, is not the death of the flesh.
All the living creatures created by the Lord have death in their flesh. There is no living creature that does not have death. All the living creatures created by God will meet death one day. But, that Adam, who lived in the flesh, had got a grace which others did not have. That is, the inner man called soul which was given to him. Dogs don't have souls, pigs don't have souls; No living animals have souls in them. But there was a special grace in Adam who was in flesh on that day. The Lord's breath, the Lord's spirit was breathed into him. He became a living soul. One phenomenon pertaining to life took place in him. The phenomenon, that took place in him, created in him an inner man called soul. Only to that inner man, called soul, death occurs on the day he eats that fruit; that death is not to the flesh of the body.
But, what did Eve think? What did Adam think? They thought they would die in flesh “in the day” they ate. But to Eve, it gave pleasure when she ate that fruit. It was to be desired. It seemed to be good for eating. From this incident, the scriptures begin. From the seed of Adam, the scriptures begin. Before that, all the creatures had already been created and fulfilled. Things that happened after this were, - two children were born to Adam. They became two seeds. One was Cain; another was Abel. A seed called Cain comes. Another seed called Abel comes. We see in the scriptures about Cain; he was made by the wicked one; because, he was the one to be condemned. The Word witnesses that Abel's blood witnessed. Abel is still living to-day. Cain is also still living today. Cain has not yet died. Adam too has not died. Adam too is alive today, Cain is also alive today, and Abel too is alive. How do they exist? They are not in body of flesh. The soul, called the inner man that was formed within them, that was condemned for punishment is in the burning hell and what was sentenced for eternal life is in paradise. Abel belonging to life is in paradise. He is waiting for judgment.
Adam and Cain are waiting for condemnation in hell. The Word given to Adam was that, you shall surely die in the day when you eat it. That man who was determined for life got himself sentenced to death, because of his transgression. Only that incident happened on that day. After that, there came Cain's descendants. And after that another son was born to Adam. Later on, sons and daughters were born to him. After that, Enoch was born in the seventh generation in the seed of Adam. Enoch walked with God. He was taken away by God (Gen. 5: 24; Heb. 11: 5). Noah came in the 10th generation from Adam and Abraham in the 21st generation. After that, Isaac and Jacob and after that, the seed of Jacob - they are Israelites. When the Israelites were in Egypt, the Lord gave a law to bring them out from there. It was Moses in flesh, who proclaimed that law. Through Moses that law was given. If the law was transgressed, there was condemnation. If they walked by the law, there was eternal life. That which was ordered to Adam was the Word; that which was ordered to the Israelites was also the Word. Those people, who transgressed the Word, were condemned for hell and those people who kept the Word are waiting for judgment in the paradise. This is the law.
Jesus Christ was born in the 76th generation from Adam. After Jesus Christ was born in flesh and was glorified, grace was given to the gentiles. Before that, the gentiles were in a state without the soul called the innerman. Only by the blood of Jesus Christ we have got the life and we have come into the life which has got the innerman. After Jesus Christ was glorified, the Holy Spirit was commanded. The Last Testament witnesses these as naturalness. That grace comes to those who are natural men. The Lord gives that grace part by part. Firstly, the grace comes through Paul, the apostle. After that, they are further divided into six times. The scriptures witnesses that they are the times of the Churches. Thus, the times of the church are divided and we are living in the last time, when the times of seven churches are completely fulfilled.
John the Apostle was the most loved of all the disciples by Jesus Christ. He was seen as leaning on the bosom of Jesus Christ. Only to him, the Lord showed many revelations. We see it in the Book of Revelation. In this Revelation, it is prophesied what all will happen in the matters concerning with the gentiles after Jesus Christ. Bro. William Branham is the manifestation of the body of flesh, through whom the Lord has spoken many things, which are prophesied in the Book of Revelation. Now we have come into a time which is next to that. What is the living word of today? Shall we be saved now, if we make an ark just as Noah made? Can an ark take us into the kingdom of Heaven? Can an ark wash away our sins? The ark cannot take us into the kingdom of heaven. But the ark gave life to Noah on that day. The law and the circumcision - all belong to the Israelites. When we become Christians, these things are separated, and another law is proclaimed there. A new custom, namely “baptism” comes there. We are now living in a time, when this new custom ordered to the times of seven churches is fulfilled.
In the Book of Revelation, it is prophesied about the times of churches given to the gentiles and about what will happen after the times of the churches. Thus, we are going to see about one thing revealed in the Book of Revelation.
In the Revelation 10: 1-7, which was revealed to John the Apostle by the Lord, it is said like this:
“And I saw another mighty angel come down from heaven, clothed with a cloud: and a rainbow was upon his head, and his face was as it were the sun, and his feet as pillars of fire:
And he had in his hand a little book open: and he set his right foot upon the sea, and his left foot on the earth,
And cried with a loud voice, as when a lion roareth: and when he had cried, seven thunders uttered their voices.
And when the seven thunders had uttered their voices, I was about to write: and I heard a voice from heaven saying unto me, Seal up those things which the seven thunders uttered, and write them not.
And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven,
And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer:
But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets.”
Only in the time of the seventh Church, an awareness about the Book of Revelation was caused. Before that, the mysteries about this Revelation were not revealed. Because, it was not allowed to know about these mysteries till the time of six churches. This wisdom is beyond the wisdom of man. All scriptures is given by the inspiration of God through men of God (2 Tim. 3: 16). These were not formed in carnal mind. Only in the time of the seventh church, the Revelation was brought out and their matters were revealed. Till then, their meaning was not revealed. Why they were not proclaimed was that, they were not permitted to be proclaimed. The Lord Jesus Christ has stipulated one time for everything. In such a fixed stipulation, in the first three chapters of Book of Revelation, about the times of the church are proclaimed.
In Revelation 4: 1, it is said like this:
“After this I looked, and, behold, a door was opened in heaven: and the first voice which I heard was as it were of a trumpet talking with me; which said, come up hither, and I will shew thee things which must be hereafter”.
Firstly, the things revealed to John the Apostle were the matters related to the Churches. These things have been already proclaimed. Now, we have come into the next stage. Now to us, the gentiles, who have become Christians, the birth of the soul, called the inner man, is going to be completed. We have come across into such a last time. Whatever and whenever the things to be proclaimed are predestinated and by whom those things are to be proclaimed are scheduled by God, and through that character, the Lord proclaims. The Lord also has predestinated a time for the things to be proclaimed.
Here, about one thing it has been foretold as a prophecy. A mighty angel stands here. When he cries with a loud voice, the voices of seven thunders come out. The seven thunders utter their voices. It was John the Apostle who heard the seven thunders utter their voices. When John heard it, the thunderous voices were marvelous to him. As it was marvelous, he thought that those things were such wonderful and he started to write them. When he started to write, a voice came to him and asked him not to write it, but seal it. These are written but not revealed to be seen openly. John knows what the meaning of thunderous voice is. The angel, who said it, also knew it. That angel was a mighty angel. He was sent from the Lord. John the Apostle was the disciple of Jesus Christ. He was the most loving one to Jesus Christ. Only to this John the apostle, a lot of things were revealed and given. He has written all the things revealed to him in the Book of Revelation. John also knows those things which are spoken as thunderous voices. The mighty angel also knows it. The Lord also knows it; because, it is He who decides and leads these things. As He has sent the mighty angel, he says it to John. They all know those things. But others do not know these. Why don't they know? They are not revealed openly to be seen.
In Revelation 10: 5-7 it is said like this:
“And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven,
And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer:
But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets.”
The things told by seven thunderous voices are sealed as mysteries. The Lord has revealed these mysteries to John. And John has also written them. But what are written is sealed. Their meanings are sealed. That angel reveals to John when these will be proclaimed. That angel was seen as having set his one foot upon the sea and his another foot on the earth. When such an event takes place again, these things will be revealed. When will they come out? That angel announces that too. When the seventh angel blows his trumpet, the mystery of God will be fulfilled. If it is so, the Lord has kept a time for it in His domain. When that mystery will come out is that, the mystery will be revealed when the seventh angel will blow his trumpet. Before that, the mysteries will not come out. John also knows, when it will come out. That mighty angel also knows it. They both know, when these mysteries will be revealed. But for others, those mysteries are sealed in a state which cannot be known; when that angel cries with a loud voice, he is seen with his hands lifted to heaven and his feet set on the sea and on the earth. Such an incident should occur, when these things are revealed.
What is a mystery? If known to one, it is a mystery. If known to all, it becomes a news.
In 1 Cor. 2: 7 it is said like this:
“But we speak the wisdom of God in a mystery, even the hidden wisdom, which God ordained before the world unto our glory:”
According to the Word, the mystery is a hidden wisdom of God. Do you see what is in the box which is in my hand? This is hidden. Because it is closed. So you do not know what is inside. If it is opened and shown, all will know what are inside. Here, God's wisdom is the mystery given in the scriptures. That is the Lord's wisdom. That is the knowledge which can know what the Lord has set for us.
In Eph. 1: 9 it is said like this:
“Having made known unto us the mystery of his will, according to his good pleasure which he hath purposed in himself:”
“Whatever the Lord has purposed in Himself is the mystery of His will.” Whatever the Lord has scheduled, that schedule is the mystery. That hidden schedule is the mystery. That is the mystery of God. Here, the mystery of God is like a prophecy. When the seventh angel begins to blow the trumpet, the mystery of God will be fulfilled. After that, the mystery of God will not be a hidden thing. When the Lord told John the thunderous thing, it was a mystery. Those things uttered as thunders are mysterious things. Those mysterious things are also known to the mighty angel. When the mighty angel uttered, John who heard it also knew it. Otherwise, they were seen as sealed. What is sealed must be revealed. When the mystery of God is fulfilled, that will be revealed. Until it is fulfilled, the mystery will not be revealed openly. When the mysterious thing is fulfilled, it will be proclaimed. They will be preached as the gospel.
In Revelation 13: 1, 11 it is said like this:
“And I stood upon the sand of the sea, and saw a beast rise up out of the sea, having seven heads and ten horns, and upon his horns ten crowns, and upon his heads the name of blasphemy.
And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon.”
Here, two beasts are mentioned about. One beast rose up out of the sea; and another rises up out of the earth. Both the beasts must rise up. First we saw, when the angel revealed it to John, his one foot was set on the sea and another foot was set on the earth. At that time, that mystery was proclaimed there. John knew that mystery; John wrote it. They are in the scriptures. But it is hidden. Until the time of its revelation, it will be a hidden thing. The Lord has scheduled a time for it to be revealed. That schedule is announced out and out in the 13th chapter of the Revelation.
In the Book of Revelation, Chapter 10 is a prophecy;
In the Book of Revelation, Chapter 13 is a fulfillment.
Those seven thunders are the things proclaimed mysteriously. The angel had set his one foot on the sea and another foot on the earth. Only then, it was foretold as a prophecy. Moreover, forecast prophecy is: one beast rises up from the sea; from the earth too a beast rises up. The time that mystery is yet to be preached as the gospel, the beast that rises up from the sea has to attain perfection; the other beast that rises from the earth is also yet to attain perfection. In both states, it is to be perfected. Only when the both become perfected, the mystery will be revealed. Until then, the mystery will not be revealed. Why that mystery will not be revealed is that, that mystery is sealed until it is fulfilled. The wisdom of God can not be known to anyone unless the Lord reveals it. Only the Holy Spirit will bring out those words of mystery which are given by the Holy Spirit.
In Revelation 5: 1-5 it is said like this:
“And I saw in the right hand of him that sat on the throne a book written within and on the backside, sealed with seven seals.
And I saw a strong angel proclaiming with a loud voice, Who is worthy to open the book, and to loose the seals thereof?
And no man in heaven, nor in earth, neither under the earth, was able to open the book, neither to look thereon.
And I wept much, because no man was found worthy to open and to read the book, neither to look thereon.
And one of the elders saith unto me, weep not: behold, the Lion of the tribe of Juda, the Root of David, hath prevailed to open the book, and to loose the seven seals thereof.”
A sealed book was there. John wept, as to who will open the book. Then it was said, that the Lamb was authorized to break the seal. Only He can break the seal. Only the Holy Spirit can break it. Only the Lord can break it. When will it happen? The Lord has set a time for it. When it happens, the two beasts must rise up.
When the two beasts rise up, the angel will set his one foot upon the sea and another foot upon the earth. That angel had a strength to set his foot on the beast and stamp it. That angel who can rise up and stamp the beast with strength must come to earth once again. While coming, the hidden things will be revealed. That angel had such a strength which could prevail over the beast which could rise up from the sea and the beast which could rise up from the earth. This mystery can be revealed only by that angel. This hidden mystery of God is also written as a prophecy. The schedule of God is the mystery. Generally, the Christians ask the Lord to tell them, “Which is the schedule of God?” - whether to send my son to Medical College to become a Doctor? Or to send my son to Engineering College? They ask the Lord to tell them, before childbirth, whether this child is a male or a female? This is how a group of Christians is going towards the matters of carnality. Of course, these things are needed for our flesh. But these will not make a man perfect. These things will not take a man to eternal life. The schedule of God is that, those things that whatever the Lord has scheduled to do. The Lord's schedule is that which He has predestined to happen and each of them which He is leading.
On the first day, the Lord did some works. On the second day He did one work. Thus He did each day one work and he created all the things in six days. The seventh day was a time for those creations to come into perfection. The seventh day was His time of rest.
It was Paul the Apostle who announced the schedule of God in the time of the New Testament.
In 1Cor. 4: 1 it is said like this:
“Let a man so account of us, as of the ministers of Christ, and stewards of the mysteries of God.”
Apostle Paul says about himself as a steward of the mystery of God. What mystery did Paul bring? Priests were there already. Elders were there already. The scribes were there already. All these people were there already. But one thing, which all these people did not know was made known to Paul the apostle by the Lord. When the mystery of God is revealed, the mystery of God which is revealed must be preached as the gospel. Already it has been preached. It is still being preached. It will be preached.
What was the mystery given through Paul?
In Ephesians 3: 3, 6 it is said like this:
“How that by revelation he made known unto me the mystery; (as I wrote afore in few words,
That the Gentiles should be fellowheirs, and of the same body, and partakers of his promise in Christ by the gospel:”
The Lord revealed to Paul the Apostle, the mystery that the gentiles are His fellow-heirs, and of the same body, and partakers of His promise in Christ by the gospel. This mystery is the schedule of God. Abraham is in the 21st generation since Adam; Isaac is in the 22nd generation; Jacob is in the 23rd generation. After that, Jacob's dynasty - the Israelites came from the 24th generation. In the seed of Israel, the Lord Jesus Christ was born in the 76th generation. Those who are not descendants of Abraham, (that is, those people who are not Israelites), cannot enter the kingdom of heaven. All the Israelites had this blessing. Only the circumcised person is entitled to eternal life. The uncircumcised person is not entitled to eternal life.
