It was Prophet Elijah who witnessed that 'the Lord is the God'. But, were the Israelites not knowing that the Lord was God? They were worshipping God. But, they had not known the Lord God. The Lord created the soul. King Ahaziah sent messengers to ask for the prophecy of Baalzebub. The prophet Elijah asked them, “Is it not because there is not a God in Israel, that ye go to inquire of Baalzebub? (2 Kings 1: 2, 3). The Lord is the God of the Israelites. But the hearts of the Israelites did not know who the Lord was. There was a state when the Israelites were not aware that they had an honour among them which was higher than that was seen among the inhabitants of Ekron who worshipped Baal.
Among the Israelites, there was a soul called the inner man pertaining to life. There was no soul called the inner man pertaining to life, among them who worshipped Baal. That is why Elijah said, “you, who have got an inner man, and you, who have got an immortal life, go to inquire about you after the gods whom the perishable bodies of flesh worship”. Only when the fire of the Lord fell and consumed the burnt sacrifice, there occurred in them a state which could know how majestic and mightier their Lord God was than the other gods and how much great was the grace He had commanded to them. There, their hearts were turned towards the Lord. In the days of Elijah, the hearts of the Israelites who had no understanding were turned towards the Lord. Only then they came to know, that Baal was not the God; only the Lord is the God. On that day, their hearts were turned towards the Lord and they confessed that the Lord is the God who had given in them a soul called the innerman and the Lord is the God who had given in them a thing pertaining to life.
It is said that Jesus Christ is the Son of David.
In Matt. 22: 43-45, it is said like this:
“He saith unto them, How then doth David in spirit call him Lord, saying,
THE LORD SAID UNTO MY LORD, SIT THOU ON MY RIGHT HAND, TILL I MAKE THINE ENEMIES THY FOOTSTOOL?
If David then call him Lord, how is he his son?”
But David confessed that He was the Lord. But to the sons of David, He was not known who He was. How did David come to know that He was the Lord? David came to know by the Holy Spirit that He was the Lord. But to the priests and to the elders of the people, the Holy Spirit seemed to be an alien. And that is why, Jesus Christ was also seen to them as an alien. Jesus Christ who had come as a king of Lion of Judah and was entitled to the throne of David was seen as one who drove out the devils by Beelzebub (Mark 3: 22).
Dear beloved in Christ, who is he whom we worship? Who is he who leads us? To whom we have come? By whom we are called upon? Israelites do not have the mind of whom they are to worship and to whom they are to sacrifice and they think of only the perishable things of the world out and out. Think of the situations of Christians today. The carnal mind will not allow knowing the mysteries of God. The spiritual mind makes us think of the things pertaining to the eternal life. John, being filled with the Spirit, knew the mystery of God. May the Lord enable you to be filled with His Spirit.
Knowledge about the heavens:
We are now going to see about the heavens. The heavens, which were a mystery in the thunder voice, is now one of the things revealed by the Lord.
In 1 Cor. 2: 11, 13, it is said like this:
“For what man knoweth the things of a man, save the spirit of man which is in him? even so the things of God knoweth no man, but the Spirit of God.”
“Which things also we speak, not in the words which man's wisdom teacheth, but which the Holy Ghost teacheth; comparing spiritual things with spiritual.”
The word 'Heaven' is a quotidian word commonly spoken about the Milky Way above the earth. Scientists have classified them as atmosphere and the orbit of planets over it.
I write to you about the heavens mentioned in the scriptures and those that are created in them, with the words which the Holy Spirit instructs.
The scriptures witness in Nehemia 9:6, “Thou hast made heaven, the heaven of heavens”. The Scriptures witness' that there is not only one heaven but there are more heavens over it. Let us see about those heavens and those creations which God had created among them, and those powers, and the nature and the rule given to them.
The heavens are divided into four parts. They are:
THE FIRST HEAVEN
The first heaven is under the control of man. In this first heaven, there are the Sun, the Moon, the planets and the Stars. We call it Milky Way. This is the first heaven. In the things related to the first heaven, man by his wisdom has not known even 10% of it. But before the destruction, before the Lord subjects this earth into condemnation, man's wisdom will advance and his knowledge will take him to the end of the first heaven. The knowledge related to all the things of the first heaven to be known has been commanded to man.
The first Heaven - the Milky Way
So many things not discovered till the last century are discovered in this century. Man's setting foot on the moon was a dream in the past centuries. Today those things are made real.
The planets of the solar family are going around the Sun. we see in the Scriptures (Acts 14: 12, 13) that the words Jupiter and Mercury have been given to the names of the gods of the heathens since 2000 years ago.
In the previous ages, men have been worshipping those which are not subjected into their rule and those which cannot be discovered by their wisdom. Many stories were told about the moon. But as soon as the man set his foot on the moon, the eyes of the ignorant were opened.
It was Neil Armstrong who first set his foot on the moon. Before that, there are many stories in our country about the moon. Something swallows the moon and so the moon is lost. After that it spits the moon out and the moon appears again. According to the knowledge or the understanding of each one, stories like that were believed. Moon rotates by itself and it revolves around the earth and man confirmed it as a sub-planet and then stood on it.
We do not know how long since, the earth has been created. In the beginning, it was created. The heavens, the earth and the stars - all these things were created in the beginning. These were all created in a time which no one can definitely say when these were created. Upto this generation living now, we see that man's researches are fulfilled in two planets. Man set his foot on one planet, that is the Moon. In another, he has landed his spacecraft and is making researches, that is Mars.
Since the creation of man, that is, since the natural man was created, all the things which appeared to be imaginary till the last generation are now being fulfilled. We are seeing this. Before that, no man set his foot on the moon. Nothing was found about what was there in the planet Mars. Now, the research is being done to know what is there in the sun. These all things were once imaginary. How everyone designed those things according to their imagination so as they have been revealing those things. But today contrary to these things, man's knowledge has advanced and the man, who set his foot on the moon, now has gone beyond it and has advanced into a state of entering into the planet Mars. Man who is now launching satellites in the space will launch satellites in different kinds of planets in the space by his wisdom. Before this earth is burnt in fire, man's knowledge will grow so that he will know thoroughly about all the planets within the first heaven.
The Lord has allowed the man's knowledge to grow thus. Just think about it. How would it be, if people had said four generations ago, “We will set foot on the moon?” What would they think of us? There will be seen a state, saying that these are not possible. But man's knowledge has so much advanced today. Before the earth is burnt with fire and before the open coming of Jesus Christ, man's knowledge will be completely developed. The man will reach the state of knowing the whole of first heaven. It will be under his control.
The first heaven is subjected into the power and the wisdom of man.
THE SECOND HEAVEN
This place is the part subjected into the power of the dragon, the old snake which is now called the devil and satan. The dragon and the angels who were thrown down along with him are in this second heaven. The angels, who were appointed as ministers of the works of Godhead, are allowed to go up to the second heaven. The dragon and the angels, who were thrown down, were with the Lord God in the 4th heaven. As injustice was seen in him, he was thrown down to second heaven. His glory was reduced to half. He and the angels who are with him have lost their worthiness to enter into third and fourth heavens.
This second heaven is under the control of the dragon today. The dragon is sitting in God's temple like God. Today, the one who has made Babylon a whore and has given the authority to the whore has made the podium of his rule and is seated gloriously in the second heaven. He is allowed to create a light similar to that of the Lord's light which can come from the fourth heaven and he is working his deeds from the second heaven (2 Cor. 11: 14).
The Spirit sent into the fulfilled Churches is the Spirit of the dragon who is ruling prince of second heaven. The power which can be given by the seal of the beast as a Church believer is commanded to the dragon. The Spirit given as a result of the power is a spirit contrary to the word. The fire which is given by that spirit is a strange fire (Rev. 13: 13). The fire which the fulfilled Churches are giving to their believers today is the strange fire. In order to get that fire they are conducting festivals and mega festivals.
He is seen in the second heaven obstructing the prayers and supplications which we offer from the earth, so that they are not allowed to go to the Lord God who is in the 4th heaven. We read in the Scriptures (Daniel 10: 12 - 14) that though the prayer of Daniel was offered in the presence of God, the answer that was got was obstructed from reaching Daniel. Later, after 21 days passed, with the help of the angel Michael, the answer reached Daniel.
The devil is preaching a froward gospel through his angels from the second heaven (Gala. 1: 8). The gospel of the kingdom of God is the gospel preached through the angels from the 4th heaven. The gospel which is preached contrary to this gospel is preached by the thrown down angels from the second heaven.
The devil pours down his spirit through this gospel to the believers. The fire which is given through this spirit is a strange fire.
Today, war is going on in the second heaven. Michael and his allied angels are fighting the battle. Battle is going on in the heaven. This is one of the words of the thunders spoken. Michael and his allied angels are fighting against the dragon and his allied angels in the second heaven. Michael and his allied angels will win in this battle going on in the second heaven. Lucifer called the dragon and his allied fallen spirits and their hosts will be thrown down on this earth from the second heaven (Rev. 12: 9). After that, the authority of the dragon and his allied angels will work only within the first heaven.
As his wisdom is going to become the wisdom of man and as his glory is going to become the glory of man, he is going to subject this earth into tribulation. Thus, the very next second he is thrown down from the second heaven, he will cause tribulation to the inhabitants of the earth (Rev. 12: 12). The wisdom of the devil as well as the wisdom of man will cause danger to the inhabitant of the earth.
The knowledge of man and the knowledge of the devil will become unified into one. Then there will not be even an iota of spiritual mind in man. There will not be any thinking mind in man to discern that this is an evil spirit and that is Holy Spirit; because, the spirit of man and the spirit of devil will become like one. What all are possible by the devil, are also possible by man. What the man will do by his knowledge, only them, the devils can do. After that, there will be no glory for the devils. There is no death for Lucifer and the spirits which are going to be thrown down with Lucifer. But, they will be subjected to condemnation. Along with the souls in the burning hell, they will be subjected into death. They will be thrown into the sea of fire burning with sulphur and they will be destroyed. But there is no death for them by nature. The death of the body of flesh is the first death. The destruction of soul is the second death (Rom. 6:23, Rev.20:14, 15).
Death is sure to all the living creatures. That is fleshy death. All the living creatures that are created will die within their span of life time. The days of their years / life span may be different. But, there must be definitely an end called death, to them all. But the angel has no death; likewise, the soul also has no death. They will be destroyed. They will be subjected into destruction. This is what the Bible says as condemnation.
Today, the second heaven is under the rule of the dragon. Michael and his allied angels are fighting against the dragon and his allied angels in the second heaven. In this battle going on in the second heaven, Michael and his allied angels will win. Lucifer, the dragon and his allied thrown down angels will be thrown on this earth from the second heaven (Rev. 12: 9).
