In Exodus 27:20 it is said like this:
“And thou shalt command the children of Israel, that they bring thee pure oil olive beaten for the light, to cause the lamp to burn always.”
In the times of all Testaments it has been said about lamps.
In the time of the Old Testament, the commanded lamp by the Lord was a Law.
In the time of the New Testament it has been said about seven gold lamps. They are the Words commanded by the Lord for seven churches.
In the time of the Last Testament also a gold lamp has been ordered.
In the times of all the three testaments, it has been said about the glory of the lamp. It has been mentioned that there is one lamp in the Old Testament, there are seven lamps in the New Testament and there is only one lamp in the Last Testament.
In the Book of Revelation 1:18 it is said like this:
“I am he that liveth, and was dead; and, behold, I am alive for evermore, Amen; and have the keys of hell and of death.”
The lamp which was commanded to be kept in the holy place for the particular day was the key for that day. After the fulfillment of that time, it will not operate as a key in later times. With the key commanded in the time of Old Testament, one cannot go into the Kingdom of heaven in the time of the New Testament. Another statute was given for the New Testament. In the time of the New Testament, for each church one statute was commanded. All the laws are commanded by the Lord for His people. The laws were not commanded for other people. In the time of the Old Testament, those people who were meant for laws were the Israelites. In the time of the New Testament, the people who have to follow the laws are the Christians. In the time of the Last Testament, only one law has been commanded to both the Israelites and the Christians.
In the time of every Testament the lamps are sent from the presence of the Lord. Those lamps are the keys commanded for the respective time. That key is the grace commanded to save us from death and Sheol.
To be saved from death and Sheol we should have the key of that day. We should be linked to the one who has the key. If we are not linked, no one can escape from death and Sheol. If one should come out of darkness of death one should hold the light. It is the lamp that gives the light.
There must be life in the lamp which is sent to give light. There is life in that oil. That oil is taken from the olive tree. We read in the Bible as “olive oil”. This olive oil is taken from olive fruit. Olive tree gives olive fruit. The lamp burns brightly from the olive oil. Oil means anointing oil. The Bible says olive tree is a tree that gives anointing oil (Zacha. 4:11, 14). In that case, there is a relationship between olive oil and anointing.
In Exodus 30:23-25 it is said like this:
“Take thou also unto thee principal spices, of pure myrrh five hundred shekels, and of sweet cinnamon half so much, even two hundred and fifty shekels, and of sweet calamus two hundred and fifty shekels,
And of cassia five hundred shekels, after the shekel of the sanctuary, and of oil olive an hin:
And thou shalt make it an oil of holy ointment, an ointment compound after the art of the apothecary: it shall be an holy anointing oil.”
It is mentioned here what all should be mixed with olive oil. When all the four-pure myrrh, sweet cinnamon sweet calamus and cassia - should be mixed well and then are mingled with olive oil, they become holy anointing oil. This anointing oil is holy anointing oil. The Bible says that it is pure holy anointed oil. This holy anointing oil is prepared with olive oil and other things.
Olive oil is used for two purposes:
Olive oil is used for preparing anointing ointment and for burning the lamp to give light. It is the olive oil which makes the lamp shine brightly. As long as there is olive oil the lamp burns and shines brightly. If there is no oil, the lamp will not burn brightly.
The oil that was commanded to pour into the lamp in the holy place was the olive oil. If any other oil is used instead of olive oil, it is a transgression. What oil has been commanded to pour into the lamp, only when that oil is commanded to pour, the lamp will give the light of life. Otherwise, it will not give the light of life. This olive tree which gives olive oil is different from all other trees.
In Judges 9:9 it is said like this:
“But the olive tree said unto them, Should I leave my fatness, wherewith by me they honour God and man, and go to be promoted over the trees?”
It is said here that this tree is honoured by gods and men. Unlike other trees, olive tree is different from them. We read in the Bible, that, a nation which does not mingle with other nations is the nation of Israel. It is said through Balaam, son of Beor (in Numbers 3:9) that “a people who dwell apart will not be reckoned among the nations”. That people is a people different from other people. Likewise, olive tree is a tree which does not join with other trees. The fruits which trees give are the teachings. In the time of Noah, a dove brought an olive leaf that was sprouted.
In Genesis 8:11 it is said like this:
“And the dove came in to him in the evening; and, lo, in her mouth was an olive leaf pluckt off: so Noah knew that the waters were abated from off the earth.”
Olive tree is one that shows the time. When Noah was in the ark, as the whole earth was inundated with water, the ark began to float. Then, the earth where Noah lived was decimated with water. There was an olive tree there. As the water started to dry up, that olive tree began to sprout. From there a dove picked a leaf and came.
A dove stands for the Holy Spirit. The dove and the olive tree are always together. The crow does not know the quality of that leaf. It does not know the glory of the olive tree. We read in the Bible that the Holy Spirit descended on the Son of Man in bodily form as a dove (Luke 3:22). The Holy Spirit and the olive tree are two things linked together in the presence of God. Therefore, it does not mingle with other trees. Olive tree is linked to the Holy Spirit. That is the Word linked with the Holy Spirit. It is the thing that shows the time.
In Psalm 52: 8 it is said like this:
“But I am like a green olive tree in the house of God: I trust in the mercy of God forever and ever.”
David has said that he is like a green olive tree planted in the house of the Lord. Olive tree gives olive fruit. The oil taken from that fruit is the reason for causing a light of life which burns brightly in the lamp in the presence of the Lord.
David's wish that he should be like that olive tree and that he should be like the oil taken from that fruit and gives life to the lamp.
In Isaiah 24:13 it is said like this:
“When thus it shall be in the midst of the land among the people, there shall be as the shaking of an olive tree, and as the gleaning grapes when the vintage is done.”