The uncircumcised people were an abomination to the Israelites. They were not permitted to enter the temple of the Lord. The gentiles could not enter the temple of Jerusalem. There was a court outside the temple for the gentiles. Into the court alone, they could enter. They could not enter into the inner court. Only an Israelite could enter into the temple and worship the Lord.
Because of their hard heartedness, the grace of the Israelites came to an end and it turned to the gentiles. This is the schedule of God. Among the Israelites, only the people upto the 76th generation from Adam, will listen to the Word. After that, they will not listen to the word. It is the schedule of God. According to the schedule of God, only upto 76th generation from Adam, there will be grace called eternal life. After that, the grace called Eternal life turned to the gentiles. The Lord revealed this God's schedule, this mystery through Paul the Apostle.
In Romans 11: 25, it is said like this:
“For I would not, brethren, that ye should be ignorant of this mystery, lest ye should be wise in your own conceits; that blindness in part is happened to Israel, until the fulness of the Gentiles be come in.”
Grace has been given to the gentiles. Until the grace given to the gentiles becomes completed, there will be blindness in part happened to the Israelites. After the grace was given to the gentiles, then that grace was taken away from the Israelites. When this was announced, did all the Israelites go in search of Paul and give him gifts, saying “you have said a very good thing; you have revealed the mystery to us”; Paul, what treasure do you want? What should we give to you? Did they give any treasures to him? No, they did not. When Paul revealed the mystery, the Jews rose against him. Paul did not propagate the gospel for the glory of the decaying flesh.
All the Israelites were bound by a custom. “We are the circumcised ones. Eternal life is only for us. But, the gentiles are the uncircumcised one. They do not have the eternal life”. But Paul said whether one had circumcision or not, it was nothing, only a new creature is the matter. We read in the scriptures (Acts 21: 28) that the Jews rose against Paul, saying how he could bring the uncircumcised one into the temple of God; because, the uncircumcised ones should not enter into the temple of God. Paul said to Peter, “When you see the uncircumcised people, you say to them, the circumcision is not needed; and when you see the circumcised people you say to them, circumcision is mandatory. Peter, you are dissembling.” Circumcision is a mere sign of the flesh. This mere sign of the flesh does not give eternal life. Paul said, the circumcision is needed in the heart (Romans 2: 28, 29). “Circumcision must be done in the heart. The grace has gone to the gentiles; Whatever sacrifice you give, whatever tithe you give, whatever good works you do, you cannot enter into the kingdom of heaven. You, yourself are to be trained; I go to the gentiles”, Paul, the father of gospel to the gentiles, said. Today the Church is named, “St. Paul” after his name. Many Christians do not know that Paul has revealed this mystery.
In Ephesians 3: 5, it is said like this:
“Which in other ages was not made known unto the sons of men, as it is now revealed unto his holy apostles and prophets by the Spirit;”
“Revealed by the Spirit.” This mystery has already been prophesied by the prophets. The law was given by Moses. Moses said, “The Lord will raise up a prophet like me; He who does not listen to His words will be cut off from the people of Israel”. Moses prophesied to hear His Word (Deut. 18: 18-20). There are many prophecies which proclaimed that Messiah would come. Usually, when a Prophecy is prophesied, all people will believe the things that will happen later. The Israelites believed that Messiah would come. They were expecting that He would save them; He would deliver them from the reign of Tiberius Caesar. Messiah came and said unto them in the synagogue, “I am Messiah; this day, the scripture is fulfilled in your ears.” Did they say immediately, “Oh, Messiah has come?” And did they garment Him, saying, “Messiah, good morning, you have come. We have come to say to you that we all agree to be unified with you?”. What did they do? They took hold of Messiah and led Him unto the brow of the hill and they tried to cast Him headlong. But He escaped. That is why, Judas thought that Jesus would escape like this, if he caught Jesus and handed him over to the Jews and he would get money. But what happened? He did not escape. He was crucified. He was condemned to death. On seeing that, the conscience of Judas pricked him. He said that he had sinned in that, he had betrayed the innocent blood, and he took the pieces of silver and cast them down in the temple of God. They all knew that, that money had come because of the betrayal of innocent blood (Matt. 27: 3-6).
And it was said by the prophets, “They will betray the One who is valued.” The money that came by the betrayal of innocent blood was the price of blood. The field that was bought by that money was said to be the field of blood. All these are true. All these took place and finished. What all were foretold by the prophets, were fulfilled. But, those people were not able to know all those things. Messiah had come and gone. But even today in Israel, one part of people lament on the wall of lamentation that Messiah must come. Messiah had come in flesh and gone already. Again He is going to come secretly.
The revelation by the Holy Spirit - by which Spirit, the things of the prophecies were foretold, by that Spirit, the things of the prophecies will be proclaimed, when they will be fulfilled.
In Colossians 1: 25, 26, it is said like this:
“Whereof I am made a minister, according to the dispensation of God which is given to me for you, to fulfil the word of God;
Even the mystery which hath been hid from ages and from generations, but now is made manifest to his saints:”
From generations to generations, a mystery was hidden, that was the grace called “Eternal life”, which only the Israelites had got, and it turned to the gentiles. It was untold for 75 generations. Only after that, it was proclaimed. A hidden thing for generations after generations, that is the schedule of God - it is the mystery of God. The Lord prophesies before a thing will happen, to say that such a thing is going to happen. The Lord announces those things before they will happen. When it is announced, all people will accept them. “Go into Babylon, as captives; The yoke of Babylon will fall on you, O, Israel.” - This is an announced prophecy. When it is fulfilled, the prophet Jeremiah proclaims: “The yoke of Nebuchadnezzar the king of Babylon is going to come upon you. Israelites, you go as captives, Oh, King Zedekiah, if you go forth as captives, you will save your life; you will save your children; and if you do not go, you will all die.” (Jer. 38: 18 - 23).
In those days, many prophets began to prophesy against the prophecy of Jeremiah that the yoke of Babylon would not come. When that happening happens, there will be a predicament - a state of heart which cannot accept it; therefore the Word witnesses that there must be a circumcision in the heart. To get rid of disbelief, circumcision is needed in the heart.
Through Paul, a mystery was revealed. That mystery is that, the gentiles have received the grace. That mystery is that, the gentiles are allowed by the Lord to enter into the eternal life. This is the schedule of God. This schedule of God was announced there. This mystery is brought out by Paul. The mystery is the schedule of God. That God's schedule comes out. That was preached as gospel. When it was preached, a small group accepted it; a very big mass of people rose against the Word. Today, the grace which has been given to us, the gentiles, is a reward, a mystery which God revealed through Paul, the father of the gospel.
Further, a mystery is mentioned. That is the mystery about seven thunders. When this mystery was announced as a prophecy, those things are known to that angel also. It was known to John the Apostle who wrote it. Until that time, this mystery, which had been announced as a prophecy and revealed, would remain unknown to them all who read the Scriptures. Though it was proclaimed as prophesy in the scriptures, till the time of six Churches was fulfilled, these things of seven times of Churches were not brought out. Only when the time of the seventh Church arrived, this mysterious thing was revealed. Only at the time of the seventh Church, the mystery of the times of Churches was revealed. Until then, this mystery was a hidden thing.
Paul announced a God's schedule. That God's schedule is that the grace given to the Israelites has ended and has turned to the gentiles. “God has revealed this mystery to me. So I inform this to you. You repent and accept Jesus Christ. Jesus Christ is the Messiah; Jesus Christ is the Lord. If you believe only these, you can get eternal life. If you walk by the law, it cannot take you to the eternal life. If you circumcise yourself as said in the law, it will not give you the eternal life. Unless you confess that Jesus Christ is the Lord, you cannot get eternal life.” This was the thing, which Paul said. This was the gospel preached by Paul.
Except by the Holy Spirit, no one can confess that Jesus Christ is the Lord. In that case, if the Spirit they had received was the Holy Spirit, they would have confessed that Jesus Christ is the Lord. Paul was killed, because he confessed that Jesus Christ is the Lord. Why did the mob of Priests and the mob of elders of the people crucify Jesus Christ? Is it not because they said that He was blaspheming? When he was a man, he equalled himself with God. And so, they crucified him. But Paul preached the gospel that, only when you believe that Jesus is the Lord, you can get eternal life. This was the mystery which was revealed on that day. That was the schedule of God. The Lord has scheduled everything on its own time. According to that schedule, He is fulfilling them. That is executed by His gracious will. That is how it is being fulfilled. Only after the completion of times of six Churches, the affairs of the Church were revealed. Only when the seventh Church arose, the affairs of the Churches came out. Until before that, that word was a hidden thing. The matters concerning the Churches were mysteries. They were seen only as stars rising from the right hand of the Lord. But when it was fulfilled, that schedule of God, that mystery of God was preached as the gospel. About 60 years back, these mysteries were proclaimed. Most of the Christians do not know them even today. It was the fleshy body of Bro. William Branham, who revealed about the times of the Churches.
Now, we have come into the next stage, after the fulfillment of the times of seven Churches. This is a time, when the mysteries of God are going to be fulfilled completely. The mystery of God was fulfilled in the days of the sound of the trumpet of the seventh angel. Which is that mystery of God? Why does He love us all? Is it His concern that He ought to love us all? Does He love us all because we are the works of His hand? No, It is not! There is a thing which is higher than this. They are the mysterious things given inside the thunderous voices. Hidden mysteries of God are revealed. We are now in a time in which the schedule of God is fulfilled and it can be perfected. Mere sign of flesh does not convert a man into one pertaining to life. The proclaimed mysteries of God are being fulfilled.
In Gen. 1: 16 - 19, it is said like this:
“And God made two great lights; the greater light to rule the day, and the lesser light to rule the night: he made the stars also.
And God set them in the firmament of the heaven to give light upon the earth,
And to rule over the day and over the night, and to divide the light from the darkness: And God saw that it was good.
And the evening and the morning were the fourth day.”
One day is calculated as from the beginning of the sunrise of one day to the sunrise of the next day. But the Lord created the sun only in the fourth day. If it is so, how were the first three days calculated? These are mysteries, the schedules of God. These do not have the measurement of time comprising 24 hours of a day. The evening and the morning were the first day. If the next day has to come, it has to come from morning through evening to the next morning which has to come again. Generally, Christians think that God created the things of the day on the first day comprising 24 hours. But the word does not say like that. These are the measurements of time marked in the domain of the Lord. Thus what were announced about time in those days have been hidden things till now. Now, the Lord reveals them through the Lord's Spirit. The time we have come into is a time of grace, which is going to end to the gentiles. Today for the Israelites, God is only “the Lord God”. But can those Israelites, enter into the kingdom of heaven? Though the one who is born as an Israelite walks according to justice and gives alms and accepts all the things, he cannot inherit the eternal life according to the Word. Such a similar state will occur even after the time, which is given to the gentiles, is over. Only in the matters of the earth, Christians will receive their reward appropriate to their supplications, but they cannot enter into the eternal life, called the world to come.
Dearly beloved in Christ, we are living in a time of fulfillment of the mystery of God. We are now in a time of fulfillment of the prophecies, foretold by Paul on that day.
In Rev. 19: 7, it is said like this:
“Let us be glad and rejoice, and give honour to him: for the marriage of the Lamb is come, and his wife hath made herself ready.”
“His wife has made herself ready”. After the times of seven Churches, the bride adorns herself. The bride is the bride of the Lamb. The bride is the gentile. The gentiles are the Christians. We are in a time of grace, the gift given to the Christians, which is to be fulfilled among the Christians.
In Gen. 2: 1, 2 it is said like this:
“Thus the heavens and the earth were finished, and all the host of them.
And on the seventh day God ended his work which he had made; and he rested on the seventh day from all his work which he had made.”
Till the sixth day, God created all things. On the seventh day He rested. Many lakhs of years have gone, since the man was created on the earth. We saw that from Adam, Jesus Christ was the 76th generation. From Jesus Christ to till today, there are about 29 generations. If so, are there only 105 generations over after the creation of man? It is not so, the scripture does not say like that. The first man Adam was one who had an inner man inside him. The man who was first created was not Adam. Jesus Christ also has witnessed that God made them male and female.
In Mark 10: 6, it is said like this:
“But from the beginning of the creation God made them male and female.”
In Gen. 1: 26, 27, it is said like this:
“And God said, Let us make man in our image, after our likeness: and let them have dominion over the fish of the sea, and over the fowl of the air, and over the cattle, and over all the earth, and over every creeping thing that creepeth upon the earth.
So God created man in his own image, in the image of God created he him; male and female created he them.”
In the beginning, man was created male and female. Those who were not born in the seed of Adam were the gentiles. We, the gentiles are the ones who have no life. Only through Jesus Christ, the God's schedule of the innerman called the soul was fulfilled in us.
Dearly beloved in Christ, many lakhs of years have gone after God had created heaven and earth. These things were not created in a few days and in a stipulated time. In the beginning, God created the heaven and the earth. For all these things, there is a measurement of time. That is about the knowledge of the Times.
In 2 Corinth. 12: 2, 4, it is said like this:
“I knew a man in Christ above fourteen years ago, (whether in the body, I cannot tell; or whether out of the body, I cannot tell: God knoweth;) such an one caught up to the third heaven.
How that he was caught up into paradise, and heard unspeakable words, which it is not lawful for a man to utter.”
Paul was caught up into paradise. We read that the paradise is in the third heaven. Paradise is a place, where the saints take rest. This is about the knowledge of the Heavens.
Generally, the thing that Christians believe is that Adam died in flesh, because he ate that fruit. Otherwise, Adam will be living till today in flesh. If it is so, then the dogs and the pigs and all other animals created along with Adam must also be living till today. If death is due to sin, then what evil did the ant do? Why is there death for ant? That is a trivial creature. All the creatures of flesh have to die. They will live upto the stipulated time of their living. After that, they will perish. But high and above the flesh, there is a thing - that is God's schedule.
An innerman must be formed inside Adam. That innerman who is formed within Adam must go to the kingdom of heaven, the land of the living. Only for that, Adam's fleshy body was chosen. Adam's body was not chosen in order that he should prosper on the earth. The innerman created within Adam, must go to the kingdom of Heaven. They should fill up the places of the fallen angels. This is the Lord's schedule. This is what the Lord said to Adam, “In the day you eat it, you will surely die. He did not say about the death of the flesh.” If you transgress my word, you cannot enter into my kingdom. You will be thrown into hell. That is set for death. When Adam was created and he got himself into transgression, death came to Adam because of sin. It was true. That death is a second death. He is to be thrown into a death which is a sea of burning sulphur and fire. It was not the death of the flesh. The scriptures proclaims only this death as condemnation.