After the dragon is thrown down, the Lord is going to give rest in this second heaven to His bride namely, the gentile whom the Lord will take during His secret coming. All that are on this earth will be burnt with fire. After that, there will be the Reign of Thousand Years of Jesus Christ on this earth. The bride taken from among the heathens will take part in that Reign of Christ. After the days of tribulation and great tribulation are over, the Reign of Thousand Years will take place.
After the Reign of Thousand Years, the first heaven as well as the second heaven and all that are below them will be burnt with fire. Those who wait for the judgement will rest in the third heaven.
What is now present - these first and second heaven and the sun in the first heaven, earth and all the planets will be annihilated (Rev. 21: 1, 23). Michael and his allied angels are fighting against the dragon and his allied angels in the second heaven. The angels of the dragon who are defeated in this battle are now falling on this earth. So new and newer destructions are happening on this earth. Finally the dragon will be thrown down on the earth. The very second before the dragon is thrown on the earth, the bride will be taken away. Therefore, she will not see the tribulation. But the bride, named Israel fixed for the latter harvest is chosen only in this time of tribulation (Dan. 12: 1-3).
The bride, who will be taken up in the Secret Coming, is going to take rest in the second heaven. The bride is now adorning herself in this time of the Last Testament. This bride of the Lamb will be kept for rest in the second heaven. Only for that, the second heaven is being kept ready now. But without knowing that, the bride has no understanding of her state.
It is to be proclaimed to the bride that she must be adorned and she must take rest in the second heaven and she must go to the place which the bridegroom is preparing and only for that the bridegroom is fighting the battle. All these must be proclaimed to the bride who does not know her status so that she knows her status. That gospel is the gospel of the kingdom.
The second heaven is being prepared for the bride. The dirt therein and the darkness there in and the filth therein and the unholiness therein - all these must be removed and the second heaven must be purified. Lucifer and his gang are dirtying the place and making it unholy. They will be expelled from the second heaven and this earth is the place whereinto they will be thrown down. After that, His holy bride (that is, His holy people) is going to be seated in the second heaven.
THE THIRD HEAVEN (PARADISE)
The Bible says that the third heaven is paradise (II Corin.12:2, 3).
They who wait for the judgement are resting in paradise, the third heaven. Paradise - a place where the saints judged according to their respective works are resting. Neither the dragon nor the thrown down angels along with him can enter in this place. Paul was taken up to this third heaven. The Scriptures witness that he was taken into the paradise in the third heaven (2 Cor. 12: 2, 3).
There is a difference between the second heaven and the third heaven. Second heaven is a place where the bride of the Lamb, who will be sent back to this earth to take part in the Reign of Thousand Years, can be seated on. Those who are taking rest in the third heaven will be taking rest till the judgement. On the judgement day, they will be quickened. The third heaven is the place of rest for the soul. The tree of Life which produces the fruit that gives life is in the third heaven (Rev.2:7). This Tree of Life was in Eden when Adam was created. Now it is in paradise. There is no death for them who eat it.
THE FOURTH HEAVEN (KINGDOM OF HEAVEN)
We are now going to see about the fourth heaven. The fourth heaven is the kingdom of heaven. This is a place determined to go for those people who are ordained for life.
The disciples of Jesus Christ asked Him to teach them how to pray, as John the Baptist had taught his disciples how to pray. Then Jesus Christ taught them to pray, “Our Father who art in heaven”.
In Matthew 6:9, it is said like this:
“After this manner therefore pray ye: Our Father which art in heaven, Hallowed be thy name.”
Our Father is in heaven. Our God is in heaven. One who created all the firmaments is in heaven. One who created the earth is in heaven. One who created all the things on this earth is in heaven. He who created all the beautiful beasts, animals and plants on the earth is in heaven. He, who created filthy and offensive smelling things on this earth too, is in heaven. It is He who created darkness. It is He who created light. It is He who created cleanliness and uncleanliness. It is He who created all things. The place where He dwells in is the Kingdom of heaven, in the fourth heaven.
The God who created heaven and earth in the beginning is in heaven. The Lord who breathed His breath of life into Adam in the beginning is in heaven. The Almighty God who made covenant with Abraham, Isaac and Jacob is in heaven. He who revealed himself to the Israelites and gave commandments through Moses is in heaven. He who gave the name Jehovah to that Law is in heaven. He who called Himself the Lord Jesus Christ, namely the name of grace and commanded the grace to the gentiles, who are unworthy to conceive the soul called the innerman, is in heaven. He who is the Word is in heaven. The Father is one who works with so many names. The Father, who has got a name which has been told to Him only and to no one else, is in heaven (Rev. 19: 12). Only they who enter into the 4th heaven will know this name of the Father. The name, which bears witness to His works in heaven, is the name untold to mankind. The Father is one who works with so many names.
In I Kings 8:30, it is said like this:
“And hearken thou to the supplication of thy servant, and of thy people Israel, when they shall pray toward this place: and hear thou in heaven thy dwelling place: and when thou hearest, forgive.”
It is said, “Heaven thy dwelling place”.
In I Kings 8:34, it is said like this:
“Then hear thou in heaven, and forgive the sin of thy people Israel, and bring them again unto the land which thou gavest unto their fathers”
It is said, “God who is in heaven.”
In 2 Chronicles 7:14, it is said like this:
“If my people, which are called by my name, shall humble themselves, and pray, and seek my face, and turn from their wicked ways; then will I hear from heaven, and will forgive their sin, and will heal their land.”
In Nehemiah 9:28, it is said like this:
“But after they had rest, they did evil again before thee: therefore leftest thou them in the hand of their enemies, so that they had the dominion over them: yet when they returned, and cried unto thee, thou heardest them from heaven; and many times didst thou deliver them according to thy mercies;”
In Psalms 11:4, it is said like this:
“The LORD is in his holy temple, the LORD'S throne is in heaven: his eyes behold, his eyelids try, the children of men.”
In Psalms 115:3, it is said like this:
“But our God is in the heavens: he hath done whatsoever he hath pleased.”
In Matthews 5:16, 48 it is said like this:
“Let your light so shine before men, that they may see your good works, and glorify your Father which is in heaven.
Be ye therefore perfect, even as your Father which is in heaven is perfect.”
In Matthews 7:11, it is said like this:
“If ye then, being evil, know how to give good gifts unto your children, how much more shall your Father which is in heaven give good things to them that ask him?”
It is said, “Father's dwelling Holy place is heaven”.
This heaven is nothing but full of bright light. The Lord is the light for this heaven. The light sent from this heaven called Paul the other day (Acts 9: 3). The bread, namely, the Word sent from this heaven moved in flesh as Jesus Christ (John 6: 51). John the Baptist was a witness to this light.
Second, third and fourth heavens are the heaven where the wisdom of man cannot work. Only with the spiritual body, that is, with the body of heaven one can cross these heavens. Thrown out spirits have power only upto the second heaven. The angels of the Holy Spirit have the power to go from the first heaven to the fourth heaven.
They who died with their names written in the Book of Life would rest in Paradise in the 3rd heaven for judgement. Others who died will be thrown into the burning hell under the earth for receiving condemnation.
The light from the fourth heaven goes to the Sun. This light goes from the Sun and makes the moon, the earth and all other planets to shine.
In the beginning, God created heaven and earth. Then, there was darkness in the first heaven as well as on the earth (Gen. 1: 2). After the light came, living creatures formed and began to multiply.
The sun and the other planets in the first heaven will be destroyed. Further, all these will be destroyed before the days of judgement. As the Lord God who dwells in the fourth heaven is the Light, there will be no need of the sun neither of the moon to shine there. Only the glory of the Lord will shine there (Rev. 21: 23).
The glory of the Lord is the light. God is light (1 John 1: 5). Since He is light, the fourth heaven filled with His glory is full of light.
Jerusalem which has got the glory of the Lord is going to shine by Him in the fourth heaven. They who enter into it are blessed. They are those whose names are written in the Book of Life of the Lamb.
In olden days, Tamilnadu (a state of India) was divided into three divisions. Three kings namely, Cheran, Cholan and Pandian ruled them. Each one had one kingdom. It had its own borders. In the jurisdiction of the kingdom of a king, there will be people who support the deeds of the king as well as people who do not support his deeds. But within his palace, there will be out and out only supporters of his deeds. If any people who do anything against the King are found out in the palace, they will be immediately beheaded. No one can enter into the palace without the permission of the king. In the palace where he dwells only those people who belong to him, and those who are his trustworthy ones, that is, those who completely obey his command and those who are under his dominion, will be there; others would not be permitted there.
If we see in the book of Queen Esther, when king Ahasureus was seated on the throne, if his golden sceptre was not held out, those who enter in, whoever it is, should be killed. Only that command was given to the soldiers who were serving there. There was no room for such questions as who had come there and why he had come there. The Bible says that such was the King pertaining to the ordinary soil.
But, our King, what kind of King He is? How many Kingdoms are under His control? He has the first heaven; he has the second heaven; he has the third heaven; he has the fourth heaven. Traveling in all the places within His dominion, means that a man, if he goes by a rocket which can run at a speed of several thousands of kilometers per hour, will take several generations to cross it. Just think over it. How far our King's dominion has extended! But His dwelling place is the kingdom of heaven. That is the palace of our great king. If we need to enter the palace of His kingdom, we need to have this kind of quality. No one, contrary to it, can enter there. He cleanses us by His Word in order to take us into His palace.
To enter into the fourth heaven, recruitment takes place stage by stage. Generally, how should a bodyguard of a King be? He must be faithful to the King in all ways and in all things. Only the one who values the King higher than his own life is kept as a bodyguard of the King; only the one who has the mind that he should save the King even though he dies. But this King whom I say has four heavens within His control. Like this earth, there are so many planets under His power. There are only a few planets discovered by the knowledge of man. There are still more several millions of planets undiscovered by man. This earth is a planet under the first heaven. We are like a mere worm on this earth. If we recount ourselves, we are nothing to compare ourselves in His presence. The fourth heaven is the dwelling place of the Great King; and one cannot easily enter into that without His permission.
Man can know all the planets under the first heaven. Man can go anywhere within this. Man cannot enter into the second heaven. Neither can man enter into the third heaven nor into the fourth heaven too. Recruitment is going on now to enter into the glorious place of the fourth heaven.
This earth is an examination field; from this examination field, the soul called the innerman is going to be taken into the fourth heaven.
He looks at the earth from heaven. His palace is in heaven. He sends one to take what belongs to Him from the earth. Thus the Word that is sent from Him is the God, The Lord God, the Almighty God, Jehovah and the Lord Jesus Christ. All these are one person - that is the Word.
In the beginning was the Word. In the beginning, God created heaven and earth. When the Word was sent from Him to activate the works, He commanded a name for it. In the Last Testament, He confesses His name as “The Word”. In the time of New and Last testaments too, the name ordered was the name pertaining to the Word.