Here, it is said, as the gleanings, when the vintage is over. Just as a little fruit are left over in the olive tree, the Lord says that the Lord has kept behind some people among the Israelites for the later harvest. Here, the olive fruit is the living soul that is, it refers to the one who is ordained for Eternal Life - one who is ordained for Life will bear fruit. When the olive oil, which gives life, is poured into the lamp, that lamp gives light.
The house of the Lord is the place where the lamp must be kept. That is the place which the Lord has chosen. The soul is quickened by the Living Word which the law of Light gives. The place where the olive trees are is called the Mount of Olives.
We read in the Book of Revelations and in the Book of Zachariah that the anointed persons are from the Lord's presence (Revel. 11: 3, 4; Zachari 4:14). The place which is surrounded by olive trees is known as the Mount of Olives. The Mount of Olives is a place which gives consolation.
David is afraid of Absalom and runs away.
In 2 Samuel 15:30 it is said like this:
“And David went up by the ascent of mount Olivet, and wept as he went up, and had his head covered, and he went barefoot: and all the people that was with him covered every man his head, and they went up, weeping as they went up.”
David went up with sorrows. After that, his things prospered well.
The crowd, which was sorrowful, sought Mount of Olives and ran to it. That is, seeking for and running after the freedom which is given by the Word. Mount of Olives is a place where God's schedules and plans are proclaimed and executed. Mount of Olives is a mountain which is surrounded with olive trees. Olive Tree is the anointing of the Lord. That is the place where the Holy Spirit dwells.
Before Jesus Christ was tortured in body He went to Mount of Olives. Gethsmane Garden was a part of that Mount of Olives.
In Matth. 26:30, 36 - 37 it is said like this:
“And when they had sung an hymn, they went out into the mount of Olives.
Then cometh Jesus with them unto a place called Gethsemane, and saith unto the disciples, Sit ye here, while I go and pray yonder.
And he took with him Peter and the two sons of Zebedee, and began to be sorrowful and very heavy.”
The Mount of Olives is a place where God's schedules are fulfilled. After the Lord was glorified, in the place where He was grief - stricken. He showed Himself to His disciples. The Mount of Olives is a place of glory. The Lord Jesus Christ was taken up from there.
In Acts 1:9, 12 it is said like this:
“And when he had spoken these things, while they beheld, he was taken up; and a cloud received him out of their sight.
Then returned they unto Jerusalem from the mount called Olivet, which is from Jerusalem a sabbath day’s journey.”
The Mount of Olives is a place, where those who are ordained for Eternal Life, gather together to see the glory of the Lord. The Mount of Olives is a mountain abundantly filled with Olive Trees.
In the last days, that mountain will be higher than all the mountains in the presence of the Lord. All the other mountains will be lowered. All the ravines will be filled. All the hills will be smashed. Only the mountain of the Lord will be elevated in His presence. When He comes only from there, the people ordained for Eternal Life will be taken up. The Mount of Olives is the mountain from where the Lord's people will be taken up. The anointed ones will shine with the light of the lamp meant for Eternal Life. This mountain is a place where the people who were anointed by the anointing oil, namely the Olive oil, gather together. He will come again just as He came in flesh for His own people and went off. He will come on the Mount of Olives to take His people with Him. That The Mount of Olives is a mountain which has the olive trees of the Lord.
May the Lord grant His grace to us so that we will be brought together to that The Mount of Olives by His most high grace! How he was taken up before His disciples, in such the same way “He will come again”. He will come again to take up His people who are marked with His name, that is, the people who wear His name as an image on them.
To be taken together to the Mount of Olives is not a thing by flesh. If we climb that mountain we can see His glory; we can see His majesty; we can see the things which the Lord reveals from that mountain. When the Lord was alone on the Mount of Olives, He revealed the mysteries to His disciples. The meanings of the parables which were spoken by Him were explained.
In Matthew 24:3 it is said like this:
“And as he sat upon the mount of Olives, the disciples came unto him privately, saying, Tell us, when shall these things be? and what shall be the sign of thy coming, and of the end of the world?”
What will happen later was spoken to John the apostle? When He was on the Mount of Olives the mysteries were revealed to His disciples. The meanings of the parables which were spoken were revealed there. We must draw together to that The Mount of Olives. That mountain is the mountain of the Lord. Only on that mountain the olive trees are there.
There are fruits in those Olive Trees which are there on that mountain. Those fruits are the souls of those persons who have guarded their souls by His Word. They are the people who are anointed with Olive Oil. The Lord reveals His mysteries to those people who were anointed by Him. Only when His disciples were alone, the mysteries were revealed to them.
No secret was revealed among the people who were gathered in multitudes. The Lord revealed the mysteries about the seven thundering voices by His Spirit from this The Mount of Olives. They are not the things which were revealed and given before the multitudes of people on the grand stage. The mysteries revealed must be proclaimed as witness among the Christians who are seen in large number.
The Mount of Olives is a place where the Lord reveals His mysteries. They are the things revealed to His people who are alone.
The Mount of Olives is a place where the name of the Lord will be revealed.
In Luke 19:37, 38 it is said like this:
“And when he was come nigh, even now at the descent of the mount of Olives, the whole multitude of the disciples began to rejoice and praise God with a loud voice for all the mighty works that they had seen;
Saying, Blessed be the King that cometh in the name of the Lord: peace in heaven, and glory in the highest.”
A small throng of people followed the Lion of King Judah who was seated on the colt. The multitudes of Jewish people did not know who He was. A small throng that was on the Mount of Olives were with the Word of that day. That small throng believed Him. It witnessed that He had come in the name of the Lord. The Mount of Olives is a place where the name of the Lord is confessed. There was a small throng of people, who had received the grace, which could know the name of the Lord.
The name of the Lord which is commanded for the Last Testament must be revealed like that. He is there as a Word. The name of the Word must be revealed there.