For all things created in the flesh, there is death. For all living creatures in the flesh, there is death. They must be fruitful and multiply. Just think for a while, if all of them had not yet died. By flesh, Adam being the first man, if he had not eaten that fruit and had been still alive, his children, his children's children, their children's children ' likewise, how many crores and crores of people would have lived by this time. Just think of it. That death is not the death of the flesh. It is the second death of sea of burning sulphur and fire into which he is to be thrown. “Oh, Israel, if you follow the law, you will have eternal life. If you do not follow the law, wages of sin is death. Which is sin? What the Lord says as sin is a sin. In the time of Noah, one had to enter into the ark. That was justice. If one did not enter into the ark, it was sin. In the time of Lot, one had to come out from the towns of Sodom and Gomorrah. That was justice. If one did not come out from them, it was a sin. The Israelites were the circumcised people. If an Israelite followed the law, he was just (righteous). If he did not follow the law, he was a sinner. There is condemnation for the sinner. The wages of sin is death. That is not the death of the flesh. Death is common for all people who are born in flesh. There is death for all living creatures that are born in flesh.
God's schedule has been kept as mysteries. These mysteries are proclaimed by the Lord in its own respective time and brought out.
Amen! Amen!! Amen!!!
ஆதியில் தேவன் வானத்தையும் பூமியையும் சிருஷ்டித்தார். அதன் பின்னர், வானத்திலும் பூமியிலும் இருக்க வேண்டியவைகளை உருவாக்கினார். வெறுமையாக இருந்தவைகள் நிறைவிற்குள்ளாக வர க்கூடிய ஒரு சூழல். முதலாம் நாள் ஒரு காரியம், இரண்டாம் நாள் ஒரு காரியம், மூன்றாம் நாள் ஒரு காரியம், இப்படி ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு காரியமாக உருவாக்கி வந்தார். அப்படி உருவாக்கி வந்தவர் ஆறுநாள் வரையிலும் கிரியைகளைச் செய்து, ஏழாம் நாளில் ஓய்ந்திருந்தார். ஏழாம் நாளைப் பரிசுத்தப்படுத்தினார். ஏழாம் நாள் பரிசுத்தமாயிற்று. இன்று வரையிலும் ஓய்வுநாள் ஆராதனை முறைமையினை நாமும் கடைப்பிடித்து வருகின்றோம். ஆறு நாட்களிலும் கிரியைகளைச் செய்தவர், ஏழாம் நாளில் எந்தவொரு கிரியையும் செய்யவில்லை. ஏழாம் நாளில் அவர் ஓய்ந்திருந்தார். ஆனால், பூமியில் அவர் சிருஷ்டித்தவைகள் ஏழாம் நாளில் பலுகிப் பெருக ஆரம்பித்தது.
அதன்பின்னர், ஆத்துமா உள்ள மனிதனாக ஆதாம் அங்கே உருவாக்கப்பட்டான். அந்த ஆதாமைக் கர்த்தர் ஏதேன் தோட்டத்தினைப் பண்படுத்த நியமித்தார். இப்படியாகப் பண்படுத்த நியமிக்கப்பட்ட அந்த மனிதன் மாமிசத்திற்குள்ளான ஒரு துணையைப் பெறுகின்றான். அவளுக்கு ஏவாள் என்று பெயரிடுகின்றான் (ஆதி. 3: 20). அந்த ஆதாமிற்குத்தான் தேவனாகிய கர்த்தர் முதன்முதலில் ஒரு பிரமாணத்தினைக் கட்டளையிடுகின்றார். அவனுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வார்த்தை, "நன்மை தீமை அறியத்தக்க விருட்சத்தின் கனியைப் புசிக்காதே" என்பதே (ஆதி. 2: 17). இந்தத் தோட்டத்திலிருந்து கிடைக்கக்கூடிய எல்லா நன்மைகளையும், ஈவுகளையும் நீ பெற்றுக்கொள்ளலாம். ஆனால், இந்தத் தோட்டத்தில் இருந்து கிடைக்கக்கூடிய நன்மை தீமை அறியத்தக்க விருட்சத்தின் கனியை மாத்திரம் புசிக்கக்கூடாது. இதுதான் அவனுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட நியமனம்.
சோதனை செய்வதற்காக உருவாக்கப்பட்டவன் அந்த இடத்தில் அமர்த்தப்படுகின்றான். சர்ப்பம் என்று வேதத்தில் அவனுக்குப் பெயரிடப்பட்டிருக்கின்றது. இந்த சோதனைக்காரன் ஆத்துமா பெற்ற ஆதாமைச் சோதிக்கின்றான். எப்படி அவன் சோதிக்கின்றான்? கர்த்தர் எதைத் தடை செய்திருந்தாரோ, அப்படித் தடை செய்த காரியத்தினைச் செய்யும்படித் தூண்டுகின்றவனாக அந்த சோதனைக்காரன் அங்கே செயல்படுகின்றான். நீ இதைப் புசிக்கும் நாளில் சாகவே சாவதில்லை என்ற வார்த்தை அங்கே அவனால் கொடுக்கப்படுகின்றது (ஆதி. 3: 4). இது பிசாசினுடைய வார்த்தை, இது சர்ப்பத்தினுடைய வார்த்தை. கர்த்தருடைய வார்த்தை அங்கே உரைக்கப்பட்டிருக்கின்றது, நீ இதைப் புசிக்கின்ற நாளில் சாகவே சாவாய் என்று. ஏவாள் மீறி அதைப் புசித்தாள். ஏவாள், தான் புசித்தபின்பு, அதனை ஆதாமிற்கும் கொடுத்தாள்; அவனும் புசித்தான். புசித்த இருவரும் அறிவிக்கப்பட்டபடி மரணத்தினை அவர்கள் சரீரத்தில் அடைந்தார்களா? அடையவில்லையே! தேவனாகிய கர்த்தர் அவர்களுக்குக் கொடுத்த பிரமாணம், கட்டளை: "நீ இதைப் புசிக்கின்ற நாளில் சாகவே சாவாய்". நீ என்றைக்குப் புசிக்கின்றாயோ, புசிக்கின்ற அந்த நாளில் சாவாய். இதுதான் வார்த்தை. புசித்த நாளில் ஆதாமும் ஏவாளும் மாமிசத்தில் மரிக்கவில்லையே! அதன்பின்னர்தான், ஆதாமிற்குப் பிள்ளைகள் பிறக்கின்றார்கள்; ஆதாமுடைய சந்ததி உருவாகின்றது. பிசாசு: நீ இதைப் புசிக்கின்ற நாளில் சாகவே சாவதில்லை என்றான். இங்கு யாருடைய வார்த்தை நிறைவேறியதுபோல் காணப்படுகின்றது? பிசாசு கூறியதுதான் சரி என்பதுபோல காணப்படுகின்றது அல்லவா? நீ இதைப் புசிக்கின்ற நாளில் சாவாய் என்ற கர்த்தாரின் வார்த்தைக்குரிய மரணமானது, மாமிசத்திற்குரிய மரணம் அல்ல.
கர்த்தர் உருவாக்கிய எல்லா ஜீவராசிகளுக்கும் மாமிசத்தில் மரணம் உண்டு. மரணம் இல்லாத எந்தவொரு ஜீவராசியும் இல்லை. கர்த்தர் உருவாக்கிய எல்லா ஜீவராசிகளும் மாமிசத்தில் ஒரு நாள் மரணத்தைச் சந்திக்கும். ஆனால் மற்றவர்களுக்கு இல்லாத ஒரு கிருபை மாமிசத்தில் ஜீவித்த அந்த ஆதாமிற்குக் கிடைத்தது. அது அவனுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட உள்ளான மனுஷனான ஆத்துமா. நாய்களுக்குள் ஆத்துமா இல்லை; பன்றிகளுக்குள் ஆத்துமா இல்லை; மிருக ஜீவன்கள் எவைகளுக்குள்ளும் ஆத்துமா இல்லை. ஆனால் ஒரு விசேஷித்த கிருபை அன்று மாமிச சரீரத்தில் இருந்த ஆதாமினிடத்தினில் இருந்தது. கர்த்தருடைய ஸ்பரிசம், கர்த்தருடைய ஆவி அவனுக்குள் ஊதப்பட்டது. அவன் ஜீவ ஆத்துமாவானான். அவனுக்குள் ஜீவனுக்குரிய ஒரு நிகழ்வு நிகழ்ந்தது. அவனுக்குள் நிகழ்ந்த அந்த நிகழ்வு, ஆத்துமா என்ற உள்ளான மனிதனை அவனுக்குள் உருவாக்கிற்று. அப்படியாக உருவான அந்த உள்ளான மனிதனுக்குத்தான் அந்தக் கனியைப் புசிக்கின்ற நாளில் மரணம். அது மாமிச சரீரத்திற்கு அல்ல.
ஆனால், ஏவாள் என்ன நினைத்தாள்?ஆதாம் என்ன நினைத்தான்? புசித்த நாளில் மாமிசத்தில் சாவோம் என்பதாக நினைத்தார்கள். ஆனால் அந்தக் கனியைப் புசிக்கும்போது ஏவாளுக்கு, அது இன்பத்தினைக் கொடுப்பதாக இருந்தது; அது இச்சிக்கப்படத்தக்கதாக இருந்தது; புசிப்பதற்கு நலமானதாகக் காணப்பட்டது. இந்த நிகழ்விலிருந்துதான் வேதாகமம் ஆரம்பமாகின்றது. ஆதாமின் சந்ததியிலிருந்து வேதாகமம் ஆரம்பமாகின்றது. அதற்கு முன்னர், சிருஷ்டிப்புக்கள் யாவும் சிருஷ்டிக்கப்பட்டு நிறைவேறிற்று. அதற்குப்பின்னர் நடந்த காரியங்கள், ஆதாமிற்கு இரண்டு பிள்ளைகள், அவர்கள் இரண்டு சந்ததிகளாக வருகின்றார்கள். ஒருவன் காயீன், இன்னொருவன் ஆபேல்; காயீன் என்று ஒரு சந்ததி வருகின்றது, ஆபேல் என்று ஒரு சந்ததி வருகின்றது. காயீனைக் குறித்து வேதாகமத்தில் பார்க்கின்றோம்: அவன் பொல்லாங்கனால் உருவானவன் என்று. ஏனென்றால், அவன் ஆக்கினைக்குரியவன். ஆபேலுடைய இரத்தம் சாட்சியிடுகின்றது என்று வார்த்தை சாட்சியிடுகின்றது. ஆபேல் இன்றைக்கும் ஜீவிக்கின்றவனாக இருக்கின்றான். காயீனும் இன்றைக்கும் ஜீவிக்கின்றவனாகத்தான் இருக்கின்றான். காயீன் இன்னமும் மரிக்கவில்லை, ஆதாமும் மரிக்கவில்லை. ஆதாமும் உயிரோடுதான் இருக்கின்றான், காயீனும் உயிரோடேதான் இருக்கின்றான், ஆபேலும் உயிரோடேதான் இருக்கின்றான். அவர்கள் எப்படியாக இருக்கின்றார்கள்? அவர்கள் மாமிச சரீரத்தில் இல்லை. அவர்களுக்குள் உருவான உள்ளான மனிதனான ஆத்துமாவானது, ஆக்கினைக்கென்று தீர்க்கப்பட்டது பாதாளத்தில் எரிநரகத்திலும், ஜீவனுக்கென்று தீர்க்கப்பட்டது பரதீசியிலுமாக இருக்கின்றது. ஜீவனுக்குரிய ஆபேல் பரதீசியிலிருக்கின்றான். அவன் நியாயத்தீர்ப்பிற்குக் காத்துக்கொண்டிருக்கின்றான்.
ஆக்கினைக்கென்று காத்துக்கொண்டிருக்கின்றவர்களாக ஆதாமும், காயீனும் பாதாளத்தில் இருக்கின்றார்கள். ஆதாமிற்குக் கொடுக்கப்பட்ட வார்த்தை, நீ இதைப் புசிக்கின்ற நாளில் சாகவே சாவாய் என்பதே. ஜீவனுக்கென்று நியமிக்கப்பட்டிருந்த அந்த மனிதன், மீறுதலின் நிமித்தமாக மரணத்திற்குரியவன் ஆனான். அந்த நிகழ்வுதான் அன்றைக்கு நிகழ்ந்தது. அதற்குப்பின் காயீனுடைய சந்ததி, அதன்பின் ஆதாமிற்கு மற்றொரு குமாரன் பிறக்கின்றான்; அதன்பின் குமாரரும் குமாரத்திகளும் பிறந்தார்கள். அதன்பின்னர் ஆதாமுடைய சந்ததியில் ஏழாம் தலைமுறையில் வந்தவன் ஏனோக்கு. ஏனோக்கு தேவனோடு சஞ்சரித்தான், அவன் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டான் (ஆதி. 5: 24; எபி. 11: 5). ஆதாமிலிருந்து 10-வது தலைமுறையில் வந்தவன் நோவா, 21-வது தலைமுறையில் ஆபிரகாம், அதற்குப்பின்னர் ஈசாக்கு, யாக்கோபு, அதன்பின் யாக்கோபுடைய சந்ததி, அவர்கள் இஸ்ரவேலர்கள். இஸ்ரவேலர்கள் எகிப்து தேசத்தில் இருந்தபோது, அங்கிருந்து அவர்களை வெளிக்கொணர ஒரு பிரமாணத்தினைக் கொடுத்தார். அந்தப் பிரமாணம் அறிவிக்கப்பட்ட மாமிச சரீரம் மோசே. மோசேயின் மூலமாக அங்கே நியாயப்பிரமாணம் கொடுக்கப்பட்டது. நியாயப்பிரமாணத்தினை மீறினால் ஆக்கினைத்தீர்ப்பு. நியாயப்பிரமாணத்தின்படி நடந்தால் நித்தியஜீவன். ஆதாமிற்குக் கட்டளையிடப்பட்டிருந்ததும் வார்த்தை; இஸ்ரவேல் ஜனங்களுக்குக் கட்டளையிடப்பட்டதும் வார்த்தை. அந்த வார்த்தையினை மீறியவர்கள் ஆக்கினைக்கென்று பாதாளத்திற்கும், அந்த வார்த்தையினைக் காத்துக்கொண்டவர்கள் நியாயத்தீர்ப்பிற்காக பரதீசியிலும் இருக்கின்றார்கள். இதுதான் நியமனம்.