That Word sent from Him became flesh; it is named as Jesus Christ.
That Word became the Law; it is named as Jehovah.
That Word was the Covenant; it is named as the Almighty God.
That Word created the man with a soul; it is named as the Lord God.
When that Word created all; it is named as God.
In Matt. 5:12, it is said like this:
“Rejoice, and be exceeding glad: for great is your reward in heaven: for so persecuted they the prophets which were before you.”
This Great King who created all is in the fourth heaven. That King needs faithful people. A message is sent, “if you do these things according to this, you can enter into my palace”. By faith, your reward will be rich in heaven. The reward that can be had for us is in heaven. That is eternal life. That reward belongs to heaven. For the earth, there is a justice. For the earth, there is a judgement; that belongs to earth. We cannot implement statutes of the earth in other planets. There is no justice of the earth there. The earth is created by the Lord for living (Isa. 45: 18).
Man has a statute for himself and says that, “you should dress in this way. You should act in this manner. You should obey all the law.” Why does a man bring a statute? Man should come within a structure. Otherwise he will be like a mad beast. Man should obey all things which he has fixed as laws in the earth.
A law is sent from Father to the people with the soul. He chooses one person to proclaim the statute which He has planned. That which is planned is the Word. It is the angel who brings it. The Word which He has sent for recruitment must be preached as the gospel. That is the Word which is given to enter into His glorious place in the fourth heaven. Those who believe the Word will get reward in heaven.
Amen! Amen!! Amen!!!
கர்த்தரே தேவன் என்று எலியா தீர்க்கதரிசி சாட்சியிட்டார். ஆனால் அப்போது இஸ்ரவேலர்கள் கர்த்தரே தேவன் என்று அறியாதிருந்தார்களா? தேவனைத் தொழுது கொண்டிருந்தார்கள். ஆனால், தேவனாகிய கர்த்தரை அவர்கள் அறியவில்லை. கர்த்தர் ஆத்துமாவை உருவாக்கியவர். அகசியா ராஜா தீர்க்கதரிசனம் கேட்பதற்கு பாகால்சேபூபிடத்தில் ஆட்களை அனுப்பினான். அவர்களிடம் எலியா தீர்க்கதரிசி கேட்கின்றார்: இஸ்ரவேலில் தேவன் இல்லையென்றா, நீ பாகாலினிடத்தில் விசாரிக்கப் போகின்றாய்? என்று (2 இரா. 1: 2, 3). இஸ்ரவேலருக்குத் தேவன் கர்த்தர். ஆனால், இஸ்ரவேல் ஜனங்களுடைய இருதயம், கர்த்தர் யார் என்று அறியாமல் இருந்தது. பாகாலை வழிபடக்கூடிய அந்த எக்ரோனின் குடிகளிடம் காணப்பட்டதைவிட மேன்மையான ஒன்று தங்களுக்குள் இருப்பதை அறியாதிருந்த ஒரு நிலையில் இருந்தார்கள்.
இஸ்ரவேலர்களுக்குள் ஆத்துமா என்ற ஜீவனுக்குரிய உள்ளான மனிதன் இருந்தான். பாகாலை வழிபட்டவர்களுக்குள்ளோ ஜீவனுக்குரியவனான ஆத்துமா என்ற உள்ளான மனிதன் இல்லை. அதனால்தான் எலியா: உள்ளான மனிதனைப் பெற்றிருக்கின்ற நீ, மரணமில்லாத ஜீவனைப் பெற்றிருக்கின்ற நீ, உன்னுடைய காரியத்தைக் குறித்து விசாரிக்க, அழிந்துபோகின்ற மாமிச பிண்டங்கள் வழிபட்டுக்கொண்டிருக்கும் தேவர்களை நோக்கி ஓடுகின்றாயே என்றான். பலிபீடத்தின் மீது அக்கினி வந்து இறங்கிப் பட்சித்தபோதுதான் தங்களின் தேவனாகிய கர்த்தர் மற்ற தேவர்களைவிட எத்தனை மகத்துவம் வாய்ந்தவர் என்றும், அவர் தங்களுக்குக் கட்டளையிட்டுள்ள கிருபை எத்தகையது என்றும் அறியக்கூடிய ஒரு நிலை அங்கே ஏற்பட்டது. அங்கே அவர்களுடைய இருதயம் கர்த்தருக்கு நேராகத் திருப்பப்பட்டது. எலியாவின் நாட்களில், உணர்வில்லாமல் இருந்த இஸ்ரவேலருடைய இருதயம் கர்த்தருக்கு நேராகத் திருப்பப்பட்டது. அப்போதுதான் அவர்கள் அறிந்துகொண்டார்கள், பாகால் தேவன் அல்ல, கர்த்தரே தேவன் என்று; தனக்குள்ளாக ஆத்துமா என்ற உள்ளான மனிதனைக் கொடுத்திருக்கின்ற கர்த்தரே தேவன் என்றும், தனக்குள்ளாக ஜீவனுக்குரிய காரியத்தைக் கட்டளையிட்டிருக்கின்ற கர்த்தரே தேவன் என்றும் அறிக்கையிட்டு, அவர்களின் இருதயம் அன்று கர்த்தருக்கு நேராய்த் திரும்பியது.
இயேசுகிறிஸ்து, தாவீதின் குமாரன் என்று கூறப்பட்டிருக்கின்றது.
மத். 22: 43 - 45-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"அதற்கு அவர்: அப்படியானால், தாவீது பரிசுத்த ஆவியினாலே அவரை ஆண்டவர் என்று சொல்லியிருக்கிறது எப்படி?
நான் உம்முடைய சத்துருக்களை உமக்குப் பாதபடியாக்கிப்போடும்வரைக்கும் நீர் என்னுடைய வலதுபாரிசத்தில் உட்காரும் என்று கர்த்தர் என் ஆண்டவரோடே சொன்னார் என்று சொல்லியிருக்கிறானே.
தாவீது அவரை ஆண்டவர் என்று சொல்லியிருக்க, அவனுக்கு அவர் குமாரனாயிருப்பது எப்படி என்றார்."
ஆனால், தாவீது அவரை ஆண்டவர் என்று அறிக்கையிட்டான். தாவீதின் குமாரர்களுக்கு அவர் இன்னார் என்பது தெரியவில்லை. தாவீதிற்கு அவர் ஆண்டவரென்று எப்படித் தெரிந்தது? தாவீது பரிசுத்த ஆவியினால் அவரை ஆண்டவர் என்று அறிந்துகொண்டான். ஆனால் ஆசாரியர்கள், ஜனத்தின் மூப்பர்கள் ஆகியோருக்கு பரிசுத்த ஆவியானவர் அந்நியராகக் காணப்பட்டார். ஆதலால்தான், இயேசுகிறிஸ்துவும் அவர்களுக்கு அந்நியராகக் காணப்பட்டார். யூத ராஜ சிங்கமாய், தாவீதின் சிங்காசனத்திற்குரியவராய் வந்திருந்த இயேசுகிறிஸ்து அவர்களுக்கு பெயல்செபூலினால் பிசாசுகளை விரட்டுகின்றவராய்க் காணப்பட்டார் (மாற். 3: 22).
கிறிஸ்துவுக்குள் அருமையானவர்களே, தாம் வணங்குகின்றவர் யார்? தம்மை நடத்துகின்றவர் யார்? தாம் யாரிடத்தில் வந்திருக்கின்றோம்? யாரால் அழைக்கப்பட்டிருக்கின்றோம்? யாரை வணங்குவதற்காக, யாருக்குப் பலியிடுவதற்காக அழைக்கப்பட்டிருக்கின்றோம் என்ற சிந்தை இல்லாதபடிக்கு முழுவதுமாய் அழிந்துபோகின்ற மாமிச மகிமைக்குரிய காரியத்தில் தங்களுடைய இருதயங்களைச் செலுத்திக்கொண்டிருக்கின்றவர்களாகவே இஸ்ரவேலர்கள் காணப்பட்டார்கள். இன்றைய கிறிஸ்தவர்களின் நிலையினைப் பற்றியும் சிந்தித்துப் பாருங்கள்.
மாமிச சிந்தை இரகசியங்களை அறியவிடாது. ஆவியின் சிந்தை ஜீவனுக்குரியவைகளைச் சிந்திக்க வைக்கின்றது. அப்போஸ்தலனாகிய யோவான் ஆவிக்குள்ளாகி இரகசியங்களை அறிந்துகொண்டான். நீங்களும் ஆவிக்குள்ளாக கர்த்தர் அனுக்கிரகம் செய்வாராக.
வானங்களைக் குறித்த அறிவு:
வானங்களைக் குறித்து தற்போது நாம் பார்க்கப் போகின்றோம். வானங்கள் - இடிமுழக்க சத்தத்தினில் மறைபொருளாக இருந்து, கர்த்தரால் வெளிப்படுத்திக் கொடுக்கப்பட்ட காரியங்களில் ஒன்றாகும்.
"மனுஷனிலுள்ள ஆவியேயன்றி மனுஷரில் எவன் மனுஷனுக்குரியவைகளை அறிவான்? அப்படிப்போல தேவனுடைய ஆவியேயன்றி ஒருவனும் தேவனுக்குரியவைகளை அறியமாட்டான்."
…நாங்கள் மனுஷ ஞானம் போதிக்கிற வார்த்தைகளாலே பேசாமல், பரிசுத்த ஆவி போதிக்கிற வார்த்தைகளாலே பேசி, ஆவிக்குரியவைகளை ஆவிக்குரியவைகளோடே சம்பத்தப்படுத்திக் காண்பிக்கின்றோம்" (1கொரி. 2: 11, 13).
வானம் என்ற சொல் பூமிக்கு மேல் இருக்கக்கூடிய பால்வெளிப் பகுதியைக் குறித்துப் பொதுவாகக் கூறப்படும் நடைமுறைச் சொல்லாகும். விஞ்ஞானிகள் வாயுமண்டலம் என்றும், அதற்குமேல் கிரகங்களின் சுற்றுப்பாதை என்றும் வகைப்படுத்தியுள்ளார்கள்
வேதாகமத்தில் கூறப்பட்டுள்ள வானங்களையும், அவைகளில் சிருஷ்டிக்கப்பட்டவைகளையும் பரிசுத்த ஆவியானவர் போதிக்கின்ற வார்த்தைகளால் உங்களுக்கு எழுதுகின்றேன்.
"நீர் வானங்களையும் வானாதி வானங்களையும் உண்டாக்கினீர்…" (நெகே. 9: 6) என்று வேதம் சாட்சியிடுகின்றது. ஒரு வானம் அல்ல, அதற்கு மேலும் வானங்கள் இருக்கின்றது என சாட்சியிடுகின்றது. அந்த வானங்களினையும், அவைகளில் தேவன் சிருஷ்டித்த சிருஷ்டிப்புகளையும், அவைகளின் அதிகாரங்களையும், அவைகள் ஒப்புவிக்கப்பட்ட தன்மை மற்றும் ஆளுகைகளைக் குறித்தும் பார்ப்போம்.