By the works of His creation, He revealed Himself as God. That God became the one who had the name “The Lord God”, when He created the fleshy bodies of men who had souls. That Lord God commanded the name “JEHOVAH” to the Israelites. The name, “the Lord Jesus Christ” was the gracious name commanded to us who are the heathens. The Lord who has commanded this gracious name in the time of the Last Testament has revealed the mysteries of His works. In the Last Testament, the Lord reveals His name. That is “the Word of God”.
THE BEGINNING WAS THE WORD.
THE END WILL BE THE WORD.
The Lord has revealed His name as “The Word”, by fulfilling the creation of the soul namely the inner man as the works of Dominion of the Lord. He is going to take up His people who are the believers in His name, from the Mount of Olives. We all should be drawn together on that mountain namely the Mount of Olives.
THE MOUNT OF OLIVES IS A PLACE WHICH REVEALS THE NAME OF THE LORD.
THE MOUNT OF OLIVES IS A PLACE WHICH REVEALS THE MYSTERIES OF THE LORD.
THE MOUNT OF OLIVES IS A PLACE WHERE THE LORD'S PEOPLE WILL BE TAKEN UP IN HIS SECRET COMING.
Dearly beloved in Christ, we have to be linked with this The Mount of Olives. We have to be like the fruits of that Olive Tree which is on that The Mount of Olives.
We should be linked with Him by the anointing of the olive oil which gives Life.
The living light which shines on the Mount of Olives will enlighten those people on this earth who are ordained for Eternal Life. His glory will shine on the whole earth. For that, the Lord selects His witnesses. These witnesses are chosen for His Word, for His Mountain for His Light, for His lamp and for His Holy Spirit.
Those, who witness for the Word, will be the witnesses for His Life.
Amen! Amen!! Amen!!!
யாத். 27: 20-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"குத்துவிளக்கு எப்பொழுதும் எரிந்துகொண்டிருக்கும்படி இடித்துப் பிழிந்த தெளிவான ஒலிவ எண்ணெயை உன்னிடத்தில் கொண்டுவரும்படி இஸ்ரவேல் புத்திரருக்குக் கட்டளையிடுவாயாக."
எல்லா ஏற்பாட்டின் காலங்களிலும் குத்துவிளக்குகளைப் பற்றி அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
பழைய ஏற்பாட்டுக் காலத்தில் அனுமதிக்கப்பட்டிருந்த அந்தக் குத்துவிளக்கு என்பது நியாயப்பிரமாணமாகும்.
புதிய ஏற்பாட்டுக் காலத்தில் 7 பொன்குத்துவிளக்குகளைப் பற்றி அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது; அவைகள் 7 சபைகளுக்காகக் கர்த்தர் கட்டளையிட்ட வார்த்தைகளாகும்.
கடைசி ஏற்பாட்டின் காலத்திற்கும் ஒரு பொன் குத்துவிளக்கு கட்டளையிடப்பட்டிருக்கின்றது.
மூன்று ஏற்பாட்டின் காலங்களிலும் குத்துவிளக்கின் மகிமையினைப் பற்றிக் கூறப்பட்டிருக்கின்றது. பழைய ஏற்பாட்டில் குத்துவிளக்கு ஒன்று எனவும், புதிய ஏற்பாட்டில் 7 எனவும், கடைசி ஏற்பாட்டினில் ஒன்று எனவும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
வெளி. 1: 18-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"மரித்தேன், ஆனாலும், இதோ, சதாகாலங்களிலும் உயிரோடிருக்கிறேன், ஆமென்; நான் மரணத்திற்கும் பாதாளத்திற்குமுரிய திறவுகோல்களை உடையவராயிருக்கிறேன்."
அந்த நாளுக்கென்று பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் வைக்கப்படக் கட்டளையிடப்பட்ட குத்துவிளக்கு என்பது அந்த நாளுக்குரிய திறவுகோலாகும். அந்தக் காலம் நிறைவேறிய பின்னரான காலங்களில் அது திறவுகோலாகச் செயல்படாது. பழைய ஏற்பாட்டுக் காலத்தில் கட்டளையிடப்பட்ட திறவுகோலினால் புதிய ஏற்பாட்டுக் காலத்தில் பரலோகராஜ்யத்தினுள் செல்லமுடியாது. புதிய ஏற்பாட்டுக் காலத்திற்கென்று வேறே பிரமாணம் கொடுக்கப்பட்டது. புதிய ஏற்பாட்டின் காலத்தில் ஒவ்வொரு சபைகளுக்கும் ஒவ்வொரு பிரமாணம் கட்டளையிடப்பட்டது. பிரமாணங்கள் அனைத்தும் கர்த்தருடைய ஜனத்திற்காகக் கட்டளையிடப்பட்டவைகளாகும். மற்ற ஜனங்களுக்காகப் பிரமாணங்கள் கட்டளையிடப்படவில்லை. பழைய ஏற்பாட்டுக் காலத்தில் பிரமாணத்திற்குரியவர்கள் இஸ்ரவேலர்கள்; புதிய ஏற்பாட்டுக் காலத்தில் பிரமாணத்தினைப் பின்பற்ற வேண்டியவர்கள் கிறிஸ்தவர்கள்; கடைசி ஏற்பாட்டின் காலத்தில் கிறிஸ்தவர்களுக்கும் இஸ்ரவேலர்களுக்கும் ஒரே பிரமாணம் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளது.
ஒவ்வொரு ஏற்பாட்டின் காலத்திலும் கர்த்தரின் சமுகத்திலிருந்து குத்துவிளக்குகள் அனுப்பப்படுகின்றன. அந்தக் குத்துவிளக்குகள், அந்தக் காலத்திற்கென்று கட்டளையிடப்பட்டுள்ள திறவுகோல்களாகும். அந்தத் திறவுகோல் மரணத்திலிருந்தும் பாதாளத்திலிருந்தும் இரட்சிக்கக் கட்டளையிடப்பட்ட கிருபையாகும்.