ஆதாமிற்கு 76-வது தலைமுறையில் இயேசு கிறிஸ்து பிறக்கின்றார். இயேசுகிறிஸ்து மாமிசத்தில் பிறந்து மகிமைப்பட்ட பின்னர்தான், கிருபை புறஜாதிகளுக்கு. அதற்கு முன்னர் ஆத்துமா என்ற உள்ளான மனிதன் இல்லாத ஒரு நிலையில் புறஜாதிகள் இருந்தார்கள். இயேசு கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தின் மூலம் கிடைத்த ஜீவனைக் கொண்டுதான், நாம் உள்ளான மனிதனைப் பெற்றிருக்கக்கூடிய ஒரு ஜீவியத்திற்குள்ளாக வந்திருக்கின்றோம். இயேசு கிறிஸ்து மகிமை அடைந்தபின்னர் பரிசுத்த ஆவி கட்டளையிடப்பட்டது. ஜென்ம சுபாவம் என்று கடைசி ஏற்பாடு இவைகளைச் சாட்சியிடுகின்றது. ஜென்ம சுபாவத்தார்களுக்கு அந்தக் கிருபை வருகின்றது. அந்தக் கிருபையினைப் பகுதி பகுதியாகக் கொடுக்கின்றார். முதலாவது கிருபை அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் மூலமாக வருகின்றது. அதற்குப்பின்னர், அவைகள், மேலும் ஆறு காலங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டு, அவைகளை சபைக்காலங்கள் என்று வேதம் சாட்சியிடுகின்றது. அப்படியாக சபைக்காலங்கள் பிரிக்கப்பட்டு, ஏழு சபைக்காலங்களும் பூரணமாய் நிறைவேறியிருக்கின்ற கடைசி வேளையில் நாம் ஜீவிக்கின்றோம்.
இயேசு கிறிஸ்து, தமது சீஷர்களில் அதிகமாக நேசித்த சீஷன் அப்போஸ்தலனாகிய யோவான். அவர் மார்பினில் சாய்ந்திருக்கின்றவனாக அவன் காணப்பட்டான். அவனுக்குத்தான் கர்த்தர் அநேகக் காரியங்களை வெளிப்படுத்திக் காண்பித்தார். அதைத்தான் வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தில் நாம் பார்க்கின்றோம். இந்த வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தில், இயேசு கிறிஸ்துவுக்குப் பின்னர், புறஜாதிகளுடைய காரியங்களில், எவைகளெல்லாம் நிகழும் என்பதைப்பற்றி தீர்க்கதரிசனமாக அறிவிக்கப்பட்டிருக்கின்றது. வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தில் தீர்க்கதரிசனமாக அறிவிக்கப்பட்ட அநேகக் காரியங்களைக் கர்த்தர் அறிவித்து, வெளிப்படுத்தின மாமிச சரீரம் சகோ. வில்லியம் பிரன்ஹாம். அதற்கு அடுத்த காலத்திற்குள்ளாக நாம் இப்போது வந்திருக்கின்றோம். இன்றைக்குரிய ஜீவ வார்த்தை என்ன? நோவா பேழையை உருவாக்கியதுபோல், நாம் இப்போது பேழையை உருவாக்கினால் இரட்சிக்கப்படுவோமா? பேழை நம்மைப் பரலோக ராஜ்யத்திற்குள் அழைத்துச் செல்லுமா? பேழை நமது பாவங்களை நீக்குமா? பேழை நம்மைப் பரலோக ராஜ்யத்திற்குள் அழைத்துச் செல்லாது. ஆனால், பேழை அன்றைக்கு நோவாவிற்கு ஜீவனைக் கொடுத்தது. நியாயப்பிரமாணம், விருத்தசேதனம் இவைகளெல்லாம் இஸ்ரவேலருக்குரியது. கிறிஸ்தவர்களாக நாம் மாறும்போது இந்தக் காரியங்கள் வேறுபிரிக்கப்பட்டு, மற்றொரு பிரமாணம் அங்கே அறிவிக்கப்படுகின்றது. ஞானஸ்நானம் என்ற புதிய முறைமை வருகின்றது. ஏழு சபைக்காலங்களுக்கும் கட்டளையிடப்பட்டிருந்த இந்த முறைமையின் காரியம் நிறைவேறி முடிந்த வேளையில் நாம் இப்போது ஜீவிக்கின்றோம்.
வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தில், புறஜாதிகளுக்கென்று கொடுக்கப்பட்ட சபைக்காலங்களைக் குறித்தும், அந்த சபைக்காலங்களுக்குப் பின்னர் எவைகள் சம்பவிக்க வேண்டும் என்பதைக் குறித்தும் அறிவிக்கப்பட்டிருக்கின்றது. இப்படியாக வெளிப்படுத்தின காரியங்களில் ஒரு காரியத்தைக் குறித்து நாம் பார்க்கப்போகின்றோம். அப்போஸ்தலனாகிய யோவானுக்குக் கர்த்தர் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 10: 1 - 6-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"பின்பு, பலமுள்ள வேறொரு தூதன் வானத்திலிருந்து இறங்கிவரக்கண்டேன்; மேகம் அவனைச் சூழ்ந்திருந்தது, அவனுடைய சிரசின்மேல் வானவில்லிருந்தது, அவனுடைய முகம் சூரியனைப்போலவும், அவனுடைய கால்கள் அக்கினி ஸ்தம்பங்களைப்போலவும் இருந்தது.
திறக்கப்பட்ட ஒரு சிறு புஸ்தகம் அவன் கையில் இருந்தது; தன் வலது பாதத்தைச் சமுத்திரத்தின்மேலும், தன் இடதுபாதத்தைப் பூமியின்மேலும் வைத்து,
சிங்கம் கெர்ச்சிக்கிறதுபோல மகாசத்தமாய் ஆர்ப்பரித்தான்; அவன் ஆர்ப்பரித்தபோது ஏழு இடிகளும் சத்தமிட்டு முழங்கின.
அவ்வேழு இடிகளும் தங்கள் சத்தங்களை முழங்கினபோது, நான் எழுத வேண்டுமென்றிருந்தேன். அப்பொழுது: ஏழு இடிமுழக்கங்கள் சொன்னவைகளை நீ எழுதாமல் முத்திரைபோடு என்று வானத்திலிருந்து ஒரு சத்தம் உண்டாகக் கேட்டேன்.
சமுத்திரத்தின்மேலும் பூமியின்மேலும் நிற்கிறதாக நான் கண்ட தூதன், தன் கையை வானத்திற்கு நேராக உயர்த்தி:
இனி காலம் செல்லாது; ஆனாலும் தேவன் தம்முடைய ஊழியக்காரராகிய தீர்க்கதரிசிகளுக்குச் சுவிசேஷமாய் அறிவித்தபடி, ஏழாம் தூதனுடைய சத்தத்தின் நாட்களிலே அவன் எக்காளம் ஊதப்போகிறபோது தேவரகசியம் நிறைவேறும் என்று,"
ஏழாவது சபைக்காலத்தில்தான், வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தினைக் குறித்த ஒரு விழிப்புணர்வு ஏற்பட்டது. அதற்கு முன்பாக இந்த வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தினைக் குறித்த இரகசியங்கள் தெரியப்படுத்தப்படவில்லை. ஏனென்றால், அவைகளைக் குறித்துத் தெரிந்துகொள்ள ஆறு சபைக்காலங்கள் வரையிலும் அனுமதிக்கப்படவில்லை. இது மனித ஞானத்திற்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு ஞானம். வேதவார்த்தைகள் எல்லாம் தேவ ஆவியினால் ஏவப்பட்டு தேவ மனிதர்களால் எழுதப்பட்டவைகள் (2 தீமோ. 3: 16). மாமிச சிந்தையில் இவைகள் உருவாக்கப்படவில்லை. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் வெளிக்கொணரப்பட்டு, அவைகளுடைய காரியங்கள் அறிவிக்கப்பட்டது ஏழாவது சபைக்காலத்தில்தான். அதுவரையிலும் அவைகளின் பொருள் அறிவிக்கப்படவில்லை. ஏன் அறிவிக்கப்படவில்லையென்றால், அவைகள் அறிவிக்கப்பட அனுமதிக்கப்படவில்லை. ஒவ்வொன்றிற்கும் ஒவ்வொரு காலத்தைக் கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்து நியமித்து வைத்திருக்கின்றார். அப்படி நியமித்து வைத்த நியமனங்களில் முதல் மூன்று அதிகாரத்திலும் சபைக்காலங்களைக் குறித்து அறிவிக்கப்பட்டிருக்கின்றது.
வெளி. 4: 1-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"இவைகளுக்குப்பின்பு, இதோ, பரலோகத்தில் திறக்கப்பட்டிருந்த ஒரு வாசலைக் கண்டேன். முன்னே எக்காளசத்தம்போல என்னுடனே பேச நான் கேட்டிருந்த சத்தமானது: இங்கே ஏறிவா, இவைகளுக்குப்பின்பு சம்பவிக்கவேண்டியவைகளை உனக்குக் காண்பிப்பேன் என்று விளம்பினது."
முதலாவதாக அப்போஸ்தலனாகிய யோவானுக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்ட காரியம் சபைகளைக் குறித்த காரியம். இவைகள் ஏற்கனவே அறிவிக்கப்பட்டு விட்டது. நாம் இப்போது அடுத்த கட்டத்திற்குள்ளாக வந்திருக்கின்றோம். புறஜாதிகளாயிருந்து, கிறிஸ்தவர்களாக மாறியிருக்கின்ற நமக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்ற ஆத்துமா என்ற உள்ளான மனிதனின் ஜனனம் நிறைவிற்குள்ளாகப் போகின்ற இறுதிக் காலத்திற்குள்ளாக நாம் இப்போது கடந்து வந்திருக்கின்றோம். எவை எவைகள், எப்பொழுது அறிவிக்கப்படவேண்டும் என முன்குறிக்கப்பட்டதோ, அவை அவைகளைக் கர்த்தர் யாரைக்கொண்டு அறிவிக்கவேண்டும் என்று திட்டம்பண்ணியிருக்கின்றாரோ, அந்தப் பாத்திரத்தின் மூலமாக அறிவிக்கின்றார். அவைகள் அறிவிக்கப்படுவதற்கும் ஒரு காலத்தைக் கர்த்தர் முன் குறித்திருக்கின்றார்.
இங்கே ஒரு காரியத்தைக் குறித்துத் தீர்க்கதரிசனமாக அறிவிக்கப்பட்டிருக்கின்றது. ஒரு பலமுள்ள தூதன் நிற்கின்றான். அவன் ஆர்ப்பரிக்கின்றபோது, ஏழு இடிமுழக்கங்களின் சத்தம் அங்கே வெளிப்படுகின்றது. ஏழு இடிமுழக்கங்கள் முழங்குகின்றது. ஏழு இடிமுழக்கங்களும் முழங்குகின்ற சத்தத்தினைக் கேட்டவர் அப்போஸ்தலனாகிய யோவான். யோவான் அதைக் கேட்டபோது, அந்த இடிமுழக்க சத்தத்தின் காரியம் அவருக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. அது அவருக்கு ஆச்சரியமாயிருந்ததினால், இவைகள் இப்படியான காரியங்களாக இருக்கின்றதே என்று சிந்தித்து, அவைகளை எழுத ஆரம்பித்தார். எழுத ஆரம்பித்தபோது, இதை நீ எழுதாதே; இதை முத்திரை போடு என்ற சத்தம் வருகின்றது. இவைகள் எழுதப்பட்டிருக்கின்றது; ஆனால் காணப்படத்தக்கதாக வெளிப்படையாக இல்லை. அந்த இடிமுழக்க சத்தத்தின் பொருள் என்ன என்பது யோவானுக்குத் தெரியும். அதனை அறிவித்தவராகிய தூதனுக்கும் தெரியும். அந்தத் தூதன் ஒரு பலமுள்ள தூதன், கர்த்தரிடத்திலிருந்து அவன் அனுப்பப்பட்டவன். அப்போஸ்தலனாகிய யோவான் இயேசு கிறிஸ்துவின் சீஷன். இயேசு கிறிஸ்துவிற்கு மிகவும் அன்பாயிருந்தவன். இந்த அப்போஸ்தலனாகிய யோவானுக்குத்தான் அநேகக் காரியங்கள் வெளிப்படுத்திக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்றது. அவருக்கு வெளிப்படுத்தின எல்லாக் காரியங்களையும், அவர் வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தில் எழுதி வைத்தார். இடிமுழக்க சத்தமாய் அறிவிக்கப்பட்ட காரியங்கள் இன்னது என்பது யோவானுக்கும் தெரியும்; அந்தப் பலமுள்ள தூதனுக்கும் தெரியும்; கர்த்தருக்கும் தெரியும். ஏனென்றால், கர்த்தர்தான் இந்தக் காரியத்தினைத் திட்டம்பண்ணி நடத்துகின்றவர். அவர் அனுப்பியதால், பலமுள்ள தூதன் யோவானிடம் அறிவிக்கின்றான். அவர்கள் அனைவருக்கும் இவைகள் தெரியும். ஆனால் மற்றவர்களுக்கு இவைகள் தெரியாது. ஏன் தெரியாது? காண்கின்றவிதமாய் அவைகள் வெளிப்படையாக இல்லை.
வெளி. 10 : 5,6-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"சமுத்திரத்தின்மேலும் பூமியின்மேலும் நிற்கிறதாக நான் கண்ட தூதன், தன் கையை வானத்திற்கு நேராக உயர்த்தி:
இனி காலம் செல்லாது; ஆனாலும் தேவன் தம்முடைய ஊழியக்காரராகிய தீர்க்கதரிசிகளுக்குச் சுவிசேஷமாய் அறிவித்தபடி, ஏழாம் தூதனுடைய சத்தத்தின் நாட்களிலே அவன் எக்காளம் ஊதப்போகிறபோது தேவரகசியம் நிறைவேறும் என்று,"
ஏழு இடிமுழக்கங்களாய் அறிவிக்கப்பட்ட காரியங்கள் இரகசியங்களாக முத்திரிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த இரகசியங்களைக் கர்த்தர் யோவானுக்கு அறிவித்திருக்கின்றார், யோவானும் அவைகளை எழுதியிருக்கின்றார். ஆனால் எழுதப்பட்டவைகள் முத்திரிக்கப்பட்டவைகளாக இருக்கின்றது. அதின் அர்த்தங்கள் முத்திரிக்கப்பட்டுள்ளன. இவைகள் எப்பொழுது அறிவிக்கப்படும் என்று யோவானுக்கு அந்தத் தூதன் வெளிப்படுத்துகின்றான். அந்தத் தூதன் ஒரு பாதத்தை சமுத்திரத்தின்மேலும், மற்றொரு பாதத்தை பூமியின்மேலும் வைத்து நிற்கின்றவனாகக் காணப்பட்டான். அப்படியாக ஒரு சம்பவம் மீண்டும் நிகழும்போது அவைகள் வெளிப்படுத்தப்படும். இவைகள் எப்பொழுது வெளிவரும்? அதையும் அந்தத் தூதன் அறிவிக்கின்றான்: ஏழாம் தூதன் எக்காளம் ஊதும்போது, தேவரகசியம் நிறைவேறும். அப்படியானால் அதற்கு ஒரு காலத்தைக் கர்த்தர் தமது ஆதீனத்தில் வைத்திருக்கின்றார். அந்த இரகசியம் எப்பொழுது வெளிவரும் என்றால், ஏழாம் தூதன் எக்காளம் ஊதும்போது அந்த இரகசியம் வெளிக்கொணரப்படும். அதற்கு முன்னதாக அவைகள் வெளி வராது. இது எப்போது வெளியே வரும் என்பது யோவானுக்கும் தெரியும், அந்தப் பலமுள்ள தூதனுக்கும் தெரியும். அவைகள் எப்போது வெளிக்கொணரப்படும் என்பதை அவர்கள் இருவரும் அறிவார்கள். ஆனால், மற்றவர்களுக்கு அவைகள் அறியமுடியாத நிலையில் முத்திரிக்கப்பட்டிருக்கின்றது. அந்தத் தூதன் ஆர்ப்பரிக்கின்றபோது, கைகளை வானத்திற்கு நேராக உயர்த்தி, சமுத்திரத்தின்மேலும் பூமியின்மேலும் பாதங்களை வைத்து நிற்கின்றவனாகக் காணப்படுகின்றான். அப்படியான ஒரு நிகழ்வு இவைகள் அறிவிக்கப்படும்போது நிகழவேண்டும்.