வானங்கள் நான்கு பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது: அவைகள்
1. முதலாவது வானம் - கிரகங்கள் சுற்றி வரக்கூடிய வானம்
2. இரண்டாவது வானம் - பிசாசின் அதிகாரத்திற்கு உட்பட்ட வானம் (தேவத்துவ தூதர்களில் தள்ளுண்டவர்களின் ஆளுகைக்குட்பட்ட இடம்)
3. மூன்றாவது வானம் - பரதீசு - பரிசுத்தவான்கள் இளைப்பாறும் ஸ்தலம்
4. நான்காவது வானம் - பரலோக ராஜ்யம் - ஒளியின் தேசம்
- தேவனாகிய கர்த்தர் வாசம்செய்யும் இடம்.
முதலாவது வானம்
முதலாவது வானம் மனிதனுடைய ஆளுகைக்கு உட்பட்டிருக்கும் வானம். இந்த முதலாவது வானத்தில் சூரியன், சந்திரன், கிரகங்கள், நட்சத்திரங்கள், மற்றும் விண்மீன்கள் என இவைகள் யாவும் இருக்கின்றது. அதைப் பால்வெளி (Milky Way)என்று கூறுகின்றோம். இதுதான் முதலாவது வானம். இந்த முதலாவது வானத்தின் காரியங்களில் மனிதன் தன்னுடைய ஞானத்தினால் 10 சதவிகிதத்தைக் கூட இன்று அறிந்துகொள்ளவில்லை. ஆனால் கர்த்தர் இந்தப் பூமியினை ஆக்கினைக்கு உட்படுத்தும் முன்பாக, மனிதனுடைய ஞானம், மனிதனுடைய அறிவு வளர்ந்து இந்த முதலாவது வானத்தின் கடைசிவரையிலும் அவனைக் கொண்டு செல்லும். இந்த முதலாம் வானத்திற்கு உட்பட்ட எல்லா காரியங்களையும் அறியக்கூடிய ஞானம் மனிதனுக்குக் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளது.
முதலாம் வானம் -பால்வெளி
கடந்த நூற்றாண்டு வரை கண்டுபிடிக்கப்படாத அநேகக் காரியங்கள் இந்த நூற்றாண்டில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. சந்திரனில் மனிதன் கால் மிதிப்பது முந்தைய நூற்றாண்டுகளில் கனவாக இருந்தது இன்று அந்தக் காரியங்கள் நிஜமாக்கப்பட்டுள்ளது.
சூரிய குடும்பத்துக் கிரகங்கள் யாவும் சூரியனைச் சுற்றி வருகின்றன. 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே ஜூபிடர், மெர்குரி என்ற சொற்கள் புறஜாதிகளின் தேவர்களின் பெயர்களாய் வழங்கப்பட்டுள்ளது என வேதாகமத்தில் காண்கின்றோம் (அப். 14: 12, 13).
மனிதர்கள் தங்களது ஆளுகைக்கு உள்ளாகாதவைகளினையும், தங்களது ஞானத்தில் கண்டடைய முடியாததினையும் முன்நாட்களில் தேவர்களாக வழிபட்டு வந்துள்ளனர். சந்திரனைக் குறித்தும் அநேகக் கதைகள் கூறப்பட்டது. ஆனால் மனிதன் சந்திரனில் கால் மிதித்தவுடன் அஞ்ஞானிகளின் கண்கள் திறக்கப்பட்டது.
முதன்முதலில், சந்திரனில் கால் மிதித்தது நீல் ஆம்ஸ்ட்ராங்க். அதற்கு முன்னதாக நம்முடைய நாட்டிலும் சந்திரனைக் குறித்து அநேகக் கதைகள் உண்டு. ஏதோ ஒன்று விழுங்குகின்றது, அதனால் சந்திரன் காணாமல் போய்விடுகின்றது. அதற்குப்பின்னர் அது உமிழ்ந்துவிடுகின்றது, சந்திரன் மறுபடியும் வந்துவிடுகின்றது என்பதுபோன்று. அவரவருக்குரிய ஞானத்திற்குத்தக்கதாக, அறிவிற்குத்தக்கதாக இதைப்போல் அநேகக் காரியங்கள் நம்பப்பட்டு வந்தது. சந்திரன் தன்னைத்தான் சுற்றியும், பூமியையும் சுற்றிவரக்கூடிய ஒரு துணைக்கோள் என்பதை உறுதி செய்து மனிதன் அதன்மீது கால் ஊன்றி நின்றான்.
பூமி சிருஷ்டிக்கப்பட்டு எவ்வளவு காலமாகின்றது என்பது தெரியாது, ஆதியில் அது உருவாக்கப்பட்டது. வானங்களும், பூமியும், நட்சத்திரங்களும் ஆகிய இவைகள் அனைத்தும் ஆதியில் உருவாக்கப்பட்டவைகள். இவைகளெல்லாம் எப்பொழுது உருவாக்கப்பட்டது என்று அறிக்கையிடமுடியாத அளவிலான ஒரு காலத்தில் உருவாக்கப்பட்டவைகள். இப்போது ஜீவிக்கின்ற தலைமுறைவரையிலும் இரண்டு கிரகங்களில் மனிதனுடைய ஆய்வுகள் நிறைவேறி இருப்பதைக் காண்கின்றோம். ஒரு கிரகத்தில் கால் மிதித்தான் (சந்திரன்); மற்றொன்றில் விண்கலத்தை இறக்கி ஆய்வு செய்து கொண்டிருக்கின்றான் (செவ்வாய்). மனிதன் உருவாக்கப்பட்டதிலிருந்து, அதாவது ஜென்ம சுபாவத்தான் உருவாக்கப்பட்டதிலிருந்து இதற்கு முந்தின தலைமுறைவரைக்கும் கற்பனைகளாகக் காணப்பட்ட காரியங்கள் இப்போது நிறைவேறிக்கொண்டிருக்கின்றது. இதை நாம் பார்த்துக்கொண்டிருக்கின்றோம். இதற்கு முன்னதாக சந்திரனில் மனிதன் கால் வைத்தது இல்லை. செவ்வாய் கிரகத்தில் என்ன இருக்கின்றது என்பது கண்டறியப்பட்டதும் இல்லை. சூரியனுக்குள் என்ன இருக்கும் என்று இப்போது ஆராய்ச்சி செய்யப்படுகின்றது. இவைகளெல்லாம் முன்பு கற்பனைகளாக இருந்தவைகள். ஒவ்வொருவரும் தங்களுடைய கற்பனையினால் அந்தக் காரியங்களை எப்படி வடிவமைத்தார்களோ, அவ்வாறு அந்தக் காரியங்களை வெளிப்படுத்தி வந்துள்ளார்கள். ஆனால், இன்று இவைகளுக்கு மாறாக, மனிதனுடைய ஞானம் வளர்ந்து, சந்திரனில் கால் வைத்த மனிதன் தற்போது அதையும் தாண்டி, செவ்வாய் கிரகத்திற்குள்ளாக நுழையக்கூடிய ஒரு நிலைக்கு உயர்ந்துள்ளான். வான மண்டலத்தில் தற்போது செயற்கைக் கோள்களை விட்டுக் கொண்டிருக்கும் மனிதன் தனது ஞானத்தில் வெவ்வேறு கிரகங்களுக்கும், வானமண்டலத்தின் வெவ்வேறு பகுதிகளுக்கும் செயற்கைக் கோள்களை விடுவான். இந்தப் பூமி அக்கினியினால் சுட்டெரிக்கப்படும் முன்பாக மனிதனுடைய ஞானம் முதலாம் வானத்திற்குள்ளான எல்லா கிரகங்களைக் குறித்தும் பூரணமாய் கண்டறியக் கூடிய அளவு வளரும்.
மனிதனுடைய ஞானம் இப்படியாக வளரக் கர்த்தர் அனுமதித்திருக்கின்றார். யோசித்துப்பாருங்கள், நான்கு தலைமுறைக்கு முன்பாக, சந்திரனில் நாங்கள் கால் மிதிப்போம் என்று கூறியிருந்தால் எப்படியாக இருக்கும்? இவையெல்லாம் முடியாது என்று கூறக்கூடிய ஒரு நிலையே காணப்பட்டிருக்கும். ஆனால் மனிதனுடைய ஞானம் இன்று எவ்வளவோ வளர்ந்திருக்கின்றது. பூமி அக்கினியால் சுட்டெரிக்கப்படுவதற்கு முன்பாக, கர்த்தருடைய பகிரங்க வருகை வருவதற்கு முன்பாக மனிதனுடைய ஞானம் பூரணமாய் வளர்ந்துவிடும். முதலாம் வானம் முழுவதையும் அறியக்கூடிய ஒரு நிலையினை அடைவான். அது அவனுடைய ஆளுகைக்குள்ளாக இருக்கும்.
மனிதனின் ஞானத்திற்கும், அதிகாரத்திற்கும் உட்பட்ட வானம் முதலாம் வானமாகும்.
இரண்டாவது வானம்
இந்த இடம் தற்போது பிசாசு என்றும், சாத்தான் என்றும் கூறப்படும் பழைய பாம்பாகிய வலுசர்ப்பத்தின் அதிகாரத்திற்கு உட்பட்ட பகுதியாகும். வலுசர்ப்பமும் அவனோடு கூடத் தள்ளப்பட்ட தூதர்களும் இந்த 2-ம் வானத்தில் இருக்கின்றார்கள். தேவத்துவ கிரியைகளுக்கு பணிவிடைக்காரராய் அமர்த்தப்பட்ட தூதர்களில் தள்ளுண்டவர்கள் இந்த இரண்டாம் வானம் வரை செல்வதற்கு அனுமதிக்கப்படுகின்றார்கள். வலுசர்ப்பமும் அதனோடு தள்ளுண்ட தூதர்களும் 4-ம் வானத்தில் தேவனாகிய கர்த்தரோடு இருந்தவர்கள். அவனிடத்தில் அநீதி காணப்பட்டபடியினால் அவன் அங்கிருந்து 2-ம் வானத்திற்குத் தள்ளப்பட்டான். அவனது மகிமை பாதியளவாய் குறைந்தது. அவனும் அவனோடுள்ள தூதர்களும் 3 & 4-வது வானங்களில் பிரவேசிக்கக்கூடிய தகுதியினை இழந்துபோனார்கள்.