மரணத்திலிருந்தும் பாதாளத்திலிருந்தும் மீட்படைய வேண்டுமானால், அந்த நாளுக்குரிய திறவுகோலினை உடையவர்களாக இருக்கவேண்டும்; அந்தத் திறவுகோலை உடையவரோடு இணைக்கப்பட வேண்டும். இணைக்கப்படாவிட்டால், மரணத்திலிருந்தும் பாதாளத்திலிருந்தும் தப்பமுடியாது. மரணம் என்ற இருளைவிட்டு வெளியே வரவேண்டுமானால், ஒளியினைப் பற்றிக்கொள்ள வேண்டும். அந்த ஒளியினைக் கொடுப்பது குத்துவிளக்காகும்.
ஒளியினைக் கொடுப்பதற்காக அனுப்பப்படும் குத்துவிளக்கில் உயிர் இருக்கவேண்டும். அந்த உயிர் எண்ணெயில் இருக்கின்றது. அந்த எண்ணெய் ஒலிவ மரத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்ட எண்ணெயாகும். "ஒலிவ எண்ணெய்" என்று வேதத்தில் வாசிக்கின்றோம். இந்த ஒலிவ எண்ணெய் ஒலிவப் பழங்களிலிருந்து எடுக்கப்படுகின்றது. ஒலிவ மரம் ஒலிவப் பழங்களைக் கொடுக்கும். ஒலிவ எண்ணெயின் மூலம் குத்துவிளக்கு பிரகாசித்து எரியும். எண்ணெய் என்பது அபிஷேக தைலமாகும். ஒலிவ மரம் என்பது அபிஷேகத்திற்குரிய தைலத்தினைக் கொடுக்கும் மரம் என்று வேதம் கூறுகின்றது (சக. 4: 11, 14). அப்படியானால், ஒலிவ எண்ணெய்க்கும், அபிஷேகத்திற்கும் ஒரு தொடர்பு இருக்கின்றது.
யாத். 30: 23 - 25-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"மேன்மையான சுகந்தவர்க்கங்களாகிய சுத்தமான வெள்ளைப்போளத்தில் பரிசுத்த ஸ்தலத்தின் சேக்கலின்படி ஐந்நூறு சேக்கல் இடையையும், சுகந்த கருவாப்பட்டையிலே அதில் பாதியாகிய இருநூற்று ஐம்பது சேக்கல் இடையையும், சுகந்த வசம்பில் இருநூற்று ஐம்பது சேக்கல் இடையையும்,
இலவங்கப்பட்டையில் ஐந்நூறு சேக்கல் இடையையும், ஒலிவ எண்ணெயில் ஒரு குடம் எண்ணெயையும் எடுத்து,
அதனால், பரிமள தைலக்காரன் செய்வதுபோல, கூட்டப்பட்ட பரிமளதைலமாகிய சுத்தமான அபிஷேக தைலத்தை உண்டுபண்ணுவாயாக; அது பரிசுத்த அபிஷேக தைலமாயிருக்கக்கடவது."
ஒலிவ எண்ணெயினை எவை எவைகளோடு கலக்க வேண்டும் என்று இங்கே கூறப்பட்டிருக்கின்றது. வெள்ளைப்போளம், கருவாப்பட்டை, சுகந்த வசம்பு, இலவங்கப் பட்டை ஆகிய நான்கையும் எடுத்துக் கலந்து, அவைகளை ஒலிவ எண்ணெயோடு சேர்த்தால், அது பரிமள தைலமாகின்றது. இந்த பரிமள தைலம் சுத்தமான அபிஷேகத் தைலமாகும். இதனைப் பரிசுத்த அபிஷேகத் தைலம் என்று வேதம் கூறுகின்றது. இந்தப் பரிசுத்த அபிஷேகத் தைலம், ஒலிவ எண்ணெயுடன் மற்றப் பொருட்களைச் சேர்த்து தயாரிக்கப்படுகின்றது.
ஒலிவ எண்ணெய் இரண்டு காரியங்களுக்காகப் பயன்படுகின்றது:
1. குத்துவிளக்கிற்கு ஒளி கொடுப்பதற்காக.
2. அபிஷேகம் செய்வதற்காக.
அபிஷேக தைலத்தினைச் செய்வதற்காகவும், குத்துவிளக்கு எரிந்து ஒளி கொடுப்பதற்காகவும் ஒலிவ எண்ணெய் பயன்படுத்தப்படுகின்றது; குத்துவிளக்கை ஒளிரச் செய்வது ஒலிவ எண்ணெயாகும். எண்ணெய் இருக்கும்வரையிலும் குத்துவிளக்கு எரிந்து பிரகாசிக்கும். எண்ணெய் இல்லாவிட்டால், குத்துவிளக்கு எரிந்து பிரகாசிக்காது.
பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் இருக்கும் குத்துவிளக்கிற்கு ஊற்றக் கட்டளையிட்ட எண்ணெய் ஒலிவ எண்ணெயாகும். ஒலிவ எண்ணெய்க்குப் பதிலாக வேறே எண்ணெயினை பயன்படுத்தினால், அது மீறுதலாகும். குத்துவிளக்கில் எந்த எண்ணெய் ஊற்றப்படவேண்டும் என்று கட்டளையிடப்பட்டுள்ளதோ, அந்த எண்ணெயினை ஊற்றும்போதுதான் குத்துவிளக்கு ஜீவஒளியினைக் கொடுக்கும். இல்லையென்றால், அது ஜீவனுக்குரிய ஒளியினைக் கொடுக்காது. ஒலிவ எண்ணெயினைக் கொடுக்கும் இந்த ஒலிவ மரமானது மற்ற எல்லா விருட்சங்களிலிருந்தும் வேறுபட்டது.
நியா. 9: 9-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"அதற்கு ஒலிவமரம்: தேவர்களும் மனுஷரும் புகழுகிற என்னிலுள்ள என் கொழுமையை விட்டு, நான் மரங்களை அரசாளப்போவேனோ என்றது."