இரகசியம் என்றால் என்ன? ஒருவருக்குத் தெரிந்தால் இரகசியம்; எல்லோருக்கும் தெரிந்தால் அது செய்தியாக மாறிவிடும்.
1 கொரி. 2: 7-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"உலகத்தோற்றத்திற்குமுன்னே தேவன் நம்முடைய மகிமைக்காக ஏற்படுத்தினதும், மறைக்கப்பட்டதுமாயிருந்த இரகசியமான தேவஞானத்தையே பேசுகிறோம்."
வார்த்தையின்படியாக, இரகசியம் எது என்றால் மறைக்கப்பட்டிருக்கின்ற தேவஞானம். என் கையிலிருக்கின்ற இந்தப் பெட்டிக்குள் என்ன இருக்கின்றது என்று உங்களுக்குத் தெரிகின்றதா? இது மறைக்கப்பட்டிருக்கின்றது; காரணம், இது மூடியிருக்கின்றது. அதனால் உள்ளே என்ன இருக்கின்றது என்பது தெரியாது. திறந்து காண்பித்தால் உள்ளே வைக்கப்பட்டுள்ளவைகள் அனைவருக்கும் தெரியும். இங்கே, வேதத்தில் கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்ற இரகசியம் தேவஞானம். அது கர்த்தருடைய ஞானம். அது கர்த்தர் நியமித்திருக்கின்ற காரியத்தை அறியக்கூடிய அறிவு.
எபே. 1: 10-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"தமக்குள்ளே தீர்மானித்திருந்த தம்முடைய தயவுள்ள சித்தத்தின் இரகசியத்தை எங்களுக்கு அறிவித்தார்."
"கர்த்தர் தமக்குள்ளே வைத்திருக்கின்ற தயவுள்ள சித்தம்" - இரகசியம் ஆகும். கர்த்தர் எவை எவைகளைத் திட்டம்பண்ணியிருக்கின்றாரோ, அந்தத் திட்டம்தான் இரகசியம். மறைக்கப்பட்டுள்ள அந்தத் திட்டம்தான் இரகசியம். அதுதான் தேவரகசியம். இங்கே தேவரகசியம் தீர்க்கதரிசனமாக இருக்கின்றது. ஏழாம் தூதன் எக்காளம் ஊதும்போது, அந்த தேவரகசியம் நிறைவேறிவிடும். அதன்பின்னர் தேவரகசியம் மறைபொருளாக இருக்காது. யோவானிடத்தினில் கூறும்போது, அந்த இடிமுழக்கக் காரியம் இரகசியமானது. இடிமுழக்கமாக உரைக்கப்பட்டிருக்கின்ற காரியங்கள் இரகசியமான காரியங்கள். அந்த இரகசியமான காரியங்கள் பலமுள்ள தூதனுக்கும் தெரியும்; அந்த பலமுள்ள தூதன் உரைக்கும்போது, அதைக் கேட்ட யோவானுக்கும் தெரியும். மற்றப்படியாக அவைகள் முத்திரிக்கப்பட்டதாகக் காணப்பட்டது. முத்திரிக்கப்பட்டது வெளிக்கொணரப்பட வேண்டும். தேவரகசியம் நிறைவேறும்போது, அது வெளிப்படுத்தப்படும். நிறைவேறும்வரையிலும் அந்த இரகசியம் வெளியரங்கமாய் அறிவிக்கப்படாது. அந்த இரகசியமான காரியம் நிறைவேறும்போது அறிவிக்கப்படும். அவைகள் சுவிசேஷமாக அறிவிக்கப்படும்.
வெளி. 13: 1, 11-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"பின்பு நான் கடற்கரை மணலின்மேல் நின்றேன். அப்பொழுது சமுத்திரத்திலிருந்து ஒரு மிருகம் எழும்பிவரக் கண்டேன்; அதற்கு ஏழு தலைகளும் பத்துக் கொம்புகளும் இருந்தன; அதின் கொம்புகளின்மேல் பத்து முடிகளும், அதின் தலைகளின்மேல் தூஷணமான நாமமும் இருந்தன.
பின்பு, வேறொரு மிருகம் பூமியிலிருந்து எழும்பக் கண்டேன்; அது ஒரு ஆட்டுக்குட்டிக்கு ஒப்பாக இரண்டு கொம்புகளையுடையதாயிருந்து, வலுசர்ப்பத்தைப்போலப் பேசினது."
இரண்டு மிருகங்களைப்பற்றி இங்கே கூறப்பட்டிருக்கின்றது. ஒரு மிருகம் சமுத்திரத்திலிருந்து எழும்பியது; மற்றொன்று, பூமியிலிருந்து எழும்புகின்றது. இரண்டு மிருகமும் எழும்ப வேண்டும். முதலில் பார்த்தோம், தூதன் யோவானுக்கு அறிவிக்கும்போது, அவனுடைய ஒரு பாதம் சமுத்திரத்தின்மேலும், மற்றொரு பாதம் பூமியின்மேலும் இருந்தது. அப்பொழுது அந்த இரகசியம் அங்கே அறிவிக்கப்பட்டது. அந்த இரகசியத்தினை யோவான் அறிவார்; யோவான் அதை எழுதினார். அவைகள் வேதத்தில் உள்ளது. ஆனால், அது மறைவாய் உள்ளது. அது வெளிக்கொணரப்படும் காலம் வரையிலும் மறைபொருளாக இருக்கும். அது வெளிக்கொணரப்படுவதற்குக் கர்த்தர் ஒரு காலத்தினைத் திட்டம்பண்ணியிருக்கின்றார். அந்தத் திட்டம் முழுவதுமாக வெளி. 13-ம் அதிகாரத்தில் அறிவிக்கப்பட்டிருக்கின்றது. வெளி. 10-ம் அதிகாரம் தீர்க்கதரிசனம்; வெளி. 13-ம் அதிகாரம் நிறைவேறுதல். அந்த ஏழு இடிமுழக்கங்களும் இரகசியங்களாக அறிவிக்கப்பட்ட காரியங்கள். தூதனானவன் ஒரு காலை சமுத்திரத்தின்மேலும், ஒரு காலை பூமியின்மேலும் வைத்திருந்தான். அப்பொழுதுதான், அது தீர்க்கதரிசனமாக அறிவிக்கப்பட்டது. மேலும் அறிவிக்கப்பட்ட தீர்க்கதரிசன காரியம்: சமுத்திரத்திலிருந்து ஒரு மிருகம் எழும்புகின்றது, பூமியிலிருந்தும் ஒரு மிருகம் எழும்புகின்றது. அந்த இரகசியம் சுவிசேஷமாய் அறிவிக்கப்பட இருக்கும் காலம் சமுத்திரத்திலிருந்து எழும்புகின்ற மிருகமும் பூரணப்படவேண்டும், பூமியிலிருந்து எழும்புகின்ற மிருகமும் பூரணப்படவேண்டும்; அந்த இரண்டு நிலையிலும் அது பூரணப்படவேண்டும். இந்த இரண்டும் பூரணப்பட்டால்தான் அந்த இரகசியம் வெளிவரும். அதுவரையிலும் அந்த இரகசியம் வெளி வராது. ஏன் அந்த இரகசியம் வெளி வராது என்றால், அந்த இரகசியம், அது நிறைவேறும் வரையிலும் முத்திரிக்கப்பட்டிருக்கின்றது. தேவஞானம், கர்த்தர் வெளிப்படுத்தினால் ஒழிய ஒருவராலும் அறிந்துகொள்ளமுடியாது. பரிசுத்த ஆவியானவரால் கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்ற அந்த இரகசிய வார்த்தைகளைப் பரிசுத்த ஆவியானவர்தான் வெளிக்கொணர்வார்.
வெளி. 5: 1- 5-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"அன்றியும், உள்ளும் புறம்பும் எழுதப்பட்டு, ஏழு முத்திரைகளால் முத்திரிக்கப்பட்டிருந்த ஒரு புஸ்தகத்தைச் சிங்காசனத்தின்மேல் வீற்றிருக்கிறவருடைய வலதுகரத்திலே கண்டேன்.
புஸ்தகத்தைத் திறக்கவும் அதின் முத்திரைகளை உடைக்கவும் பாத்திரவான் யார் என்று மிகுந்த சத்தமிட்டுக் கூறுகிற பலமுள்ள ஒரு தூதனையுங் கண்டேன்.
வானத்திலாவது, பூமியிலாவது, பூமியின்கீழாவது, ஒருவனும் அந்தப் புஸ்தகத்தைத் திறக்கவும், அதைப் பார்க்கவும் கூடாதிருந்தது.
ஒருவனும் அந்தப் புஸ்தகத்தைத் திறந்து வாசிக்கவும் அதைப் பார்க்கவும் பாத்திரவானாகக் காணப்படாததினால் நான் மிகவும் அழுதேன்.
அப்பொழுது மூப்பர்களில் ஒருவன் என்னை நோக்கி: நீ அழவேண்டாம்; இதோ, யூதா கோத்திரத்துச் சிங்கமும் தாவீதின் வேருமானவர் புஸ்தகத்தைத் திறக்கவும் அதின் ஏழு முத்திரைகளையும் உடைக்கவும் ஜெயங்கொண்டிருக்கிறார் என்றான்."
முத்திரிக்கப்பட்ட ஒரு புத்தகம் இருந்தது. இந்தப் புத்தகத்தை யார் திறப்பார்கள் என்று யோவான் அழுதார். அப்போது, ஆட்டுக்குட்டியானவர் அந்த முத்திரையை உடைக்க அதிகாரமுள்ளவராக இருக்கின்றார் என்று அறிவிக்கப்படுகின்றது. அவரால்தான் முத்திரையை உடைக்க இயலும், பரிசுத்த ஆவியானவரால்தான் அதனை உடைக்க இயலும், கர்த்தரால்தான் அதை உடைக்க இயலும். அது எப்பொழுது நிகழும்? அதற்கு ஒரு காலத்தினைக் கர்த்தர் நியமித்து வைத்திருக்கின்றார். இவை நிகழும்போது, இரண்டு மிருகங்கள் எழும்ப வேண்டும்.
இரண்டு மிருகங்கள் எழும்பும் வேளையில், தூதன் சமுத்திரத்தின்மீது ஒரு காலையும், பூமியின்மீது ஒரு காலையும் வைப்பான். கால் வைத்து, மிருகத்தினை மிதிக்கத்தக்கதான ஒரு பெலன் அந்தத் தூதனிடம் இருக்கின்றது. மிருகத்தினை மிதிக்கத்தக்கதான பெலத்தோடு எழும்பக்கூடிய அந்தத் தூதன் மீண்டும் ஒரு விசை இந்தப் பூமிக்கு வரவேண்டும். அப்படி வரும்போது, மறைக்கப்பட்ட காரியங்கள் வெளிக்கொணரப்படும். சமுத்திரத்திலிருந்து எழும்பக்கூடிய மிருகத்தினையும், பூமியிலிருந்து எழும்பக்கூடிய மிருகத்தினையும் மேற்கொள்ளத்தக்கதான பெலன் அந்தத் தூதனிடத்தில் இருந்தது. அந்தத் தூதனால்தான் இந்த இரகசியம் வெளிக்கொணரப்படும். மறைக்கப்பட்ட இந்தத் தேவரகசியமும் தீர்க்கதரிசனமாக எழுதிவைக்கப்பட்டுள்ளது. தேவதிட்டம்தான் இரகசியம். பொதுவாகக் கிறிஸ்தவர்கள்: கர்த்தாவே, என் மகனை (Doctor) மருத்துவ படிப்பிற்கு படிக்க வைக்கலாமா? (Engineering) பொறியியல் கல்வி படிக்க வைக்கலாமா? தேவதிட்டம் என்ன என்பதை எனக்குக் கூறுங்கள்; பிறக்கும் முன் ஆண்குழந்தையா, பெண்குழந்தையா என்று பார்த்துக் கூறுங்கள் என்பதாக மாமிசத்திற்குரிய காரியத்தினை நோக்கிச் சென்று கொண்டிருக்கின்றது கிறிஸ்தவக் கூட்டம். இவைகளெல்லாம் நம்முடைய மாமிசத்திற்குத் தேவைதான். ஆனால் இவைகள் ஒரு மனிதனைப் பூரணப்படுத்தாது; இவைகள் ஒரு மனிதனை நித்திய ஜீவனுக்குள் அழைத்துச் செல்லாது. தேவதிட்டம் என்றால் அவர் எவை எவைகளைச் செய்யவேண்டும் என்று திட்டம் (Schedule) பண்ணி வைத்திருக்கின்றாரோ அவைகள்தான். எவைகள் நடக்க வேண்டும் என்பதை அவர் முன்குறித்து, அவைகள் ஒவ்வொன்றையும் நடத்திக் கொண்டுவருகின்றாரோ, அதுதான் தேவதிட்டம்.
முதலாம் நாளில் ஒரு சில கிரியைகளைச் செய்தார். இரண்டாம் நாளில் ஒரு கிரியையைச் செய்தார். இப்படி ஒவ்வொரு நாளும் கிரியைகளைச் செய்து, ஆறுநாட்களுக்குள் அனைத்தையும் உருவாக்கி விட்டார். அவைகள் பூரணப்படக்கூடிய காலம் ஏழாம் நாள். ஏழாம் நாள் அவர் ஓய்ந்திருந்த காலம்.
தேவதிட்டத்தினைப் புதிய ஏற்பாட்டின் காலத்தில் முதன்முதலில் அறிவித்தது அப்போஸ்தலனாகிய பவுல்.