இரண்டாவது வானமானது இன்று வலுசர்ப்பத்தின் ஆளுகைக்குள் இருக்கின்றது. தேவனுடைய ஆலயத்தில் தேவன்போல் வலுசர்ப்பமானவன் அமர்ந்திருக்கின்றான். இன்று பாபிலோனை வேசியாக்கி, அந்த வேசிக்கு அதிகாரத்தைக் கொடுத்திருப்பவன் ஆட்சிபீடமிட்டு மகிமையோடு வீற்றிருக்கும் இடம் இரண்டாம் வானம்.நான்காவது வானத்திலிருந்து வரக்கூடிய கர்த்தருடைய ஒளியைப் போன்ற ஒளியை உருவாக்கிட அனுமதிக்கப்பட்டவனாகவும், அவன் அந்த இரண்டாவது வானத்திலிருந்து தன்னுடைய கிரியைகளைச் செய்துகொண்டிருக்கின்றான் (2 கொரி. 11: 14).
நிறைவேறிய சபைகளுக்குள் அனுப்பப்பட்டிருக்கும் ஆவி 2-வது வானத்தின் ஆளுகையின் பிரபுவாகிய வலுசர்ப்பத்தின் ஆவியாகும். சபை விசுவாசி என்ற மிருகத்தின் முத்திரையினைக் கொடுக்கக்கூடிய அதிகாரம் வலுசர்ப்பத்திற்குக் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளது. அந்த அதிகாரத்தின் பலனாய்க் கொடுக்கப்படும் ஆவி வார்த்தைக்கு மாறுபாடான ஆவியாகும். அந்த ஆவியின் மூலம் கொடுக்கப்படும் அக்கினியே அந்நிய அக்கினியாகும் (வெளி. 13: 13). நிறைவேறிய சபைகள் தங்கள் விசுவாசிகளுக்கு இன்று கொடுத்துக் கொண்டிருக்கும் அக்கினி அந்நிய அக்கினியேயாகும். இந்த அக்கினியினைப் பெறுவதற்காக அவர்கள் திருவிழாக்களையும், பெருவிழாக்களினையும் நடத்திக் கொண்டிருக்கின்றார்கள்.
இந்த 2-வது வானத்தில் இருந்து பூமியில் நாம் ஏறெடுக்கும் ஜெபங்களையும், விண்ணப்பங்களையும் 4-வது வானத்தில் இருக்கும் தேவனாகிய கர்த்தரிடம் செல்லவிடாதபடிக்குத் தடை செய்கின்றவனாக அவன் காணப்படுகின்றான். தானியேலின் ஜெபம் தேவ சமூகத்தில் ஏறெடுக்கப்பட்டும், கிடைக்கப்பெற்ற பதில் அவரிடத்தில் சேர்வதற்குத் தடை செய்யப்பட்டு, பின்னர் 21 நாட்கள் சென்றபின்னர் மிகாவேல் தூதனுடைய உதவியோடே அவரிடம் வந்து சேர்ந்தது என்று வேதத்தில் வாசிக்கின்றோம் (தானி. 10: 12-14).
பிசாசு 2-வது வானத்திலிருந்து மாறுபாடுள்ள சுவிசேஷத்தினைத் தன்னுடைய தூதர்களைக் கொண்டு பிரசங்கிக்கின்றான் (கலா. 1: 8). பரலோக இராஜ்யத்திற்குரிய சுவிசேஷம் 4-வது வானத்திலிருந்து தேவதூதர்கள் மூலமாய்ப் பிரசங்கிக்கப்படும் சுவிசேஷமாகும். இந்த சுவிசேஷத்திற்கு மாறுபாடாய்க் கூறப்படும் சுவிசேஷம் 2-வது வானத்திலிருந்து தள்ளப்பட்டத் தூதர்களைக் கொண்டு கூறப்படும் சுவிசேஷமாகும். இந்த சுவிசேஷத்தின் மூலம், விசுவாசிகளுக்கு பிசாசு தனது ஆவியினை ஊற்றுகின்றான். இந்த ஆவியின் மூலமாய்க் கொடுக்கப்படும் அக்கினி அந்நிய அக்கினியாகும்.
இந்த இரண்டாம் வானத்தில் இன்று யுத்தம் நடந்துகொண்டிருக்கின்றது. மிகாவேலும் அவனைச் சார்ந்த தூதர்களும் யுத்தம் செய்து கொண்டிருக்கின்றார்கள். வானமண்டலத்தில் யுத்தம் நடந்துகொண்டிருக்கின்றது. இது உரைக்கப்பட்ட இடிமுழக்க வார்த்தைகளில் ஒன்று. மிகாவேலும் அவனைச் சார்ந்த தூதர்களும் வானமண்டலத்தில் வலுசர்ப்பத்தோடும், அவனைச் சார்ந்த தூதர்களோடும் யுத்தம் செய்துகொண்டிருக்கின்றார்கள். இரண்டாம் வானத்தில் நடந்துகொண்டிருக்கும் இந்த யுத்தத்தில் மிகாவேலும் அவனைச் சார்ந்த தூதர்களும் வெற்றி பெறுவார்கள். இரண்டாம் வானத்தில் இருந்து லூசிபர் எனப்படும் வலுசர்ப்பமும் அவனைச் சார்ந்த தள்ளுண்ட தூதர்களும் இந்தப் பூமியின்மீது தள்ளப்படுவார்கள் (வெளி. 12: 9). அதன்பின்னர், வலுசர்ப்பமும் அவனைச் சார்ந்த தூதர்களும் முதலாம் வானத்திற்குள்ளாக மட்டுமே செயல்படுவார்கள்.
அவனுடைய ஞானம் பூமியில் மனிதனின் ஞானத்தினைப் போலவும், அவனது மகிமை மனிதனின் மகிமையினைப் போலவும் ஆகப்போகின்றபடியினால் அவன் இந்தப் பூமியினை உபத்திரவத்திற்குள்ளாக்கப் போகின்றான். அப்படியாக 1-வது வானத்தின் கீழ் அவன் தள்ளப்படும் அடுத்த விநாடி பூமியில் குடியிருப்போருக்கு அவன் உபத்திரவத்தினை உண்டு பண்ணுவான் (வெளி. 12: 12). பிசாசின் ஞானமும், மனிதனின் ஞானமும் பூமியில் குடியிருப்போருக்கு ஆபத்தினை உண்டாக்கும்.
மனிதனுடைய ஞானமும் பிசாசினுடைய ஞானமும் ஒன்றாகிவிடும். அப்போது ஆவியைக்குறித்த சிந்தை மனிதனிடத்தில் ஒரு சிறு துளிகூட இருக்காது. அசுத்த ஆவியென்றும், பரிசுத்த ஆவியென்றும் சிந்திக்கக்கூடிய சிந்தை மனிதனிடத்தில் இருக்காது. ஏனென்றால், மனுஷ ஆவியும் பிசாசினுடைய ஆவியும் ஒரே தன்மைக்குள்ளாகிவிடும். பிசாசினால் எவைகளைச் செய்ய முடியுமோ, அவைகளை மனிதனும் செய்து முடிப்பான். மனிதன் தன்னுடைய ஞானத்தில் எவைகளைச் செய்வானோ அவைகளைத்தான் பிசாசும் செய்ய முடியும். பிசாசினுக்குரிய மகிமை அதன்பின்னர் இல்லாமல் போய்விடும். லூசிபருக்கும் லூசிபரோடு சேர்ந்து தள்ளப்படப்போகும் ஆவிகளுக்கும் மரணமில்லை. ஆனால், அவைகள் ஆக்கினைக்கு உட்படுத்தப்படும். எரிநரகத்தில் இருக்கக்கூடிய ஆத்துமாக்களோடு சேர்த்து, மரணத்திற்கு உட்படுத்தப்படும். அக்கினியும் கந்தகமும் எரியக்கூடிய கடலினில் தள்ளப்பட்டு அவைகள் அழிக்கப்படும். அவைகளுக்கு தன்மரணமில்லை. முதல் மரணம் அது மாமிச சரீரத்தில். ஆத்தும அழிவு, அது இரண்டாம் மரணம் (ரோம. 6: 23; வெளி. 20: 14, 15).
உயிருள்ள எல்லா ஜீவராசிகளுக்கும் மரணம் உண்டு. அது மாமிச மரணம். உருவாக்கப்படும் எல்லா ஜீவராசிகளும் தங்களுக்குரிய ஜீவகால அளவிற்குள்ளாக மரணமடையும். அவைகளுடைய ஆயுசு நாட்கள் வேறுபட்டிருக்கலாம். ஆனால் கண்டிப்பாக மரணம் என்ற ஒரு முடிவு அவைகளுக்கு உண்டு. தேவதூதனுக்கு மரணமில்லை; அதுபோல ஆத்துமாவிற்கும் மரணமில்லை; அவைகள் அழிக்கப்படும், அது அழிவிற்குள்ளாக்கப்படும். இதைத்தான் வேதம் ஆக்கினைத்தீர்ப்பென்று கூறுகின்றது.
இரண்டாம் வானம் இன்று வலுசர்ப்பத்தினுடைய ஆளுகைக்குள்ளாக இருக்கின்றது. மிகாவேலும் அவனைச் சார்ந்த தூதர்களும் வானமண்டலத்தில் வலுசர்ப்பத்தோடும், அவனைச் சார்ந்த தூதர்களோடும் யுத்தம் செய்துகொண்டிருக்கின்றார்கள். இரண்டாம் வானத்தில் நடந்துகொண்டிருக்கும் இந்த யுத்தத்தில் மிகாவேலும் அவனைச் சார்ந்த தூதர்களும் வெற்றி பெறுவார்கள். இரண்டாம் வானத்தில் இருந்து லூசிபர் எனப்படும் வலுசர்ப்பமும் அவனைச் சார்ந்த தள்ளுண்ட தூதர்களும் இந்தப் பூமியின்மீது தள்ளப்படுவார்கள் (வெளி. 12: 9).
வலுசர்ப்பம் தள்ளப்பட்டபின்னர் இந்த 2-வது வானத்தில் கர்த்தர் தமது இரகசிய வருகையின்போது எடுத்துக் கொள்ளும் புறஜாதி என்ற மணவாட்டியினை இளைப்பாறச் செய்யப் போகின்றார். இந்தப் பூமியின் மீதுள்ளவைகள் யாவும் அக்கினியால் சுட்டெரிக்கப்படும். அதன்பின்னர், கிறிஸ்துவின் 1000 வருட அரசாட்சி இந்தப் பூமியில் நடக்கும். புறஜாதிகளில் எடுத்துக் கொள்ளப்பட்ட மணவாட்டி அவரின் அந்த அரசாட்சியில் பங்கடைவாள். உபத்திரவம் மற்றும் மகா உபத்திரவ நாட்கள் முடிவடைந்த பின்னர் ஆயிர வருட அரசாட்சி இந்தப் பூமியில் நடைபெறும்.