தேவர்களும், மனுஷர்களும் புகழுகின்ற விருட்சம் என்று இங்கே கூறப்பட்டுள்ளது சாதாரணமான விருட்சங்களைப் போல அல்லாமல், அவைகளிலிருந்து ஒலிவமரம் வேறுபட்டதாகும். ஒரு ஜனம் மற்ற ஜனங்களோடு சேராத வித்தியாசமான ஜனம் என்று இஸ்ரவேல் ஜனத்தினைக் குறித்துக் கூறப்பட்டுள்ளதை வேதத்தில் பார்க்கின்றோம். அந்த ஜனங்கள் வேறுஜாதிகளோடே கலவாமல் தனியே வாசமாயிருப்பார்கள் என்று பேயோரின் குமாரனாகிய பிலேயாம் மூலம் கூறப்பட்டது (எண். 23: 9). அந்த ஜனம் மற்ற ஜனங்களிலிருந்து மாறுபட்ட ஜனமாகும். அதுபோல மற்ற விருட்சங்களோடு இணைந்திராத விருட்சம் ஒலிவ மரமாகும். விருட்சங்கள் கொடுக்கும் கனிகள் போதனைகளாகும்.
நோவாவின் காலத்தில், புறாவானது துளிர்த்த ஒரு ஒலிவ மரத்தின் இலையினைக் கொண்டுவந்தது.
ஆதி. 8: 11-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"அந்தப் புறா சாயங்காலத்தில் அவனிடத்தில் வந்து சேர்ந்தது; இதோ, அது கொத்திக்கொண்டுவந்த ஒரு ஒலிவமரத்தின் இலை அதின் வாயில் இருந்தது; அதினாலே நோவா பூமியின்மேல் ஜலம் குறைந்துபோயிற்று என்று அறிந்தான்."
ஒலிவ மரம் என்பது காலத்தினைக் காட்டக்கூடிய ஒன்றாகும். நோவா பேழைக்குள் இருந்தபோது, ஜலம் பூமி முழுவதையும் நிரப்பியதால், பேழை மிதக்க ஆரம்பித்தது. அப்போது அந்தப் பகுதி முழுவதும் தண்ணீரினால் அழிக்கப்பட்டது. அங்கே ஒலிவ மரம் இருந்தது. தண்ணீர் வற்ற ஆரம்பித்தவுடன், அந்த ஒலிவமரம் துளிர்விட ஆரம்பித்தது. அதிலிருந்து ஒரு இலையினைப் புறா பறித்து வந்தது.
புறா என்பது பரிசுத்த ஆவி. புறாவும் ஒலிவ மரமும் எப்போதும் சேர்ந்தே இருக்கும். காகத்திற்கு அந்த இலையின் தன்மையினைப் பற்றித் தெரியாது; அதற்கு ஒலிவமரத்தின் மகிமைத் தெரியாது. புறா ரூபம் கொண்டு பரிசுத்த ஆவியானவர் மனுஷகுமாரன்மேல் இறங்கினார் என்று வேதத்தில் வாசிக்கின்றோம் (லூக். 3: 22). பரிசுத்த ஆவியும், ஒலிவ மரமும் தேவசமுகத்தில் இணைந்திருக்கக்கூடிய காரியங்களாகும். அதனால்தான், மற்ற மரங்களோடு அது சேர்ந்திருக்கவில்லை. ஒலிவ மரம் பரிசுத்த ஆவியானவருடன் சேர்ந்திருக்கின்றது. அது பரிசுத்த ஆவியானவரோடு இணைந்திருக்கக்கூடிய வார்த்தையாகும். அது காலத்தினைக் காட்டக்கூடிய காரியமாகும்.
சங். 52: 8-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"நானோ தேவனுடைய ஆலயத்தில் பச்சையான ஒலிவமரத்தைப் போலிருக்கிறேன்,…"
தாவீது : கர்த்தருடைய ஆலயத்தில் நாட்டப்பட்ட ஒலிவமரத்தினைப் போல் இருப்பதாகக் கூறியுள்ளார். ஒலிவ மரமானது ஒலிவப் பழத்தினைக் கொடுக்கின்றது. அந்தப் பழத்திலிருந்து எடுக்கப்படும் எண்ணெய், கர்த்தருடைய சந்நிதியில் எரிந்து பிரகாசிக்கும் குத்துவிளக்கிற்கு உயிரான ஒளி ஏற்படக் காரணமாயிருக்கின்றது.
தாவீதினுடைய விருப்பம், தான் அந்த ஒலிவ மரமாக இருக்கவேண்டும் என்றும், அதின் பழத்திலிருந்து கிடைக்கும் எண்ணெயினால் உயிர் பெறும் குத்துவிளக்கினுக்கு எண்ணெயாய்க் கொண்டுசெல்லப்பட வேண்டும் என்பதாகும்.
ஏசா. 24: 13-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"ஒலிவமரத்தை உலுக்கும்போதும், திராட்சப்பழங்களை அறுத்துத் தீரும்போதும், பின்பறிப்புக்குக் கொஞ்சம் மீந்திருப்பதுபோல, தேசத்துக்குள்ளும் இந்த ஜனங்களின் நடுவிலும் கொஞ்சம் மீந்திருக்கும்."
இங்கே கூறப்பட்டுள்ளது, பின்பறிப்பிற்கு கொஞ்சம் மீதியாயிருக்கின்றது என்று. ஒலிவமரத்தில் கனிகளில் கொஞ்சம் பின்பறிப்பிற்கு மீதியாயிருப்பதுபோல, இஸ்ரவேல் ஜனங்களில் சிலரைப் பின்பறிப்பிற்கென்று வைத்திருப்பதாகக் கர்த்தர் கூறுகின்றார். இங்கே ஒலிவ பழம் என்பது ஜீவ ஆத்துமா, அதாவது ஜீவனுக்கென்று நியமிக்கப்பட்டவனைக் குறிக்கின்றது. ஜீவனுக்கென்று நியமிக்கப்பட்டவன் கனி கொடுப்பவனாவான். ஜீவனைக் கொடுக்கும் ஒலிவ எண்ணெய் குத்துவிளக்கில் ஊற்றப்படும்போது, அந்தக் குத்துவிளக்கு ஒளியினைக் கொடுக்கும்.