1 கொரி. 4: 1-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"இப்படியாக, எந்த மனுஷனும் எங்களைக் கிறிஸ்துவின் ஊழியக்காரரென்றும், தேவனுடைய இரகசியங்களின் உக்கிராணக்காரரென்றும் எண்ணிக்கொள்ளக்கடவன்."
தேவரகசியங்களின் உக்கிராணக்காரர் என்று பவுல் தன்னைக் குறித்துக் கூறுகின்றார். பவுல் எந்த இரகசியத்தைக் கொண்டுவந்தார்? ஆசாரியர்கள் இருக்கின்றார்கள்; மூப்பர்கள் இருக்கின்றார்கள்; வேதபாரகர்கள் இருக்கின்றார்கள். இவர்கள் எல்லோரும் இருக்கின்றார்கள். ஆனால், இவர்களில் ஒருவரும் அறியாத ஒரு காரியம் அப்போஸ்தலனாகிய பவுலிற்குக் கர்த்தரால் வெளிப்படுத்தப்படுகின்றது. தேவரகசியம் வெளிப்படுத்தப்படும்போது, வெளிப்படுத்தப்படுகின்ற தேவரகசியம் சுவிசேஷமாய் அறிவிக்கப்படவேண்டும்; ஏற்கனவே அவைகள் அறிவிக்கப்பட்டது; அறிவிக்கப்பட்டுக்கொண்டிருக்கின்றது; அறிவிக்கப்படும்.
பவுல் மூலமாகக் கொடுக்கப்பட்ட இரகசியம் எது?
எபே. 3: 3-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"அதென்னவெனில் புறஜாதிகள் சுவிசேஷத்தினாலே உடன் சுதந்தரருமாய், ஒரே சரீரத்திற்குள்ளானவர்களுமாய், கிறிஸ்துவுக்குள் அவர் பண்ணின வாக்குத்தத்தத்துக்கு உடன்பங்காளிகளுமாயிருக்கிறார்களென்கிற இந்த இரகசியத்தை அவர் எனக்கு வெளிப்படுத்தி அறிவித்தார்."
புறஜாதிகள் கர்த்தருடைய சுதந்தரத்தில் பங்குபெறுகின்றவர்கள் என்ற இரகசியத்தை அப்போஸ்தலனாகிய பவுலுக்குக் கர்த்தர் வெளிப்படுத்திக்கொடுத்தார். இந்த இரகசியம் என்பது தேவதிட்டம். ஆதாம் முதல், 21-வது தலைமுறையில் ஆபிரகாம், 22-வது தலைமுறையில் ஈசாக்கு, 23-வது தலைமுறையில் யாக்கோபு, அதன்பின் யாக்கோபின் வம்சம் இஸ்ரவேலர்கள் 24-ம் தலைமுறை முதல் வருகின்றார்கள். இஸ்ரவேல் சந்ததியில் கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து 76-ம் தலைமுறையில் பிறந்தார். ஆபிரகாமின் சந்ததி அல்லாதவர்கள், அதாவது இஸ்ரவேலர்கள் அல்லாதவர்கள் பரலோக ராஜ்யத்திற்குள் செல்ல இயலாது. இஸ்ரவேலர் அனைவருக்கும் இந்த ஆசீர்வாதம் இருந்தது. விருத்தசேதனமுள்ளவன்தான் ஜீவனுக்குரியவன். விருத்தசேதனமில்லாதவன் ஜீவனுக்குரியவன் அல்ல.
விருத்தசேதனம் இல்லாதவர்கள் இஸ்ரவேலர்களுக்கு அருவருப்பானவர்கள். கர்த்தருடைய ஆலயத்திற்குள் அவர்கள் பிரவேசிக்க அனுமதிக்கப்படவில்லை. புறஜாதியார் எருசலேம் தேவாலயத்திற்குள் செல்லமுடியாது. புறஜாதிகளுக்கென்று ஆலயத்திற்கு வெளிப்புறத்தில் ஒரு பிரகாரம் இருக்கும். அதில்மாத்திரம்தான் அவர்கள் பிரவேசிக்கமுடியும். அவர்கள் உட்பிரகாரத்தினுள் செல்லமுடியாது. ஒரு இஸ்ரவேலன்தான் தேவாலயத்தினுள் சென்று கர்த்தரைத் தொழுதுகொள்ளமுடியும்.
இஸ்ரவேலருடைய கிருபை அவர்களின் இருதயக் கடினத்தினால் முடிந்து, புறஜாதிகளிடம் திரும்ப ஆரம்பித்தது. இதுதான் தேவதிட்டம். இஸ்ரவேலரில், ஆதாமிலிருந்து 76 தலைமுறை வரைதான் வார்த்தைக்குச் செவிகொடுப்பார்கள்; அதற்குப்பின்பு அவர்கள் செவிகொடுக்கமாட்டார்கள் என்பது தேவதிட்டம். தேவதிட்டத்தின்படி ஆதாமின் சந்ததியில் 76-ம் தலைமுறை வரையிலும்தான் நித்திய ஜீவன் என்ற கிருபை அவர்களுக்கு. அதன்பின்னர், நித்திய ஜீவன் என்ற கிருபை புறஜாதிகளிடத்திற்குத் திரும்பியது. இந்தத் தேவதிட்டத்தினை, இந்த இரகசியத்தினை அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் மூலம் கர்த்தர் வெளிப்படுத்தினார்.
ரோம. 11: 25-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"மேலும், சகோதரரே, நீங்கள் உங்களையே புத்திமான்களென்று எண்ணாதபடிக்கு ஒரு இரகசியத்தை நீங்கள் அறியவேண்டுமென்றிருக்கிறேன்; அதென்னவெனில், புறஜாதியாருடைய நிறைவு உண்டாகும்வரைக்கும் இஸ்ரவேலரில் ஒரு பங்குக்குக் கடினமான மனதுண்டாயிருக்கும்."
புறஜாதிகளுக்குக் திருப்பப்பட்டு இருக்கின்றது. புறஜாதிகளுக்கு அருளப்பட்ட கிருபை நிறைவு பெறும் வரையிலும், இஸ்ரவேலரில் ஒரு பங்குக்குக் கடினமான மனதுண்டாயிருக்கும். புறஜாதிகளுக்குக் கிருபை கொடுக்கப்பட்ட பின்னர், இஸ்ரவேலரிடமிருந்து அந்தக் கிருபை எடுக்கப்பட்டது. இதை அறிவித்தவுடன் அன்று எல்லா இஸ்ரவேலரும் பவுலை அழைத்து, அருமையான காரியத்தினைக் கூறியிருக்கின்றீர்; இரகசியத்தினை வெளிப்படுத்திக் கொடுத்திருக்கின்றீர். பவுலே, உமக்கு என்ன பொக்கிஷம் வேண்டும்? உமக்கு நாங்கள் என்ன கொடுக்க வேண்டும் என்று கூறி, பவுலைத் தேடிப்போய் வெகுமதிகளைக் கொடுத்தார்களா? இல்லையே! இரகசியத்தினைப் பவுல் வெளிப்படுத்தியவுடன், பவுலிற்கு எதிராகவே யூதர்கள் எழும்பினார்கள். அழிந்து போகும் மாமிச மகிமைக்காக பவுல் சுவிசேஷத்தை அறிவிக்கவில்லை.
இஸ்ரவேலர் அனைவரும் ஒரு முறைமைக்குள் கட்டுப்பட்டவர்களாக இருந்தார்கள். நாம் விருத்தசேதனமுள்ளவர்கள்; நமக்குத்தான் நித்திய ஜீவன். புறஜாதிகள் விருத்தசேதனமில்லாதவர்கள். அவர்களுக்கு நித்திய ஜீவன் இல்லை. ஆனால், பவுல்: விருத்தசேதனம் இருந்தாலும் ஒன்றுமில்லை, இல்லாவிட்டாலும் ஒன்றுமில்லை; புது சிருஷ்டியே காரியம் என்றான். விருத்தசேதனம் இல்லாதவனை நீ எப்படி தேவாலயத்திற்குள் கொண்டுவந்தாய் என்று யூதர்கள் பவுலுக்கு எதிராக எழுந்தார்கள் என்று வேதத்தில் வாசிக்கின்றோம் (அப். 21: 28). ஏனென்றால் விருத்தசேதனமில்லாதவர்கள் தேவாலயத்திற்குள் செல்லக்கூடாது. பவுல் பேதுருவைப் பார்த்து: விருத்தசேதனம் இல்லாதவர்களைப் பார்த்தால், விருத்தசேதனம் தேவையில்லை என்றும், விருத்தசேதனமுள்ளவர்களைப் பார்க்கும்போது, விருத்தசேதனம் கண்டிப்பாகத் தேவை என்றும் கூறுகின்றாயே; பேதுரு, நீ மாயம்பண்ணுகின்றாயே என்றான். விருத்தசேதனம் வெறும் மாமிச அடையாளம். இந்த மாமிச அடையாளம் நித்திய ஜீவனைக் கொடுக்காது. இருதயத்தில் விருத்தசேதனம் வேண்டும் என்று பவுல் கூறினான் (ரோம. 2: 28, 29). இருதயத்தில் விருத்தசேதனம் பண்ணப்படவேண்டும். கிருபை புறஜாதிகளிடம் சென்றுவிட்டது. நீ என்னதான் பலி செலுத்தினாலும், நீ என்னதான் தசமபாகம் கொடுத்தாலும், நீ என்னதான் நற்கியைகளைச் செய்தாலும் உன்னால் பரலோக ராஜ்யத்திற்குள் செல்லமுடியாது. உனக்கே பயிற்றுவிக்க வேண்டியதாயிருக்கின்றது; நான் புறஜாதிகளிடத்திற்குப் போகின்றேன் என்றான் புறஜாதிகளுக்குச் சுவிசேஷ தகப்பன். இன்றைக்குத் தேவாலயத்திற்கு பரி. பவுல் ஆலயம் என்று பெயர் வைக்கின்றார்கள். பவுல் இரகசியத்தை கூறியிருக்கின்றார் என்றால் அநேகக் கிறிஸ்தவர்களுக்கு இவைகள் தெரியாது.
எபே. 3: 6-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"இந்த இரகசியம் இப்பொழுது அவருடைய பரிசுத்த அப்போஸ்தலருக்கும் தீர்க்கதரிசிகளுக்கும் ஆவியானவராலே வெளிப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறதுபோல, முற்காலங்களில் மனுபுத்திரருக்கு அறிவிக்கப்படவில்லை."
"ஆவியானவராலே வெளிப்படுத்துதல்". இந்த இரகசியம் ஏற்கனவே தீர்க்கதரிசிகள் மூலமாக அறிவிக்கப்பட்டிருக்கின்றது. மோசேயின் மூலமாக நியாயப்பிரமாணம் கொடுக்கப்பட்டது. மோசே: என்னைப் போல ஒரு தீர்க்கதரிசியினைக் கர்த்தர் எழும்பப்பண்ணுவார்; அவர் கூறுகின்ற வார்த்தைகளுக்குச் செவிகொடாதவன், இஸ்ரவேல் ஜனத்தில் இராதபடி அறுப்புண்டு போவான் என்றான். அவருடைய வார்த்தையினைக் கேளுங்கள் என்று மோசே தீர்க்கதரிசனமாகக் கூறியிருக்கின்றான் (உபா. 18: 18-20). மேசியா வருவார் என்று அறிவிக்கப்பட்ட அநேகத் தீர்க்கதரிசனங்கள் இருக்கின்றது. எப்பொழுதுமே தீர்க்கதரிசன வார்த்தை தீர்க்கதரிசனமாக அறிவிக்கப்படும்போது, பின்னதாக சம்பவிக்கப்போகின்ற அந்தக் காரியத்தினை அனைவரும் விசுவாசிப்பார்கள். இஸ்ரவேலர் மேசியா வருவார் என்று விசுவாசித்தார்கள். அவர் நம்மையெல்லாம் இரட்சிப்பார், நமக்கு திபேரியு ராயன் ராஜ்யபாரத்திலிருந்து விடுதலை கிடைக்கும் என்று எதிர்பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள். மேசியா வந்தார். மேசியா வந்து: நான்தான் மேசியா, உங்கள் காதுகள் கேட்க இந்த வேதவாக்கியம் இன்றையதினம் நிறைவேறிற்று என்று ஜெப ஆலயத்தில் கூறினார். உடனே அனைவரும் மேசியா வந்துவிட்டார் என்று கூறி, அவருக்கு சால்வையை அணிவித்து, மேசியாவே வணக்கம், நீர் வந்திருக்கின்றீர், உம்மோடு இணைந்திருக்க நாங்கள் சம்மதம் தெரிவிக்கும்படி வந்திருக்கின்றோம் என்று கூறினார்களா? என்ன செய்தார்கள்? மேசியாவைப் பிடித்து மலை உச்சிக்குக் கொண்டுபோய், கீழே தள்ளிவிட முயற்சித்தார்கள். அவர் தப்பிவிட்டார். இப்படித்தான் தப்பித்துவிடுவார் என்று யூதாஸ் நினைத்திருந்தான். இவரைப் பிடித்துக்கொடுத்துவிட்டால், இவர் தப்பிவிடுவார்; நமக்குப் பணம் கிடைத்துவிடும் என்று. ஆனால் என்ன ஆயிற்று? அவர் தப்பவில்லை. சிலுவையில் அறைகின்றார்கள்; அவர் மரணாக்கினைக்குள்ளாகத் தீர்க்கப்பட்டார். இதைப் பார்த்தவுடன், அவனுடைய மனச்சாட்சி அவனைக் குத்த ஆரம்பித்தது. குற்றமில்லாத இரத்தத்தைக் காட்டிக் கொடுத்ததினால், நான் பாவஞ்செய்தேன் என்று கூறி அந்த வெள்ளிக்காசுகளைக் கொண்டுபோய் தேவாலயத்தில் எறிந்தான். அவர்கள் அனைவருக்கும் தெரியும், இது இரத்தப் பழியினால் வந்த பணம் என்று (மத். 27: 3-6). தீர்க்கதரிசிகள் மூலமாக உரைக்கப்பட்டிருக்கின்றது, இஸ்ரவேலின் மதிப்பிற்குரியவரைக் காட்டிக்கொடுப்பார்கள்; அதன்மூலமாக வருகின்ற பணம் இரத்தக்கிரயமானது; அதன் மூலம் வாங்கும் நிலம் இரத்த நிலம் என்று உரைக்கப்பட்டிருக்கின்றது. இவை எல்லாம் உண்மைதான். எல்லாம் நடந்து முடிந்தது. தீர்க்கதரிசிகள் மூலமாக அறிவிக்கப்பட்டவைகள் நிறைவேறிற்று. ஆனால் இவைகளை அறியமுடியாதபடிக்கு அந்த ஜனங்கள் இருந்தார்கள். மேசியா வந்து சென்று விட்டார். ஆனால், இன்றைக்கும் இஸ்ரவேலில் சிலர் மேசியா வரவேண்டும் என்று புலம்பல் சுவரில் புலம்பிக்கொண்டிருக்கின்றார்கள். மேசியா மாமிசத்தில் வந்து சென்று, மீண்டும் இரகசியமாக வரப்போகின்றார்.