ஆயிர வருட அரசாட்சிக்குப் பின்னர், 1-வது மற்றும் 2-வது வானமும் அதன் கீழுள்ள யாவும் அக்கினிக்கு இரையாக்கப்படும். நியாயத்தீர்ப்பிற்குக் காத்திருப்பவர்கள் 3-வது வானத்தில் இளைப்பாறுவார்கள்.
இப்போது இருக்கின்ற இந்த 1-வது & 2-வது வானங்களும் 1-வது வானத்தின் கீழுள்ள சூரியன், பூமி மற்றும் அனைத்து கிரகங்களும் அழிந்துபோகும் (வெளி. 21: 1, 23). 2-வது வானத்தில் மிகாவேலும் அவனைச் சார்ந்த தூதர்கள் வலுசர்ப்பத்தோடும், அவனைச் சார்ந்த தூதர்களோடும் யுத்தம் செய்துகொண்டிருக்கின்றார்கள். இந்த யுத்தத்தில் வீழ்த்தப்படும் வலுசர்ப்பத்தின் தூதர்கள் தற்போது இந்தப் பூமியின்மீது விழுந்து கொண்டிருக்கின்றார்கள். இதனால் புதிது புதிதான அழிவுகள் பூமியில் நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றது. இறுதியாக வலுசர்ப்பம் பூமியின்மீது தள்ளப்படும். வலுசர்ப்பமானது பூமியின்மீது தள்ளப்படுவதற்கு முந்தைய விநாடி மணவாட்டி எடுத்துக் கொள்ளப்படுவாள். எனவே அவள் உபத்திரவத்தினைக் காண்பதில்லை. ஆனால், பின்பறிப்பிற்கு நியமிக்கப்பட்டுள்ள இஸ்ரவேல் என்ற மணவாட்டி இந்த உபத்திரவ காலத்தில்தான் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகின்றாள் (தானி. 12: 1).
இரகசிய வருகையில் எடுத்துக்கொள்ளப்படக்கூடிய மணவாட்டி, இந்த இரண்டாம் வானத்தில் இளைப்பாறப் போகின்றாள். இந்தக் கடைசி ஏற்பாட்டின் காலத்தில் மணவாட்டி தன்னை அலங்கரித்துக் கொண்டிருக்கின்றாள். ஆட்டுக்குட்டியானவரின் இந்த மணவாட்டி, 2-ம் வானத்தில் இளைப்பாறுதலுக்காக வைக்கப்படுவாள். அதற்காகத்தான் 2-ம் வானம் தற்போது தயார்படுத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றது. ஆனால் அதை உணராது, மணவாட்டி தன்னிலையறியாது இருக்கின்றாள்.
மணவாட்டியிடம், நீ அலங்கரிக்கப்பட வேண்டும் என்றும், நீ இரண்டாம் வானத்தில் இளைப்பாற வேண்டும் என்றும், மணவாளன் ஆயத்தப்படுத்திக் கொண்டிருக்கின்ற அந்த ஸ்தலத்திற்கு நீ சென்றடைய வேண்டும் என்றும், அதற்காகத்தான் மணவாளன் யுத்தம் செய்துகொண்டிருக்கின்றார் என்றும் அறிவிக்கப்பட வேண்டும். தன் நிலையை அறியாதிருக்கின்ற மணவாட்டி தன் நிலையை அறிய இவைகள் யாவும் அறிவிக்கப்பட வேண்டும். அந்த சுவிசேஷமே ராஜ்யத்தின் சுவிசேஷம்.
இரண்டாம் வானம் மணவாட்டிக்காக ஆயத்தமாக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றது. அங்கே இருக்கக்கூடிய மாசு, அங்கே இருக்கக்கூடிய காரிருள், அங்கே இருக்கக்கூடிய அசுசி, அங்கே இருக்கக்கூடிய பரிசுத்தம் இல்லாமை ஆகிய இவைகள் அனைத்தும் நீக்கப்பட்டு, 2-ம் வானம் சுத்திகரிக்கப்பட வேண்டும். லூசிபரும், லூசிபருடைய கூட்டமும் அந்த ஸ்தலத்தை பரிசுத்தமில்லாமல் அசுசிப்படுத்தியது. அவைகள் அங்கிருந்து வெளியேற்றப்பட்டு தள்ளப்பட வேண்டும். அவ்வாறு அவைகள் தள்ளப்படும் இடம் இந்தப் பூமியாகும். அதன்பின்னர் 2-ம் வானத்தில் அமரப்போவது அவருடைய பரிசுத்தமுள்ள ஜனமான அவருடைய மணவாட்டி.
மூன்றாவது வானம்
மூன்றாவது வானம் பரதீசு (Paradise) என்று வேதம் கூறுகின்றது (2 கொரி. 12: 2, 3).
நியாயத்தீர்ப்பிற்குக் காத்திருப்பவர்கள் 3-ம் வானம் என்ற பரதீசியில் இளைப்பாறுகின்றார்கள்.
பரதீசு - பரிசுத்தவான்கள் தங்கள் தங்கள் கிரியைகளின்படி நியாயந்தீர்க்கப்பட இளைப்பாறுகின்ற ஒரு ஸ்தலமாகும். இந்த ஸ்தலத்திற்குள் வலுசர்ப்பமோ, அவனுடனேகூடத் தள்ளப்பட்ட தூதர்களோ செல்ல முடியாது.
இந்த மூன்றாம் வானம் வரையிலும் பவுல் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டார். அவர் 3-வது வானத்தில் இருந்த பரதீசுக்குள் எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டார் என்று வேதம் சாட்சியிடுகின்றது (2 கொரி. 12: 2, 3).
இரண்டாவது வானத்திற்கும், மூன்றாவது வானத்திற்கும் வித்தியாசம் இருக்கின்றது. 2-ம் வானமானது, ஆயிரம் வருட அரசாட்சியில் பங்கடைய இந்தப் பூமிக்கு திரும்ப அனுப்பப்படும் ஆட்டுக்குட்டியானவரின் மணவாட்டி அமரக்கூடிய இடம். மூன்றாவது வானத்தில் இளைப்பாறிக் கொண்டிருப்பவர்கள் நியாயத்தீர்ப்பு வரையிலும் இளைப்பாறிக் கொண்டிருப்பார்கள். நியாயத்தீர்ப்பின் நாளில் அவர்கள் உயிர்ப்பிக்கப்படுவார்கள். ஆத்தும இளைப்பாறுதலுக்குரிய இடம் மூன்றாவது வானம். இந்த மூன்றாவது வானத்தில் ஜீவனுக்குரிய கனியைக் கொடுக்கக்கூடிய ஜீவவிருட்சம் இருக்கின்றது (வெளி. 2: 7). இந்த ஜீவவிருட்சமானது, ஆதாம் சிருஷ்டிக்கப்பட்டபோது ஏதேனில் இருந்தது. இப்போது அது பரதீசியில் இருக்கின்றது. அதைப் புசிப்பவர்களுக்கு மரணமில்லை.
நான்காவது வானம்
நான்காவது வானம் பரலோக ராஜ்யம்.
நான்காவது வானத்தைக் குறித்து இப்போது நாம் பார்க்கப்போகின்றோம். நான்காவது வானம் பரலோகம், பரலோக ராஜ்யம். அது ஜீவனுக்குரியவர்கள் செல்லத் திட்டம் செய்யப்பட்டுள்ள இடம்.
இயேசுகிறிஸ்துவின் சீஷர்கள்: யோவான் தன்னுடைய சீஷர்களுக்கு ஜெபம்பண்ணக் கற்றுக்கொடுத்தாரே, நாங்கள் எப்படி ஜெபிக்கவேண்டும் என்று எங்களுக்குக் கற்றுத்தாரும் என்று அவரிடம் கேட்கின்றார்கள். அப்பொழுது இயேசுகிறிஸ்து: "பரமண்டலங்களிலிருக்கிற எங்கள் பிதாவே…" என்று ஜெபிக்கக் கற்றுக்கொடுத்தார்.
மத். 6: 9-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"நீங்கள் ஜெபம்பண்ணவேண்டிய விதமாவது: பரமண்டலங்களிலிருக்கிற எங்கள் பிதாவே, உம்முடைய நாமம் பரிசுத்தப்படுவதாக."
எங்கள் பிதா பரமண்டலங்களில் இருக்கின்றார். எங்கள் தேவன் பரமண்டலங்களில் இருக்கின்றார். வானங்களை எல்லாம் உருவாக்கியவர் பரமண்டலங்களில் இருக்கின்றார். இந்தப் பூமியை உருவாக்கியவர் பரமண்டலங்களில் இருக்கின்றார். இந்தப் பூமியில் இருக்கக்கூடிய எல்லாவற்றையும் உருவாக்கியவர் பரமண்டலத்தில் இருக்கின்றார். இந்தப் பூமியில் இருக்கக்கூடிய அழகுள்ள விலங்குகள், பிராணிகள், தாவரங்கள் இவைகள் யாவற்றையும் உருவாக்கியவர் பரமண்டலத்தில் இருக்கின்றார். இந்தப் பூமியில் காணப்படுகின்ற அசுசியான, நாற்றமான காரியங்களையும் உருவாக்கியவர் பரமண்டலத்தில் இருக்கின்றார். இருளை உண்டாக்கியவரும் அவர்தான், ஒளியை உண்டாக்கியவரும் அவர்தான். சுத்தத்தை உண்டாக்கியவரும் அவர்தான், அசுத்தத்தை உண்டாக்கியவரும் அவர்தான். எல்லாவற்றையும் உருவாக்கியவர் அவர்தான். அவர் வாசம் செய்யும் ஸ்தலம் நான்காவது வானத்தில் உள்ள பரமண்டலம் ஆகும்.
பரமண்டலத்தில் ஆதியில் வானத்தையும் பூமியையும் உண்டாக்கிய தேவன் இருக்கின்றார்; ஆதியில் ஆதாமிற்குள் ஜீவசுவாசத்தை ஊதிய கர்த்தர் இருக்கின்றார்; ஆபிரகாமோடும், ஈசாக்கோடும், யாக்கோபோடும் உடன்படிக்கை செய்த சர்வ வல்லமையுள்ள தேவன் இருக்கின்றார்; இஸ்ரவேலருக்குத் தன்னை வெளிப்படுத்தி மோசேயின் மூலமாகப் பிரமாணத்தைக் கட்டளையிட்டவர் இருக்கின்றார். அந்தப் பிரமாணத்திற்கு யேகோவா என்ற நாமத்தைக் கட்டளையிட்டவர் இருக்கின்றார். ஜென்ம சுபாவத்தானாய், ஆத்துமா என்ற உள்ளான மனிதனைக் கருத்தரிக்க அபாத்திரர்களாய் இருந்த புறஜாதிகளாகிய நமக்காகக் கிருபையைக் கட்டளையிட்ட கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்து என்ற கிருபையின் நாமம் தரிக்கப்பட்டவரும் அங்கேதான் இருக்கின்றார்; வார்த்தையானவரும் அங்கேதான் இருக்கின்றார். இவைகளெல்லாம் ஒருவருக்கே கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்ற நாமங்கள். பரலோகத்தில் அவருக்கேயன்றி வேறொருவருக்கும் அறிவிக்கப்படாத நாமம் கொண்ட பிதா இருக்கின்றார் (வெளி. 19: 12).