குத்துவிளக்கு இருக்கக்கூடிய இடம் கர்த்தருடைய ஆலயமாகும்; அது அவர் தெரிந்தெடுத்த ஸ்தலமாகும்; ஒளிக்குரிய பிரமாணத்தினைக் கொடுக்கும் ஜீவ வார்த்தையினால் ஆத்துமா உயிர்ப்பிக்கப்படுகின்றது. ஒலிவமரங்கள் இருக்கக்கூடிய இடத்திற்கு ஒலிவ மலை என்று பெயர்.
"கர்த்தருடைய சமுகத்திலிருந்து அபிஷேகம்பண்ணப்பட்டவர்கள்" என்று வெளிப்படுத்தின விசேஷத்திலும் / சகரியாவின் புத்தகத்திலும் வாசிக்கின்றோம் (வெளி. 11: 3, 4; சக. 4: 14). ஒலிவமரங்கள் சூழ்ந்திருக்கக்கூடிய இடத்திற்கு ஒலிவ மலை என்று பெயர். ஒலிவ மலை ஆறுதலைக் கொடுக்கக்கூடிய இடமாகும்.
தாவீது அப்சலோமிற்குப் பயந்து ஓடுகின்றான்.
2 சாமு. 15: 30-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"தாவீது தன் முகத்தைமூடி, வெறுங்காலால் நடந்து அழுதுகொண்டு, ஒலிவமலையின்மேல் ஏறிப்போனான்; அவனோடிருந்த சகல ஜனங்களும் முகத்தைமூடி அழுதுகொண்டு ஏறினார்கள்."
தாவீது துக்கத்தோடே போனான். அதன்பின்னர் அவன் காரியம் நன்மையாய் நடந்தது.
துக்க முகமாய் இருக்கக்கூடிய கூட்டம் ஒலிவ மலையினை நாடி ஓடியது. அது வார்த்தையினால் கிடைக்கக்கூடிய விடுதலையினைத் தேடி ஓடுவதாகும். தேவதிட்டங்கள் அறிவிக்கப்பட்டு செயல்படுத்தக்கூடிய இடம் ஒலிவ மலையாகும். ஒலிவ மலை ஒலிவ மரங்கள் இருக்கக்கூடிய பர்வதமாகும். ஒலிவ மரம் கர்த்தரது அபிஷேகம்; அது பரிசுத்த ஆவியானவர் தங்குகின்ற ஸ்தலம்.
இயேசுகிறிஸ்து மாமிச சரீரத்தில் உபத்திரவப்படுத்தப்படுவதற்கு முன்பாக, ஒலிவ மலைக்குச் சென்றார். கெத்செமனே தோட்டம் அந்த ஒலிவ மலையில் இருந்த ஒரு பகுதியாகும்.
மத். 26: 30, 36, 37-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"அவர்கள் ஸ்தோத்திரப்பாட்டைப் பாடினபின்பு, ஒலிவமலைக்குப் புறப்பட்டுப்போனார்கள்.
அப்பொழுது, இயேசு அவர்களோடே கெத்செமனே என்னப்பட்ட இடத்திற்கு வந்து, சீஷர்களை நோக்கி: நான் அங்கே போய் ஜெபம்பண்ணுமளவும் நீங்கள் இங்கே உட்கார்ந்திருங்கள் என்று சொல்லி;
பேதுருவையும் செபெதேயுவின் குமாரர் இருவரையும் கூட்டிக்கொண்டுபோய், துக்கமடையவும் வியாகுலப்படவும் தொடங்கினார்."
தேவதிட்டம் நிறைவேறக்கூடிய இடம் ஒலிவ மலையாகும். அவர் வியாகுலப்பட்டிருந்த அந்த இடத்தினில் மகிமையடைந்த பின்னர், தம்முடைய சீஷர்களுக்குக் காட்சி கொடுத்தார். ஒலிவமலை மகிமைக்குரிய ஒரு இடமாகும். கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்து அங்கிருந்துதான் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டார்
அப். 1: 9, 12-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"இவைகளை அவர் சொன்னபின்பு, அவர்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில், உயர எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டார்; அவர்கள் கண்களுக்கு மறைவாக ஒரு மேகம் அவரை எடுத்துக்கொண்டது.
அப்பொழுது அவர்கள் எருசலேமுக்குச் சமீபமாய் ஒரு ஓய்வு நாள் பிரயாண தூரத்திலிருக்கிற ஒலிவமலை என்னப்பட்ட மலையிலிருந்து எருசலேமுக்குத் திரும்பிப் போனார்கள்."
கர்த்தரது மகிமையினைக் காண ஜீவனுக்குரியவர்கள் ஒன்றுகூடுகின்ற இடம் ஒலிவமலையாகும். ஒலிவமலை ஒலிவ மரங்கள் நிறைந்த பர்வதமாகும்.