ஆவியானவரால் வெளிப்படுத்துதல் - எந்த ஆவியினால் தீர்க்கதரிசன காரியங்கள் முன்னர் அறிவிக்கப்பட்டதோ, அந்த ஆவியினால் தீர்க்கதரிசன காரியங்கள் நிறைவேறும்போதும் அறிவிக்கப்படும்.
கொலோ. 1: 25-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"ஆதிகாலங்களுக்கும் தலைமுறை தலைமுறைகளுக்கும் மறைவாயிருந்து, இப்பொழுது அவருடைய பரிசுத்தவான்களுக்கு வெளியாக்கப்பட்ட இரகசியமாகிய தேவவசனத்தைப் பூரணமாய்த் தெரியப்படுத்துகிறதற்கு,"
தலைமுறை தலைமுறைவரையிலும் மறைவாயிருந்த ஒரு இரகசியம், அது இஸ்ரவேலர் மாத்திரம் பெற்ற நித்திய ஜீவன் என்ற கிருபை புறஜாதிகளிடத்தில் திரும்பியதான காரியம். இவைகள் 75 தலைமுறைகள் வரையிலும் அறிவிக்கப்படவில்லை. அதன்பின்னர்தான் அறிவிக்கப்படுகின்றது. தலைமுறை தலைமுறையாக மறைவாயிருந்த காரியம் - தேவதிட்டம், தேவரகசியம். கர்த்தர் ஒரு காரியம் சம்பவிப்பதற்கு முன்னர் அதனைத் தீர்க்கதரிசனமாக அறிவிப்பார். இப்படி ஒரு காரியம் சம்பவிக்கப்போகின்றது என்று அந்த நிகழ்வு நிகழ்வதற்கு முன்பாக அவைகளை அறிவிப்பார். அப்படியாக அறிவிக்கப்படும் வேளையில் அவைகளை அனைவரும் ஏற்றுக்கொள்வார்கள். பாபிலோனுக்குள் சிறைப்பட்டுப்போங்கள்; பாபிலோனுடைய நுகத்தடி இஸ்ரவேலின்மேல் விழும். இது அறிவிக்கப்பட்ட தீர்க்கதரிசனம். அது நிறைவேறும்போது எரேமியா தீர்க்கதரிசி அறிவிக்கின்றார்: பாபிலோனின் ராஜாவான நேபுகாத்நேச்சாரின் நுகத்தடி உங்கள்மேல் வரப்போகின்றது. இஸ்ரவேலரே, நீங்கள் சிறைப்பட்டுப்போங்கள். சிதேக்கியா ராஜாவே, நீ சிறைப்பட்டுப்போனால் உன் ஜீவனைக் காப்பாய்; உன் பிள்ளைகளைக் காப்பாய். இல்லாவிட்டால், அனைவரும் மாண்டுபோவீர்கள் என்றான் (எரே. 38: 18-23).
அந்நாட்களில் அநேகத் தீர்க்கதரிசிகள் எரேமியாவிற்கு எதிராகத் தீர்க்கதரிசனம் உரைக்க ஆரம்பித்தார்கள், பாபிலோனுடைய நுகத்தடி வருவதில்லை என்று. அந்த நிகழ்வு நிகழும்போது, அதனை ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கதான இருதயம் இல்லாதிருக்கக்கூடிய ஒரு நிலை. அதனால்தான் இருதயத்தில் விருத்தசேதனம் வேண்டும் என வார்த்தை சாட்சியிடுகின்றது. அவிசுவாசம் நீங்க இருதயத்தில் விருத்தசேதனம் வேண்டும்.
பவுல் மூலமாக ஒரு இரகசியம் அறிவிக்கப்பட்டது. அந்த இரகசியம் புறஜாதிகள் கிருபையைப் பெற்றிருக்கின்றார்கள் என்பதுதான். புறஜாதிகள், நித்திய ஜீவனுக்குள் பிரவேசிக்கக் கர்த்தரால் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளார்கள் என்பதுதான். இதுதான் தேவதிட்டம். இந்தத் தேவதிட்டம் அங்கே அறிவிக்கப்பட்டது. இந்த இரகசியம் பவுல் மூலமாக வெளியே வருகின்றது. இரகசியம் என்பது தேவதிட்டம். அந்தத் தேவதிட்டம் வெளியே வருகின்றது; அது சுவிசேஷமாக அறிவிக்கப்பட்டது. அப்படியாக அறிவிக்கப்பட்டபோது ஒரு சிறுகூட்டம் ஏற்றுக்கொண்டது. ஒரு பெருந்திரள் வார்த்தைக்கு எதிராக நின்றது. இன்றைக்கு புறஜாதிகளாகிய நமக்குக் கிடைத்திருக்கின்ற கிருபை, சுவிசேஷத் தகப்பனாகிய பவுல் மூலமாகக் கர்த்தர் வெளிக்காட்டிய இரகசியத்தினால் கிடைத்த பலன்.
மேலும், ஒரு இரகசியம் கூறப்பட்டிருக்கின்றது. அது ஏழுஇடிமுழக்கங்களைக் குறித்த இரகசியம். இந்த இரகசியம் தீர்க்கதரிசனமாய் அறிவிக்கப்பட்டபோது, அந்தக் காரியங்கள் அந்தத் தூதனுக்கும் தெரியும், எழுதிய அப்போஸ்தலனாகிய யோவானுக்கும் தெரியும். தீர்க்கதரிசனமாய் அறிவிக்கப்பட்ட இந்த இரகசியமானது வெளிப்படுத்தப்பட்டு, அறிவிக்கப்படும் வேளைவரையிலும் புத்தகத்தில் எழுதப்பட்டவைகள் வாசிக்கும் அனைவராலும் அறியமுடியாத ஒரு காரியமாகவும், அவைகள் வேதாகமப் புத்தகத்தோடு இணைக்கப்பட்டுள்ளது. வேதாகமப் புத்தகத்தில் தீர்க்கதரிசனமாக அறிவிக்கப்பட்டிருந்தாலும் ஆறு சபைக்காலங்கள் நிறைவேறும்வரையிலும், ஏழு சபைக்காலங்கள் உள்ளது என்ற காரியங்கள் வெளிக்கொணரப்படவில்லை. ஏழாவது சபைக்காலம் வந்தபோதுதான், அந்த இரகசியமான காரியம் வெளிப்படுத்தப்பட்டது. ஏழாம் சபைக்காலத்தில்தான், சபைக்காலங்களைக் குறித்த இரகசியமும் அறிவிக்கப்பட்டது. அதற்கு முன்னர் வரையிலும் இந்த இரகசியம் மறைபொருளாக இருந்தது.
பவுல் ஒரு தேவதிட்டத்தை அறிவித்தார். அந்தத் தேவதிட்டம் இஸ்ரவேலருக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருந்த கிருபை முடிந்து, புறஜாதிகளிடத்தில் திரும்பிவிட்டது என்ற திட்டமாகும். இந்த இரகசியத்தினைக் கர்த்தர் எனக்கு வெளிப்படுத்திக் கொடுத்திருக்கின்றார். அதனால் உங்களிடம் அறிவிக்கின்றேன்: நீங்கள் மனந்திரும்புங்கள்; இயேசு கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்; இயேசு கிறிஸ்துதான் மேசியா; இயேசு கிறிஸ்துதான் கர்த்தர்; இவைகளை விசுவாசித்தால்தான், நீங்கள் நித்திய ஜீவனைப் பெறமுடியும்; நீங்கள் நியாயப்பிரமாணத்தின்படி நடந்தால், அது உங்களை நித்திய ஜீவனுக்குள் கொண்டு செல்லாது; நீங்கள் நியாயப்பிரமாணத்தில் கூறப்பட்டிருக்கின்றபடியாக விருத்தசேதனம் செய்துகொண்டால், அது உங்களுக்கு நித்திய ஜீவனைக் கொடுக்காது; இயேசுகிறிஸ்துவைக் கர்த்தர் என்று அறிக்கையிட்டால் அன்றி நீங்கள் நித்திய ஜீவனைப் பெறமுடியாது; இதுதான் பவுல் கூறிய காரியம், பவுல் மூலமாக உரைக்கப்பட்ட சுவிசேஷம்.
பரிசுத்த ஆவியினாலேயன்றி இயேசுவைக் கர்த்தர் என்று ஒருவராலும் அறிக்கையிடமுடியாது. அப்படியானால், அவர்கள் பெற்றிருந்த ஆவி பரிசுத்த ஆவியாக இருந்தால், இயேசுவைக் கர்த்தரென்று அறிக்கையிட்டிருப்பார்கள். இயேசுவைக் கர்த்தரென்று அறிக்கையிட்டதினால்தான், பவுலைக் கொலை செய்தார்கள். ஆசாரியர்கள் கூட்டமும், ஜனத்தின் மூப்பர்களுடைய கூட்டமும் இயேசு கிறிஸ்துவை சிலுவையில் ஏன் அறைந்தார்கள்? அவர் தேவதூஷணம் கூறுகின்றார் என்பதற்காக அல்லவா? இவர் மனுஷனாயிருக்கத் தன்னைத் தேவனுக்கு நிகராக்குகின்றார் என்பதற்காக, அவரைச் சிலுவையில் அறைந்தார்கள். ஆனால், அவரை நீ கர்த்தர் என்று விசுவாசித்தால்தான், நித்திய ஜீவனைப் பெறமுடியும் என்று பவுல் சுவிசேஷம் அறிவித்தான். இதுதான் அன்றைக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்ட இரகசியம். அதுதான் தேவதிட்டம். கர்த்தர் ஒவ்வொரு காலத்திலும் ஒவ்வொரு காரியத்தினைத் திட்டம்பண்ணியிருக்கின்றார். அந்தத் திட்டங்களின்படியாக நிறைவேற்றியும் வருகின்றார். அது அவருடைய தயவுள்ள சித்தத்தின்படி செயல்படுத்தப்படுகின்றது. அப்படித்தான் நிறைவேறிக்கொண்டும் வருகின்றது. ஆறு சபைக்காலங்களும் முடிந்தபின்னர்தான், சபைகளைக் குறித்த காரியம் வெளிப்படுத்தப்பட்டது. அதற்கு முன்னர் வரையிலும், அந்த வார்த்தை மறைபொருளாகவே இருந்தது. சபைகளைக் குறித்த காரியம் இரகசியங்களாக இருந்தது. கர்த்தருடைய வலது கையிலிருந்து எழும்பும் நட்சத்திரங்களாக மாத்திரம்தான் அவைகள் காணப்பட்டது. ஆனால், அது நிறைவேறியபோது அந்தத் தேவதிட்டம், அந்த தேவரகசியம் சுவிசேஷமாய் அறிவிக்கப்பட்டது. கிட்டத்தட்ட 60 வருடங்களுக்கு முன்னதாக இந்த இரகசியங்கள் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இவைகள் இன்றைக்கும் அநேகக் கிறிஸ்தவர்களுக்குத் தெரிவதில்லை. சபைக்காலங்களைக் குறித்து வெளிப்படுத்திய மாமிச சரீரம் கிறிஸ்துவுக்கான சகோதரர் வில்லியம் பிரன்காம் ஆகும்.
நாம் இப்போது ஏழு சபைக்காலங்களும் நிறைவுபெற்று, அடுத்த கட்டத்திற்குள் வந்துவிட்டோம். இது தேவரகசியங்கள் பூரணமாய் நிறைவேறப்போகின்ற ஒரு காலம். ஏழாம் தூதனுடைய எக்காள சத்தத்தின் நாட்களில் தேவரகசியம் நிறைவேறிற்று. எது இந்த தேவரகசியம்? நம்மையெல்லாம் எதற்காக அவர் நேசிக்கின்றார்? நம்மையெல்லாம் நேசித்துத்தான் ஆகவேண்டும் என்பதுதான் அவருடைய காரியமா? நாமெல்லோரும் அவருடைய கரத்தின் கிரியைகள் என்பதால், அவர் நம்மை நேசிக்கின்றாரா? இல்லையே! அதற்கு மேலான ஒரு காரியம் இருக்கின்றது. இடிமுழக்கங்களுக்கு உள்ளாகக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்ற இரகசியமான காரியங்கள் அவைகள். மறைக்கப்பட்ட தேவரகசியங்கள் வெளிப்படுத்தப்படுகின்றது. தேவதிட்டம் நிறைவேறி, அது பூரணப்படக்கூடிய காலத்தினில் நாம் இப்போது இருக்கின்றோம். வெறும் மாமிச அடையாளம் மாத்திரம் ஒரு மனிதனை ஜீவனுக்குரியவனாக மாற்றாது. அறிவிக்கப்பட்ட தேவரகசியங்கள் நிறைவேறிக் கொண்டிருக்கின்றது.
ஆதி. 1: 16-19-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"தேவன், பகலை ஆளப் பெரிய சுடரும், இரவை ஆளச் சிறிய சுடரும் ஆகிய இரண்டு மகத்தான சுடர்களையும், நட்சத்திரங்களையும் உண்டாக்கினார்.
அவைகள் பூமியின்மேல் பிரகாசிக்கவும்,
பகலையும் இரவையும் ஆளவும், வெளிச்சத்துக்கும் இருளுக்கும் வித்தியாசம் உண்டாக்கவும், தேவன் அவைகளை வானம் என்கிற ஆகாயவிரிவிலே வைத்தார்; தேவன் அது நல்லது என்று கண்டார்.
சாயங்காலமும் விடியற்காலமுமாகி நாலாம் நாள் ஆயிற்று."