இந்த 4-ம் வானத்தில் பிரவேசிப்பவர்கள் மாத்திரமே இந்த பிதாவின் நாமத்தினை அறிந்து கொள்வார்கள். பரலோகத்தில் அவரது கிரியைகளுக்கு சாட்சியிடும் அந்த நாமம் மானுடத்திற்கு அறிவிக்கப்படாத நாமமாகும். இத்தனை நாமங்கள் கொண்டு கிரியை செய்யும் பிதா ஒருவரே.
1 இரா. 8: 30-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"உமது அடியானும், இந்த ஸ்தலத்திலே விண்ணப்பஞ் செய்யப்போகிற உமது ஜனமாகிய இஸ்ரவேலும் பண்ணும் ஜெபத்தைக் கேட்டருளும்; பரலோகமாகிய உம்முடைய வாசஸ்தலத்திலே அதை நீர் கேட்பீராக, கேட்டு மன்னிப்பீராக."
"1 இரா 8:34 ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது
பரலோகத்தில் இருக்கிற தேவரீர் கேட்டு, ஜனமாகிய இஸ்ரவேலின் பாவத்தை மன்னித்து.அவர்கள் பிதாக்களுக்கு நீர் கொடுத்த தேசத்துக்கு அவர்களைத் திரும்பிவரப்பண்ணுவீராக."
"பரலோகத்திலிருக்கின்ற தேவன் …"என்று கூறப்பட்டுள்ளது
2 நாளா. 7: 14-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"என் நாமம் தரிக்கப்பட்ட என் ஜனங்கள் தங்களைத் தாழ்த்தி, ஜெபம்பண்ணி, என் முகத்தைத் தேடி, தங்கள் பொல்லாத வழிகளைவிட்டுத் திரும்பினால், அப்பொழுது பரலோகத்திலிருக்கிற நான் கேட்டு, அவர்கள் பாவத்தை மன்னித்து, அவர்கள் தேசத்துக்கு ஷேமத்தைக் கொடுப்பேன்."
நெகே. 9: 28-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"அவர்களுக்கு இளைப்பாறுதல் உண்டானபோதோ, உமக்கு முன்பாக மறுபடியும் பொல்லாப்புச் செய்யத் தொடங்கினார்கள்; ஆகையால் அவர்கள் சத்துருக்கள் அவர்களை ஆளும்படிக்கு, அவர்கள் கையிலே ஒப்புவித்தீர்; அவர்கள் மனந்திரும்பி, உம்மை நோக்கிக் கூப்பிட்டபோதோ, நீர் பரலோகத்திலிருந்து கேட்டு, அவர்களை உம்முடைய இரக்கங்களின்படியே அநேகந்தரம் விடுதலையாக்கிவிட்டீர்."
சங். 11: 4-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"கர்த்தர் தம்முடைய பரிசுத்த ஆலயத்தில் இருக்கிறார்; கர்த்தருடைய சிங்காசனம் பரலோகத்தில் இருக்கிறது; அவருடைய கண்கள் மனுபுத்திரரைப் பார்க்கிறது; அவருடைய இமைகள் அவர்களைச் சோதித்தறிகிறது."
சங். 115: 3-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
‘‘நம்முடைய தேவன் பரலோகத்தில் இருக்கிறார்; தமக்குச் சித்தமான யாவையும் செய்கிறார்."
மத். 5: 16, 48-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"இவ்விதமாய், மனுஷர் உங்கள் நற்கிரியைகளைக் கண்டு, பரலோகத்திலிருக்கிற உங்கள் பிதாவை மகிமைப்படுத்தும்படி, உங்கள் வெளிச்சம் அவர்கள் முன்பாகப் பிரகாசிக்கக்கடவது.
ஆகையால், பரலோகத்திலிருக்கிற உங்கள் பிதா பூரண சற்குணராயிருக்கிறதுபோல, நீங்களும் பூரண சற்குணராயிருக்கக்கடவீர்கள்."
மத். 7: 11-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
‘‘ஆகையால், பொல்லாதவர்களாகிய நீங்கள் உங்கள் பிள்ளைகளுக்கு நல்ல ஈவுகளைக் கொடுக்க அறிந்திருக்கும்போது, பரலோகத்தில் இருக்கிற உங்கள் பிதா தம்மிடத்தில் வேண்டிக் கொள்ளுகிறவர்களுக்கு நன்மையானவைகளைக் கொடுப்பது அதிக நிச்சயம் அல்லவா?"
பிதாவானவர் வாசம் செய்யும் பரிசுத்த ஸ்தலம் பரலோகம் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.
இந்த வானம் ஜோதிமயமானது. இந்த வானத்திற்கு ஒளி கர்த்தரே. இந்த வானத்தில் இருந்து அனுப்பப்பட்ட ஒளி அன்று பவுலை அழைப்பித்தது (அப். 9: 3). இந்த வானத்தில் இருந்து அனுப்பப்பட்ட வார்த்தையாகிய அப்பம் இயேசுகிறிஸ்துவாக மாமிசத்தில் அசைவாடியது (யோவா. 6: 51). இந்த ஒளிக்கு யோவான்ஸ்நானன் சாட்சியாக விளங்கினான்.
மனிதனுடைய ஞானம் செயல்படாத வானங்கள் 2-வது, 3-வது மற்றும் 4-வது வானங்களாகும். ஆவிக்குரிய சரீரத்தோடே அதாவது வானத்திற்குரிய சரீரத்தோடே மாத்திரம்தான் இந்த வானங்களைக் கடக்கமுடியும். தள்ளப்பட்ட ஆவிகள் 2-ம் வானம் வரையிலும் தனது அதிகாரத்தினைக் கொண்டுள்ளது. பரிசுத்த ஆவியானவருடைய தூதர்கள் 1 முதல் 4-ம் வானம் வரையிலும் செல்லக்கூடிய அதிகாரம் கொண்டவர்கள்.
ஜீவ புத்தகத்தில் பெயர் எழுதப்பட்டவர்களாய் மரித்தவர்கள் நியாயத்தீர்ப்பிற்காக 3-ம் வானமான பரதீசியில் இளைப்பாறுவார்கள். மரணம் அடைந்த மற்றவர்கள் ஆக்கினைத்தீர்ப்பு பெறும்படிக்கு பூமியின் கீழ் உள்ள எரிநரகத்தினுள் தள்ளப்படுவார்கள்.
4-ம் வானத்திலிருந்து ஒளி சூரியனுக்கும், சூரியனிலிருந்து இந்த ஒளி சந்திரன், பூமி மற்றும் அனைத்து கிரகங்களையும் பிரகாசிக்கச் செய்கின்றது.
ஆதியில் தேவன் வானத்தையும், பூமியையும் சிருஷ்டித்தார். அப்போது 1-வது வானத்திலும், பூமியிலும் இருள் இருந்தது (ஆதி. 1: 2). வெளிச்சம் வந்தபின் பூமியில் ஜீவராசிகள் உருவாகி பலுகிப்பெருக ஆரம்பித்தது.
1-வது வானத்தில் இருக்கின்ற சூரியனும் மற்ற கிரகங்களும் அழிந்து போகும். மேலும் இவை யாவும் நியாயத்தீர்ப்பின் நாட்களுக்கு முன்னர் அழிக்கப்பட்டுவிடும். 4-ம் வானத்தில் வாசம்செய்யும் தேவனாகிய கர்த்தரே ஒளியாய் இருப்பதினால் அங்கு வெளிச்சம் கொடுக்கச் சூரியனும், சந்திரனும் வேண்டியதில்லை. தேவனுடைய மகிமையே அங்கு பிரகாசிக்கும் (வெளி. 21: 23).
கர்த்தரின் மகிமை ஒளியாய் இருக்கின்றது. தேவன் ஒளியாய் இருக்கின்றார் (1 யோவா. 1: 5). அவர் ஒளியாய் இருப்பதினால் அவரின் மகிமை நிறைந்த 4-ம் வானமும் ஒளியாய் இருக்கின்றது.
தேவனுடைய மகிமையினை அடைந்த எருசலேம் நான்காம் வானத்தில் அவரால் ஜொலிக்கப் போகின்றது. அதற்குள் நுழைபவர்கள் பேறுபெற்றவர்கள். அவர்கள் ஆட்டுக்குட்டியானவரின் ஜீவ புத்தகத்தில் பெயர் எழுதப்பட்டவர்கள்.
பண்டைய காலத்தில் தமிழ்நாடு மூன்று பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டிருந்து, சேர, சோழ, பாண்டியர் என மூன்று மன்னர்கள் அரசாண்டார்கள். இவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு ராஜ்யம் இருந்தது. அதற்கென எல்லைகளும் இருந்தது. அப்படியாக ஒரு மன்னனின் அரசாட்சிக்கு உட்பட்ட ராஜ்யத்திற்குள் மன்னரின் ஒவ்வொரு கிரியைகளையும் ஆதரிப்பவர்களும் இருப்பார்கள்; ஆதரிக்காதவர்களும் இருப்பார்கள். ஆனால் அவருடைய அரண்மனைக்குள், முழுவதுமாய் அவரது கிரியைகளை ஆதரிக்கக்கூடியவர்கள் மாத்திரமே இருப்பார்கள். மன்னருக்கு எதிராகச் செயல்படுவர்கள் அரண்மனையில் இருப்பது கண்டுபிடிக்கப்பட்டால், உடனே அவர்கள் சிரச்சேதம் செய்யப்படுவார்கள். அரண்மனைக்குள் மன்னரின் அனுமதியில்லாமல் ஒருவரும் உட்பிரவேசிக்கமுடியாது. அவர் வாசம் செய்யும் அந்த அரண்மனைக்குள்ளாக அவருக்குரியவர்களும், அவருடைய நம்பிக்கைக்கு உரியவர்களும், அவருடைய ஆளுகைக்கு, அதாவது அவருடைய ஆணைக்கு முற்றிலுமாய் கீழ்ப்படிகின்றவர்களும்தான் இருப்பார்கள்; மற்றவர்கள் அங்கே அனுமதிக்கப்பட மாட்டார்கள்.