கடைசி நாட்களில் அந்தப் பர்வதம் கர்த்தருடைய சமுகத்தினில் எல்லா பர்வதங்களைக் காட்டிலும் உயர்ந்திருக்கும்; மற்ற பர்வதங்களெல்லாம் தாழ்த்தப்பட்டுப் போகும். பள்ளங்கள் நிரப்பப்படும், மேடுகள் தகர்க்கப்படும். கர்த்தருடைய பர்வதம் மாத்திரம் கர்த்தர் முன்பாக உயர்ந்திருக்கும். வருகையின்போது அதிலிருந்துதான் ஜீவனுக்குரிய ஜனம் எடுத்துக்கொள்ளப்படுவார்கள். கர்த்தரது ஜனம் எடுத்துக்கொள்ளப்படும் பர்வதம் ஒலிவமலையாகும். அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டவர்கள் ஜீவனுக்குரிய குத்துவிளக்கின் ஒளியினால் பிரகாசிப்பார்கள். அபிஷேகத் தைலமான ஒலிவ எண்ணெயினால் அபிஷேகம்பண்ணப்பட்டவர்கள் ஒன்று சேரக்கூடிய இடம் இந்தப் பர்வதமாகும். அவர் மனுஷகுமாரனாய் இந்தப் பூமியில் மாமிசத்தில் தம்முடைய சொந்த ஜனங்களுக்காக வந்து சென்றதுபோலவே, மறுபடியும் வருவார்; அவருடைய ஜனங்களை அழைத்துச் செல்வதற்கு அவர் ஒலிவ மலை மீது வருவார். அந்த ஒலிவ மலை கர்த்தரது ஒலிவ மரங்களைக் கொண்ட பர்வதமாகும்.
கர்த்தர் தமது மகா உன்னதக் கிருபையினால் அந்த ஒலிவ மலையினிடத்திற்கு ஒன்றுகூட நமக்குக் கிருபையினைக் கட்டளையிடுவாராக. எப்படி அவர் தமது சீஷர்களுக்கு முன்பாக எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டாரோ, அப்படியே மறுபடியும் வருவார். அவருடைய நாமம் தரிப்பிக்கப்பட்ட அவரின் ஜனத்தினை, அதாவது அவருடைய நாமத்தினை முத்திரையாய்த் தரித்திருக்கின்ற அவரது ஜனத்தினை எடுத்துக்கொள்வதற்காக அவர் மறுபடியும் வருவார்.
ஒலிவ மலையினிடத்தில் சேர்க்கப்படுதல் என்பது மாமிசத்தின்படியான காரியம் அல்ல. அந்த மலையின் மீது ஏறினால், நாம் அவரது மகிமையினைக் காணலாம்; அவரது மகத்துவங்களைக் காணலாம். அந்த மலையிலிருந்து கர்த்தர் வெளிப்படுத்தும் காரியங்களை அறியலாம். கர்த்தர் ஒலிவ மலையில் தனித்திருந்தபோது, தம்முடைய சீஷர்களுக்கு இரகசியங்களை வெளிப்படுத்தினார். உவமைகளாகக் கூறப்பட்டவைகளின் அர்த்தங்கள் அங்கே விவரிக்கப்பட்டது
மத். 24: 3-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்படுகின்றது:
"பின்பு, அவர் ஒலிவமலையின்மேல் உட்கார்ந்திருக்கையில், சீஷர்கள் அவரிடத்தில் தனித்துவந்து: இவைகள் எப்பொழுது சம்பவிக்கும்? உம்முடைய வருகைக்கும், உலகத்தின் முடிவுக்கும் அடையாளம் என்ன? எங்களுக்குச் சொல்லவேண்டும் என்றார்கள்."
பின்னர் சம்பவிக்கவேண்டியவைகள் அப்போஸ்தலனாகிய யோவானுக்கு அறிவிக்கப்பட்டது. ஒலிவ மலையிலிருந்தபோது அவருடைய சீஷர்களிடம் இரகசியங்கள் வெளிப்படுத்தப்பட்டது. உவமைகளாய்க் கூறப்பட்டவைகளின் பொருள் அங்கே அறிவிக்கப்பட்டது. நாம் அந்த ஒலிவ மலையினிடத்தில் சேர வேண்டும். அந்தப் பர்வதம் கர்த்தருடைய பர்வதம். அந்தப் பர்வதத்தில்தான் ஒலிவ மரங்கள் இருக்கின்றது. அந்தப் பர்வதத்தில் உள்ள ஒலிவ மரங்களில் பழங்கள் இருக்கின்றது. அது அவருடைய வார்த்தையினால் தங்களது ஜீவனைக் காத்துக்கொண்ட ஆத்துமாக்களாகும். அவர்கள் ஒலிவ எண்ணெயினால் அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டவர்கள். கர்த்தர் தம்மால் அபிஷேகம் பண்ணப்பட்ட ஜனங்களிடம் தமது இரகசியங்களை வெளிப்படுத்துகின்றார். தம்முடைய சீஷர்கள் தனித்திருந்தபோதுதான், இரகசியங்கள் அவர்களிடம் அறிவிக்கப்பட்டது.
எந்த இரகசியமும் அநேகராயிருந்த திரள் கூட்ட ஜனங்கள் மத்தியில் வெளிப்படுத்தப்படவில்லை. ஏழு இடிமுழக்கங்களைக் குறித்த இரகசியங்களைக் கர்த்தர் இந்த ஒலிவ மலையின்மீதிருந்து, தம்முடைய ஆவியின்மூலம் வெளிப்படுத்திக் கொடுத்துள்ளார். அவைகள் பிரமாண்டமான மேடையில் அநேக ஜனங்களுக்கு முன்பாக வெளிப்படுத்திக் கொடுக்கப்பட்ட காரியங்கள் அல்ல; வெளிப்படுத்தப்பட்ட இரகசியங்கள் அநேகராய்க் காணப்படும் கிறிஸ்தவர்களுக்குள் சாட்சியாய் அறிவிக்கப்பட வேண்டும்.
ஒலிவ மலை கர்த்தர் தமது இரகசியங்களை வெளிப்படுத்தும் ஸ்தலமாகும். அவைகள் தனித்திருக்கும் தம்முடைய ஜனத்திற்குக் கர்த்தர் வெளிப்படுத்தும் காரியமாகும்.
ஒலிவ மலை கர்த்தருடைய நாமம் வெளிப்படுத்தப்படும் இடமுமாகும்.