ஒரு நாள் என்பது சூரிய உதயத்திலிருந்து மறுநாள் சூரிய உதயம் வரை என்று கணக்கிடப்படுகின்றது. ஆனால், தேவன் சூரியனை 4-ம் நாளில்தான் உருவாக்கினார். அப்படியானால் முதல் மூன்று நாட்கள் எப்படி கணக்கிடப்பட்டது? இவைகள் இரகசியங்கள், தேவதிட்டங்கள். இவைகள் 24 மணிநேரம் கொண்ட கால அளவுள்ள ஒரு நாள் அல்ல. சாயங்காலமும் விடியற்காலமுமாகி முதலாம் நாள் ஆயிற்று. அடுத்த நாள் வரவேண்டுமானால், விடியற்காலத்திலிருந்து சாயங்காலமாகி மறுபடியும் விடியற்காலம் வரவேண்டும். பொதுவாகக் கிறிஸ்தவர்கள் : தேவன் 24 மணிநேரம் கொண்ட முதல் நாளில் அந்த நாளின் காரியங்களைப் படைத்தார் என்று நினைக்கின்றார்கள். ஆனால் வார்த்தை அப்படிக் கூறவில்லை. இவைகள் கர்த்தரின் ஆதீனத்தில் குறிக்கப்பட்ட கால அளவுகள். இப்படியாகக் காலங்களைக் குறித்து, அன்று அறிவிக்கப்பட்டவைகள் மறைபொருளாக இதுவரை இருந்துள்ளது. தற்போது கர்த்தருடைய ஆவியின் மூலமாகக் கர்த்தர் அவைகளை வெளிப்படுத்துகின்றார். நாம் இப்போது வந்திருக்கின்ற காலம், புறஜாதிகளுக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்ற கிருபை முடிவடையப்போகின்ற காலம். இன்று இஸ்ரவேலருக்கும் தேவன் "தேவனாகிய கர்த்தர்"தான். ஆனால் அந்த இஸ்ரவேலர் பரலோக ராஜ்யத்திற்குள் செல்லமுடியுமா? இஸ்ரவேலனாய்ப் பிறந்திருக்கும் ஒருவன், நீதி தர்மங்களின்படி நடந்து எல்லாக் காரியத்தையும் ஏற்றுக்கொண்டிருந்தாலும் வார்த்தையின்படி, நித்திய ஜீவனை அவனால் சுதந்தரிக்க முடியாது. அதைப்போலொத்த ஒரு நிலைதான், புறஜாதிகளுக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்ற காலம் நிறைவேறியபின்னரும் நிகழும். பூமிக்குரிய காரியத்தில் மாத்திரம் கிறிஸ்தவர்கள் தங்கள் விண்ணப்பத்திற்கு ஏற்ற பலனைப் பெற்றுக்கொள்வார்களே அன்றி, மறுமை என்ற நித்திய ஜீவனுக்குள் பிரவேசிக்க இயலாது. கிறிஸ்துவுக்குள் அருமையானவர்களே, தேவரகசியம் நிறைவேறுகின்ற வேளையில் நாம் இருக்கின்றோம். பவுல் மூலமாக அன்று அறிவிக்கப்பட்ட தீர்க்கதரிசன காரியங்கள் இன்று நிறைவேறி முடிவடையும் வேளையில் நாம் இருக்கின்றோம்.
வெளி. 19: 7-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"நாம் சந்தோஷப்பட்டுக் களிகூர்ந்து அவருக்குத் துதிசெலுத்தக்கடவோம். ஆட்டுக்குட்டியானவருடைய கலியாணம் வந்தது, அவருடைய மனைவி தன்னை ஆயத்தம்பண்ணினாள் என்று சொல்லக்கேட்டேன்."
"அவருடைய மனைவி தன்னை ஆயத்தம்பண்ணினாள்". ஏழு சபைக்காலங்களுக்குப் பின்னர், மணவாட்டி தன்னை அலங்கரிக்கின்றாள். மணவாட்டி ஆட்டுக்குட்டியானவருடைய மணவாட்டி. மணவாட்டி என்பது புறஜாதி. புறஜாதி கிறிஸ்தவர்கள். கிறிஸ்தவர்களுக்குள்ளாகக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்ற இந்த ஈவு, இந்தக் கிருபை நிறைவேறக்கூடிய வேளையில் நாம் இருக்கின்றோம்.
ஆதி. 2: 1, 2-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"இவ்விதமாக வானமும் பூமியும், அவைகளின் சர்வசேனையும் உண்டாக்கப்பட்டுத் தீர்ந்தன.
தேவன் தாம் செய்த தம்முடைய கிரியையை ஏழாம் நாளிலே நிறைவேற்றி, தாம் உண்டாக்கின தம்முடைய கிரியைகளையெல்லாம் முடித்தபின்பு, ஏழாம் நாளிலே ஓய்ந்திருந்தார்."
ஆறுநாள் வரையிலும் எல்லாவற்றையும் தேவன் உருவாக்கினார், ஏழாம் நாள் ஓய்ந்திருந்தார். மனிதன் இந்தப் பூமியில் உருவாக்கப்பட்டு பல இலட்சம் வருடங்கள் ஆகின்றது. ஆதாமிலிருந்து இயேசு கிறிஸ்து 76-வது தலைமுறை என்று பார்த்தோம். இயேசு கிறிஸ்துவிலிருந்து இன்றைக்குவரைக்கும் கிட்டத்தட்ட 29 தலைமுறைகள் ஆகின்றது. அப்படியானால் மனிதன் உருவாக்கப்பட்டு 105 தலைமுறைதான் ஆகின்றதா? அது அப்படி அல்ல. வேதாகமம் அப்படிக் கூறவில்லை. மனிதனுக்குள்ளாக உள்ளான மனிதன் கொண்ட முதல் மனிதன் ஆதாம். சிருஷ்டிக்கப்பட்ட முதல்மனிதன் ஆதாம் அல்ல. தேவன் மனிதனை ஆணும் பெண்ணுமாகவே சிருஷ்டித்தார் என்று இயேசு கிறிஸ்துவும் சாட்சியிட்டுள்ளார்.
மாற். 10: 6-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"ஆகிலும், ஆதியிலே மனுஷரைச் சிருஷ்டித்த தேவன் அவர்களை ஆணும் பெண்ணுமாக உண்டாக்கினார்."
ஆதி. 1: 26, 27-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"பின்பு தேவன்: நமது சாயலாகவும் நமது ரூபத்தின்படியேயும் மனுஷனை உண்டாக்குவோமாக; அவர்கள் சமுத்திரத்தின் மச்சங்களையும், ஆகாயத்துப் பறவைகளையும், மிருகஜீவன்களையும், பூமியனைத்தையும், பூமியின்மேல் ஊரும் சகலப் பிராணிகளையும் ஆளக்கடவர்கள் என்றார்.
தேவன் தம்முடைய சாயலாக மனுஷனைச் சிருஷ்டித்தார், அவனைத் தேவசாயலாகவே சிருஷ்டித்தார்; ஆணும் பெண்ணுமாக அவர்களைச் சிருஷ்டித்தார்."
ஆதியில் மனுஷன் ஆணும் பெண்ணுமாகவே சிருஷ்டிக்கப்பட்டான். ஆதாமின் சந்ததியில் பிறவாதவர்கள் புறஜாதிகள். புறஜாதிகளாகிய நாம் ஜீவன் இல்லாதவர்கள். உள்ளான மனிதன் என்ற ஆத்துமா கிடைப்பதற்குரிய தேவதிட்டம் இயேசு கிறிஸ்து மூலமாக நமக்குள் நிறைவேறிற்று.
கிறிஸ்துவுக்குள் அருமையானவர்களே, கர்த்தர் வானத்தையும் பூமியையும் உருவாக்கி பல இலட்சம் ஆண்டுகள் ஆகின்றது. இவைகள் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தில், ஒரு சில நாட்களுக்குள்ளாக உருவாக்கப்பட்ட காரியம் அல்ல. ஆதியில் வானத்தையும் பூமியையும் சிருஷ்டித்தார். இவைகள் எல்லாவற்றிற்கும் ஒரு கால அளவு உள்ளது. அது காலங்களைக் குறித்த அறிவாகும்.
2 கொரி. 12: 2, 3-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"கிறிஸ்துவுக்குள்ளான ஒரு மனுஷனை அறிவேன்; அவன் பதினாலு வருஷத்திற்கு முன்னே மூன்றாம் வானம்வரைக்கும் எடுக்கப்பட்டான்; அவன் சரீரத்திலிருந்தானோ, சரீரத்திற்குப் புறம்பேயிருந்தானோ, அதை அறியேன்; தேவன் அறிவார்.
அந்த மனுஷன் பரதீசுக்குள் எடுக்கப்பட்டு, மனுஷர் பேசப்படாததும் வாக்குக் கெட்டாததுமாகிய வார்த்தைகளைக் கேட்டானென்று அறிந்திருக்கிறேன்."
பவுல் பரதீசுக்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டான். பரதீசு மூன்றாம் வானத்தில் இருக்கின்றது என்று நாம் வாசிக்கின்றோம். பரதீசு பரிசுத்தவான்கள் இளைப்பாறக்கூடிய ஒரு ஸ்தலம். இது வானங்களைக் குறித்த ஒரு அறிவாகும்.
பொதுவாகக் கிறிஸ்தவர்கள் யாவரும் நம்பிக் கொண்டிருக்கின்ற காரியம்: ஆதாம் அந்தக் கனியைப் புசித்ததினால்தான் மாமிசத்தில் மரித்தான்; இல்லாவிட்டால், இன்று வரையிலும் மாமிசத்தில் உயிரோடுதான் இருப்பான் என்று. அது அவ்வாறு என்றால், ஆதாமோடு சேர்ந்து உருவாக்கப்பட்ட நாய்களும், பன்றிகளும், மற்றும் உருவாக்கப்பட்ட எல்லா மிருகஜீவன்களும் இன்று வரையிலும் உயிரோடிருக்க வேண்டும் அல்லவா? பாவத்தினிமித்தம்தான் மரணம் என்றால், எறும்பு என்ன பாவம் செய்தது? எறும்பிற்கு ஏன் மரணம்? அது அற்ப ஜந்து. எல்லா மாமிசமும் அழிந்துபோகக்கூடியதுதான். அது ஜீவிப்பதற்கென்று நியமிக்கப்பட்ட காலம்வரையில் அவைகள் உயிரோடு இருக்கும். அதன்பின்னர் அவைகள் மரித்துப்போகும். ஆனால், மாமிசத்திற்கு மேலான ஒரு காரியம், அதுதான் தேவதிட்டம். ஆதாமிற்குள்ளாக ஒரு மனுஷன் உருவாகவேண்டும். அப்படி ஆதாமிற்குள்ளாக உருவாக்கப்படும் அந்த மனுஷன், ஜீவனுள்ளோருடைய தேசமாகிய பரலோக ராஜ்யத்திற்குள் செல்லவேண்டும். அதற்காகத்தான் ஆதாமின் மாமிச சரீரம் அன்று தெரிந்தெடுக்கப்பட்டது. பூமியில் சுகித்திருக்கவேண்டும் என்பதற்காக ஆதாமின் சரீரம் தெரிந்தெடுக்கப்படவில்லை. ஆதாமிற்குள் உருவாக்கப்பட்ட அந்த மனுஷன் பரலோக ராஜ்யத்திற்குள் செல்லவேண்டும்; தள்ளப்பட்ட தூதர்களுடைய இடத்தினை அவர்கள் நிரப்ப வேண்டும்; இதுதான் தேவதிட்டம். இதைத்தான் கர்த்தர் ஆதாமிடம் கூறினார்: நீ இதைப் புசிக்கின்ற நாளில் சாகவே சாவாய் என்று. அவர் மாமிச மரணத்தைக் குறித்துக் கூறவில்லை. நீ வார்த்தையை மீறினால், என்னுடைய ராஜ்யத்திற்குள் பிரவேசிக்க இயலாது; நீ பாதாளத்திற்குள் தள்ளப்படுவாய்; அது மரணத்திற்கென்று நியமிக்கப்பட்டிருக்கின்ற காரியம். ஆதாம் உருவாக்கப்பட்டு மீறுதலுக்குட்பட்டபோது, பாவத்தினிமித்தம் ஆதாமிற்கு மரணம் வந்தது உண்மைதான். அந்த மரணம் இரண்டாம் மரணம். அக்கினியும் கந்தகமும் எரிகின்ற கடலில் தள்ளப்படப்போகின்ற மரணம், அது மாமிச மரணம் அல்ல. இந்த மரணத்தைத்தான் வேதம் ஆக்கினைத்தீர்ப்பு என்று அறிவிக்கின்றது.
மாமிசத்தில் உருவாக்கப்பட்ட எல்லாவற்றிற்கும் மரணம் உண்டு. மாமிசத்தில் இருக்கும் எல்லா ஜீவராசிகளுக்கும் மரணம் உண்டு. அவைகள் பலுகிப் பெருகவேண்டும். அவைகள் யாவும் மரிக்காமல் இருந்திருக்குமேயானால், சற்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். மாமிசத்தின்படி ஆதாம் முதல் மனிதனாயிருந்து, அந்தக் கனியைப் புசியாது இன்னமும் உயிரோடு இருந்தால், அவனுடைய பிள்ளைகள், பிள்ளைகளின் பிள்ளைகள், அவர்கள் பிள்ளைகளின் பிள்ளைகள் என்று எத்தனையோ கோடானுகோடி ஜனமாய் இன்று இருக்கும். சிந்தித்துப் பாருங்கள். அந்த மரணம் மாமிச மரணமல்ல. அக்கினியும் கந்தகமும் எரிகின்ற கடலில் தள்ளப்படப்போகின்ற இரண்டாம் மரணம். இஸ்ரவேலே, நியாயப்பிரமாணத்தினைப் பின்பற்றினால் உனக்கு நித்திய ஜீவன்; நியாயப்பிரமாணத்தினைப் பின்பற்றாவிட்டால், பாவத்தின் சம்பளம் மரணம். எது பாவம்? கர்த்தர் எது பாவம் என்று அறிவிக்கின்றாரோ, அதுதான் பாவம். நோவா காலத்தில் பேழைக்குள் பிரவேசிக்க வேண்டும். அது நீதி. பேழைக்குள் பிரவேசியாவிட்டால், அது பாவம். லோத்தின் நாட்களில் சோதோம், கொமோரா பட்டணங்களை விட்டு வெளியே வரவேண்டும். அது நீதி. வெளியே வராவிட்டால், அது பாவம். இஸ்ரவேலர்கள் விருத்தசேதனம் பண்ணப்பட்டவர்கள். இஸ்ரவேலன் நியாயப்பிரமாணத்தினைப் பின்பற்றினால், அவன் நீதிமான்; பின்பற்றாவிட்டால் அவன் பாவி. பாவிக்கு ஆக்கினைத்தீர்ப்பு. பாவத்தின் சம்பளம் மரணம், அது மாமிச மரணமல்ல. மாமிசத்தில் பிறக்கின்ற எல்லோருக்கும் மரணம் உண்டு. மாமிசத்தில் பிறந்திருக்கும் எல்லா உயிரினங்களுக்கும் மரணம் உண்டு.
தேவதிட்டம் இரகசியங்களாய் வைக்கப்பட்டவைகள். இவைகள் அதினதின் காலத்தில் கர்த்தரால் அறிவிக்கப்பட்டு வெளிக்கொணரப்படுகின்றது.
ஆமென்! ஆமென்!! ஆமென்!!!