எஸ்தர் ராணியின் புத்தகத்தில் பார்த்தோமானால், மன்னர் அகாஸ்வேரு சிங்காசனத்தில் அமர்ந்திருக்கும்போது, அவருடைய கையில் உள்ள பொற்செங்கோல் நீட்டப்படாவிட்டால், உட்பிரவேசிப்பவர்கள் யாராக இருந்தாலும் கொலை செய்யப்படுவார்கள். அந்தக் கட்டளைதான் அங்கே பணிபுரியும் சேவகர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது. வந்திருப்பவர் யார், எதற்காக வந்திருக்கின்றார் என்ற கேள்வி அங்கே இல்லை. ஒரு சாதாரண மண்ணுக்குரிய மன்னன் அப்படியாக இருந்தான் என்று வேதம் கூறுகின்றது.
ஆனால், நம்முடைய ராஜா எப்படிப்பட்ட ராஜா? அவரின் ஆளுகைக்குள்ளாக எத்தனை ராஜ்யங்கள் இருக்கின்றது? ஒன்றாவது வானம் வைத்திருக்கின்றார்; இரண்டாவது வானம் வைத்திருக்கின்றார்; மூன்றாவது வானம் வைத்திருக்கின்றார்; நான்காவது வானம் வைத்திருக்கின்றார். அவருடைய ஆளுகைக்கு உட்பட்ட எல்லா இடங்களுக்குள்ளும் பிரயாணம் செய்வது என்பது, ஒரு மனிதன் ஒரு மணி நேரத்திற்குள் பல ஆயிரம் கி.மீ. வேகத்தில் செல்லக்கூடிய ஒரு இராக்கெட்டில் ஏறிச் சென்றாலும், அதனைக் கடக்க பல தலைமுறைகள் ஆகும். சற்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். நம்முடைய ராஜாவின் ஆளுகை எவ்வளவாக வியாபித்திருக்கின்றது. அவர் வாசம் செய்யும் ஸ்தலம் பரலோக ராஜ்யம். அதுதான் மகாராஜாவின் அரண்மனை. அவருடைய மாளிகையாகிய பரலோக ராஜ்யத்திற்குள் செல்ல வேண்டுமானால், இவ்வகையான தன்மை கொண்டவர்களாக இருக்கவேண்டும் என திட்டம் செய்யப்பட்டுள்ளது; மாறுபாடான வேறு ஒருவரும் அங்கே செல்ல முடியாது. அவர் தமது மாளிகையினுள் கொண்டுசெல்வதற்காக தமது வார்த்தையினால் சுத்திகரிக்கின்றார்.
நான்காவது வானத்திற்குள் உட்பிரவேசிப்பதற்கு, ஒவ்வொரு கட்டமாகத் தேர்வு (recruitment) நடக்கின்றது. பொதுவாக ராஜாவினுக்கு மெய்க்காப்பாளனாக இருப்பவன் எப்படிப்பட்டவனாக இருக்க வேண்டும்? ராஜாவிற்குரிய எல்லா காரியத்திலும், எல்லாவிதத்திலும் உண்மை உள்ளவனாயிருக்க வேண்டும். ராஜாவைத் தன் உயிரினும் மேலாக மதிப்பவன்தான் மெய்க்காப்பாளனாக வைக்கப்படுவான். தான் மரித்தாலும் ராஜாவைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்ற சிந்தையுள்ளவன்தான் அந்த ஸ்தானத்தில் அமர்த்தப்படுவான். ஆனால், இந்த ராஜா நான்கு வானங்களைத் தனது ஆளுகைக்குள் வைத்திருக்கின்றார். இந்தப் பூமியைப்போல எத்தனையோ கிரகங்கள் அவருடைய அதிகாரத்திற்கு உட்பட்டதாயிருக்கின்றது. மனிதனுடைய ஞானத்தினால் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட கிரகங்கள் சில, கண்டுபிடிக்கப்படாத கிரகங்கள் அநேகம் இருக்கின்றது. முதலாம் வானத்தின் கீழ் உள்ள ஒரு கிரகம்தான் இந்தப் பூமி. இந்தப் பூமியில் நாம் ஒரு அற்பப் புழு. ராஜாவின் சமுகத்தில் நம்மை ஒப்பிடுவதற்கு நம்மிடம் எதுவுமே இல்லை. அந்த மகாராஜா வீற்றிருக்கும் ஸ்தலம் 4-ம் வானம். அதற்குள் அவர் அனுமதித்தால் அன்றி செல்லமுடியாது.
மனிதன் முதலாம் வானத்தின் கீழ் இருக்கும் எல்லா கிரகங்களைக் குறித்தும் அறியலாம். அதற்குள் எங்கு வேண்டுமானாலும் செல்லக்கூடும். ஆனால் இரண்டாம் வானத்திற்குள் செல்லமுடியாது; மூன்றாம் வானத்திற்குள் செல்லமுடியாது; நான்காவது வானத்திற்குள்ளும் செல்ல முடியாது. மகிமையின் ஸ்தலமாகிய 4-ம் வானத்தில் இருக்கும் பரலோகம் செல்வதற்குத்தான் இந்தப் பூமியில் தேர்வு (Recruitment) நடந்துகொண்டிருக்கின்றது. இந்தப் பூமி ஒரு தேர்வுக்களம். இந்தத் தேர்வுக்களத்திலிருந்துதான் ஆத்துமா என்ற உள்ளான மனிதன் நான்காவது வானத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்படப் போகின்றான்.
அவர் பரலோகத்திலிருந்து பூச்சக்கரத்தை நோக்குகின்றார். அவருடைய அரண்மனை பரலோகத்தில் இருக்கின்றது. அவர் பூமியென்ற இந்த ஸ்தலத்தில் இருந்து தனக்குரியதை எடுத்துக் கொள்வதற்காக ஒருவரை அனுப்புகின்றார். அப்படியாக அவரிடத்திலிருந்து அனுப்பப்பட்ட வார்த்தைதான் கர்த்தர், தேவனாகிய கர்த்தர், சர்வ வல்லமையுள்ள தேவன், யேகோவா, கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்து. இவை அனைத்தும் ஒருவர்தான் - அதுதான் வார்த்தை.
ஆதியில் வார்த்தை இருந்தது. ஆதியில் தேவன் வானத்தையும் பூமியையும் சிருஷ்டித்தார். அந்த வார்த்தை கிரியைகளைச் செய்யும்பொருட்டு அவரிடத்திலிருந்து அனுப்பப்பட்டபோது, அதற்கென ஒரு நாமத்தைக் கட்டளையிடுகின்றார். கடைசி ஏற்பாட்டில் அவர் தமது நாமத்தை "வார்த்தை" என்று அறிக்கையிடுகின்றார். புதிய மற்றும் கடைசி ஏற்பாட்டின் காலத்திலும் கட்டளையிடப்பட்ட நாமம் வார்த்தைக்குரிய நாமமே.
அவரிடத்திலிருந்து அனுப்பப்பட்ட அந்த வார்த்தை மாமிசமானது. அதற்கு இயேசுகிறிஸ்து என்று பெயர்.
அந்த வார்த்தை நியாயப்பிரமாணமானது, அதற்கு யேகோவா என்று பெயர்.
அந்த வார்த்தை உடன்படிக்கையாயிருந்தது, அதற்கு சர்வ வல்லமையுள்ள தேவன் என்று பெயர்.
அந்த வார்த்தை ஆத்துமா உள்ளவனை உருவாக்கியது, அதற்குத் தேவனாகிய கர்த்தர் என்று பெயர்.
அந்த வார்த்தை சகலத்தையும் சிருஷ்டித்தபோது, அதற்குத் தேவன் என்று பெயர்.
மத். 5: 12-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"சந்தோஷப்பட்டு, களிகூருங்கள்; பரலோகத்தில் உங்கள் பலன் மிகுதியாயிருக்கும்; உங்களுக்கு முன்னிருந்த தீர்க்கதரிசிகளையும் அப்படியே துன்பப்படுத்தினார்களே."
சகலத்தையும் சிருஷ்டித்த இந்த மகாராஜா நான்காவது வானத்தில் இருக்கின்றார், அந்த ராஜாவிற்கு உண்மையுள்ளவர்கள் தேவைப்படுகின்றது. நீ இவை இவைகளின்படியாகச் செய்தால் என் அரண்மனைக்குள் உன்னால் பிரவேசிக்கமுடியும் என்ற ஒரு செய்தி அனுப்பி வைக்கப்படுகின்றது. விசுவாசத்தினால் பரலோகத்தினில் உங்கள் பலன் மிகுதியாயிருக்கும். நமக்குக் கிடைக்கக்கூடிய பலன் பரலோகத்தில் இருக்கின்றது. அதுதான் நித்திய ஜீவன். அந்தப் பலன் பரலோகத்திற்குரியது. பூமிக்கென்று ஒரு நீதி இருக்கின்றது. பூமிக்கென்று ஒரு நியாயத்தீர்ப்பு இருக்கின்றது. அது பூமிக்குரியது. பூமிக்குரிய நியமனங்களை வேறுகிரகங்களில் செயல்படுத்த முடியாது. பூமிக்குரிய நீதி அங்கே இல்லை. பூமி குடியிருப்பிற்காகக் கர்த்தரால் உருவாக்கப்பட்டது (ஏசா. 45: 18).
மனிதன் தனக்கென்று ஒரு பிரமாணத்தை வைத்திருக்கின்றான்; நீ இப்படித்தான் ஆடை அணிய வேண்டும், இப்படித்தான் செயல்பட வேண்டும், இயற்றப்படும் எல்லா சட்டத்திற்கும் கீழ்ப்படியவேண்டும் என்று. மனிதனை ஒரு கட்டுக்கோப்பிற்குள் வைக்க வேண்டும் என்பதற்காக மனிதனால் இயற்றப்பட்டது இந்தப் பூமிக்குரிய பிரமாணம். இல்லையென்றால், மனிதன் வெறி பிடித்த விலங்குகளைப்போல இருப்பான்.
ஆத்துமா கொண்டவர்களுக்கு பிதாவினிடமிருந்து பிரமாணம் அனுப்பப்படுகின்றது. அவர் திட்டம் செய்த பிரமாணத்தினை அறிவிப்பதற்காக ஒருவனைத் தெரிந்தெடுக்கின்றார். திட்டமிடப்படுவது வார்த்தை; கொண்டுவருவது தூதன். அவர் தேர்விற்காக (Recruitment) அனுப்பியிருக்கும் வார்த்தை சுவிசேஷமாய் அறிவிக்கப்பட வேண்டும். அது நான்காவது வானத்தில், அவன் மகிமையின் ஸ்தலத்தினில் உட்பிரவேசிக்கக் கொடுக்கப்படும் வார்த்தையாகும்; வார்த்தையை விசுவாசிப்பவர்கள் பரலோகத்தில் பலனைப் பெற்றுக்கொள்வார்கள்.
ஆமென்! ஆமென்!! ஆமென்!!!