லூக். 19: 37, 38-ல் இவ்விதமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:
"அவர் ஒலிவமலையின் அடிவாரத்துக்குச் சமீபமாய் வருகையில் திரளான கூட்டமாகிய சீஷரெல்லாரும் தாங்கள் கண்ட சகல அற்புதங்களையுங்குறித்துச் சந்தோஷப்பட்டு,
கர்த்தருடைய நாமத்தினாலே வருகிற ராஜா ஸ்தோத்திரிக்கப்பட்டவர், பரலோகத்தில் சமாதானமும் உன்னதத்திலே மகிமையும் உண்டாவதாக என்று மிகுந்த சத்தத்தோடே தேவனைப் புகழ்ந்தார்கள்."
ஒரு சிறு கூட்டம் கோவேறு கழுதையின்மீது அமர்ந்து சென்ற யூதராஜ சிங்கத்திற்குப் பின்னால் சென்றது. அநேகராயிருந்த யூத ஜனங்கள் அவரை இன்னார் என்று அறியவில்லை. ஒலிவ மலைமீது இருந்த ஒரு சிறு கூட்டம், அன்றைக்குரிய வார்த்தையோடு இருந்தது. அந்த சிறு கூட்டம் அவரை விசுவாசித்தது. கர்த்தருடைய நாமத்தினால் இவர் வந்திருக்கின்றார் என்று அது சாட்சியிட்டது. ஒலிவ மலை கர்த்தருடைய நாமத்தினை அறிக்கையிடும் ஸ்தலமாகும். கர்த்தருடைய நாமத்தினை அறியக் கிருபையினைப் பெற்றிருந்த சிறு கூட்டம் அங்கே இருந்தது.
கடைசி ஏற்பாட்டிற்கென்று கட்டளையிடப்பட்டுள்ள கர்த்தருடைய நாமமும் அதுபோல வெளிப்படுத்தப்பட வேண்டும். வார்த்தையானவரின் நாமம் அங்கே வெளிப்படுத்தப்பட வேண்டும்; அவர் வார்த்தையாய் இருக்கின்றார்.
அவர் சிருஷ்டிப்பின் கிரியைகள் மூலம் 'தேவன்' என்று தம்மைக்குறித்து அறிக்கையிட்டார். அந்தத் தேவன் ஆத்துமா என்ற உள்ளான மனிதனைக் கொண்ட மாமிச சரீரங்களை உருவாக்கியபோது 'தேவனாகிய கர்த்தர்' என்ற நாமம் கொண்டவரானார். அந்தத் தேவனாகிய கர்த்தர், யேகோவா என்ற நாமத்தினை இஸ்ரவேலர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார். புறஜாதிகளாகிய நமக்காகக் கட்டளையிடப்பட்ட கிருபையின் நாமம் 'கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்து' என்ற நாமமாகும். இந்தக் கிருபையின் நாமத்தினைக் கட்டளையிட்ட கர்த்தர் கடைசி ஏற்பாட்டின் காலத்தில் தம்முடைய கிரியைகளின் இரகசியங்களை வெளிப்படுத்துகின்றார். கடைசி ஏற்பாட்டினில் தம்முடைய நாமத்தினைக் கர்த்தர் வெளிப்படுத்துகின்றார். அது "தேவனுடைய வார்த்தை" என்பதாகும்.
ஆரம்பமும் வார்த்தை; முடிவும் வார்த்தை.
ஆத்துமா என்ற உள்ளான மனிதனின் சிருஷ்டிப்பினைக் கர்த்தத்துவத்தின் கிரியைகளாக நிறைவேற்றி, தமது நாமத்தினை "வார்த்தை" என்று வெளிப்படுத்தியுள்ளார். தமது நாமத்தின் மீது விசுவாசிகளான தம்முடைய ஜனத்தினை ஒலிவமலையிலிருந்து எடுத்துக்கொள்ளப்போகின்றார். ஒலிவ மலை என்ற அந்தப் பர்வதத்தில் நாம் ஒன்றுகூட்டப்பட வேண்டும்.
ஒலிவமலை, கர்த்தருடைய நாமத்தினை வெளிப்படுத்தும் ஸ்தலமாகும்
ஒலிவமலை, கர்த்தருடைய இரகசியங்களை வெளிப்படுத்தும் ஸ்தலமாகும்.
ஒலிவமலை, கர்த்தருடைய ஜனங்கள் இரகசிய வருகையின்போது எடுத்துக்கொள்ளப்படக்கூடிய ஸ்தலமுமாகும்.
கிறிஸ்துவுக்குள் அருமையானவர்களே, நாம் இந்த ஒலிவமலையோடு இணைக்கப்பட வேண்டும். நாம் அந்த மலையினில் உள்ள ஒலிவ மரத்தின் கனிகளாக இணைக்கப்பட வேண்டும். ஜீவனைக் கொடுக்கக்கூடிய ஒலிவ எண்ணெயினால் அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டு, அவரோடு இணைக்கப்பட வேண்டும்.
ஒலிவமலைமீது வீசுகின்ற ஜீவ ஒளியானது இந்தப் பூச்சக்கரத்தில் ஜீவனுக்குரியவர்களைப் பிரகாசிப்பிக்கச் செய்யும். அவருடைய மகிமை பூச்சக்கரம் முழுவதும் பிரகாசிக்கும். அதற்குக் கர்த்தர் தமது சாட்சிகளைத் தெரிந்தெடுக்கின்றார். அவருடைய வார்த்தைக்கு, அவருடைய பர்வதத்திற்கு, அவருடைய ஒளிக்கு, அவருடைய குத்துவிளக்கிற்கு, அவருடைய பரிசுத்த ஆவிக்கு இந்தச் சாட்சிகள் தெரிந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளது. வார்த்தைக்குச் சாட்சியிடுபவர்கள் அவரது ஜீவனுக்கு சாட்சிகளாவார்கள்.
ஆமென்! ஆமென்!! ஆமென்!!!